Archive

Archive for July 13, 2004

கல்கியில் கவர்ந்தவை

July 13, 2004 2 comments

எஸ்.வி. சேகர்: “கருணாநிதிக்கு ‘பசு’ என்றாலே பிடிக்காது? ஏன் தெரியுமா?”

“அது அம்மா… அம்மா… என்று குரல் கொடுக்குதே!”

-சமீபத்தில் அதிமுக-வில் சேர்ந்ததன் விளைவு.


வலைபாயுதே:

  • மோகன்குமார்ஸ்.காம்;
  • கூகிள்-யாஹூ அடிதடி;
  • சாரு நிவேதிதா சர்ச்சைகளுக்குத் தீனி போடுகிறார்.

    பாதை – ஆனந்த் ராகவ்: ஏமாற்றத்தின் எதிரொலியாய் வார்த்தைகள். அவரின் இயல்பு கொஞ்சம் மாறிப் போய்விட்டது. செல்வத்துக்குத் தெரியும். எல்லாவற்றுக்கும் உபதேசிக்கிறார். வீடு திரும்பியதும் ஈசி சேரில் சாய்ந்து கொண்டு பிண்ணனியில் சங்கீதம் ஓட, புத்தகத்தில் ஆழ்ந்து போய்க் கிடக்கிறவர், அடிக்கடி அவனை விசாரித்துக் கோபிக்கிறார்.

    மேஜையில் பரப்பிய காகிதங்களிடையே, அவை பறக்காமல் இருக்க வைத்த ஒரு பெரிய பேப்பர் வெயிட் போல் சந்தானம் இருந்தார்.


    பிட்டா படிங்க

  • கந்தர்வனின் கடிதங்களைத் தொகுக்கும் முயற்சியில் இருக்கிறார் கவிஞர் முருகேஷ்
  • ‘ஈழக் கதவுகள்’ என்ற கட்டுரைத் தொகுப்பைக் கொண்டு வர இருக்கிறார் பா. செயப்பிரகாசம்.

    ‘கரகர’ கவியரங்கம் – விஜயகாந்த் (கற்பனை):
    ‘அரை வேக்காடு’ – தமிழ்ல எனக்குப் பிடிக்காத வார்த்தை!
    ‘டாக்டர்’ – இங்கிலீஷ்ல எனக்குப் பிடிக்காத வார்த்தை!
    ‘அரசியல்’ – தமிழகத்துல என்னைப் பிடிச்சுட்டிருக்கிற வார்த்தை!
    திருக்குறள்ல 1330 – குறள் இருக்கு!
    அகநானூறு 400 பாட்டு இருக்கு!
    ஐங்குறுநூறுல 500 செய்யுள் இருக்கு!
    ‘கஜேந்திரா’வுல 5 பாட்டு இருக்கு!
    அதுல 3 டூயட்!
    இப்ப நான் போயட்!


    பொறாமைப்படு – கல்கி கட்டுரைகள்:
    நம்முடைய சொந்தப் பெருமை மட்டுமல்ல. பிறருடைய சிறப்பைக் கூட நம்முடையதென நினைத்துக் கொண்டு சில சமயம் சந்தோஷமடைகிறோம். “நான் நேரில் பார்த்திருக்கிறேன்” என்ற பெருமைப் பேச்சைக் கேளாதவர் யார்? பார்த்தது மகாராஜாவின் தர்பாராயிருக்கலாம்; தாஜ்மஹாலாக இருக்கலாம்……

    ஒரு குரங்கு மட்டும் யானையின் மேலேறியும், இன்னும் பலவிதமாகவும் விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. இதைப்பற்றி அந்தக் குரங்குக்கிருந்த கர்வத்தைப் பார்த்து நான் மிகவும் வெட்கமடைந்தேன். அந்தப் பொல்லாத குரங்கு, யானையின் முதுகில் நின்று கொண்டு, மற்ற குரங்குகளைப் பார்த்துக் கெக்கிலி கொட்டிச் சிரித்தபோது….. முதல் வகுப்பில் ரயில் பிரயாணம் செய்பவன் மூன்றாம் வகுப்புப் பிரயாணிகளைப் பார்ப்பது போலவும்…..

    மனிதர்களுக்காகட்டும் மிருகங்களுக்காகட்டும், பிறருடைய பொறாமையைப் போல் மகிழ்ச்சி தருவது வேறொன்றுமில்லை. பிறருடைய பொறாமையைக் கிளப்ப முடியாவிடில், அதைப் போல் துயரந்தருவதும் வேறு கிடையாது! ஆகவே உங்களுக்கு சிநேகிதர்கள் வேண்டுமானால், மற்றவர்களைக் கொண்டு உங்கள் காரியங்களை முடித்துக் கொள்ள வேண்டுமானால், பொதுவாக உலகில் நீங்கள் வெற்றி பெற வேண்டுமானால், ‘பொறாமைப் படுங்கள்’ என்று சொல்வேன்.


    குடைக்குள் மழை: மற்ற நடிகர்களைப் பற்றி, மூச்! யார் கண்டது? படத்தில் இவர்கள் இருவர் மட்டும்தானோ என்னவோ?

    நன்றி: ஜூலை 7 2004 கல்கி

  • Categories: Uncategorized

    சிறுகதைப் போட்டியில் சொக்கனுக்கு முதல்பரிசு

    July 13, 2004 1 comment

    பாராவின் பாராட்டு: “ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி. கனடா கலை இலக்கியத் தோட்டம் – காலம் சிற்றிதழ் இணைந்து நடத்திய சிறுகதைப் போட்டியில் சொக்கனுக்கு முதல் பரிசு கிடைத்திருக்கிறது. (இலைகள் என்ற சிறுகதைக்காக.)


    அன்றைய ராகாகியில் சிறுகதை வந்தவுடன் நடந்த பின்னூட்டங்கள்:


    நாகா,

    இலைகளும் அதன் வேலையில் ஆழ்ந்திருக்கும் metaphor நன்கு புரிந்தது. அதே மாதிரி “கணினி”, “கார்”, “அலுவலக மேலதிகாரி”, “தொலைபேசி” என கதையில் வந்த மற்ற தற்கால பொருட்களுக்கு அல்லது “பீதி”, “உல்லாசப் பயணம்” போன்ற அனுபவங்களுக்கும் வேறு அடையாளங்கள் கொடுத்திருக்கலாம்.

    அவன் அவளது தாடையைத் தொட்டு நிமிர்த்தினான், ‘நீ இந்த வீட்ல சந்தோஷமா இருக்கியா இல்லையா ?’ என்றான் நேரடியாய், ‘உண்மை எதுவானாலும் அதைத் தயங்காம சொல்லு, நான் உன்னை நல்லா வெச்சுகிட்டிருக்கேனா இல்லையா ? ‘அவள் ஆமோதிப்பாய்த் தலையாட்டினாள்,

    மிகவும் ரசித்தேன். நல்ல யதார்த்தமான டயலாக்.

    அதன் கரிய, சிறு துளைகளில் அவளது நினைவுகள் புகுந்து, வெளியேறி, அதேவேகத்தில் மறுதுளையில் நுழைந்து சிக்கலாகிக்கொண்டிருக்க, ஏதும் முடிவுசெய்யமுடியாதபடி நேரம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

    இங்கேதான் சொக்கர் நிற்கிறார்! சாரி… தெரிகிறார்.

    Surprise எங்கே குரு? part-III வருதா? 🙂 இந்த முடிவுதான் expected ending ஆயிற்றே! இங்கே ஏதாவது வித்தியாசம் காட்டுங்களேன்.

    அன்புடன்,
    -பாலாஜி
    பாஸ்டன்


    — NagasubramaniaN Chokkanathan wrote:
    வாத்யாரே,

    வண்க்கம்பா,

    பொறுமையா இந்தக் கதையைப் படிச்சுமுடிச்ச ஒரே மவராசன் நீதான் என்று தெரியுது 🙂 க்ளப்பில வேற யாரும் மூச்சு விடக்காணும் !

    அதாகப்பட்டது, இந்தக் கதை மேஜிக்கல் ரியலிசம் அல்லது மாந்திரீக யதார்த்தவாதம் வகையைச் சார்ந்ததாக இருக்கலாம் – அப்படி நினைச்சுதான் எழுதினேன், அப்படி இல்லை-ன்னா என்னை அடிக்கக்கூடாது, நான் இதிலெல்லாம் கத்துக்குட்டியாக்கும் (ஹையா, இது எவ்ளோ பெரிய வசதி !!)

    கதையில வர்ற பச்சை இலைங்களை workaholic தனத்தின் அடையாளம்-ன்னு வெச்சுகினு படிங்க, இப்ப பிரியுதா ? (அப்பவும் பிரியலைன்னா அது என்னோட குத்தம்தான் – கதையை நான் மறுபடி ஒழுங்கா எழுதணும்ன்னு அர்த்தம்!)

    – லவணராயன்,
    பெங்களூர்.


    = = = Original message = = =

    நாகா,

    புரியற மாதிரியும் இருக்கு; புரியாத மாதிரியும் இருக்கு!

    ஆரம்பத்திலே ஒழுங்காத்தான் கனெக்ஷன் கொடுத்துண்டு வந்தேன். முடிவு படிச்சப்புறம் மொத்தமா பிய்ச்சுக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன்.

    இன்னொரு வாட்டி விலாவாரியா படிச்சுட்டு நேரம் கிடைச்சா, ஏதாவது தோணிணா மறுபடி எழுதறேன்.

    இந்த டெக்னிக் பேர் என்னபா? படா ஷோக்காக் கீது 🙂
    என்றும் அன்புடன்,
    -பாலாஜி
    பாஸ்டன்

    Categories: Uncategorized

    அலாஸ்கா விஜயம் (2002 கோடை)

    July 13, 2004 2 comments
    Categories: Uncategorized