Archive

Posts Tagged ‘Interview’

Nakkeeran Arulkumar Interview with Naanjil Naadan on the eve of his Sahitya Akademi Award

June 6, 2012 Leave a comment
வ்வொரு முறையும் சாகித்ய அகாடமி விருது பற்றி பேச்சுக்கள் கிளம்பும் போதேல்லாம் நாஞ்சில் நாடன் பெயர் உச்சரிக்கப் பட்டுக்கொண்டே இருக்கும். 1998 இல் வெளியான இவரின் ‘எட்டுத் திக்கும் மதயானை’ நாவலுக்கே சாகித்திய அகாடமி விருது கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. அந்த எதிர்பார்ப்பு அவரின் “சூடிய பூ சூடற்க”என்னும் சிறுகதைத் தொகுப்புக்காக சாகித்திய அகாடமி விருது இவரை சாகித்யம் செய்திருக்கிறது.
விருது அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் இத்தருணத்தில் நக்கீரனுக்கான அவரின் நேர்காணல், ஒரு விருது காணலாய்…
நக்கீரன் : நீங்கள் எழுத வந்தக் காலம் வெகு சனப்பத்திரிகைகள் உச்சத்திலிருந்த காலம். ஆனால், நீங்கள் இப்போது வரை தீவிர இலக்கியத்தின் ஆச்சர்யக் குறியீடாக இருப்பது பற்றி…?
நாஞ்சில் நாடன் : ஆமாம். வெகு சனப் பத்திரிகையா ? தீவிர இலக்கியமா ? என்று எனக்குள் பதற்றம் தொற்றிக்கொண்டிருந்த வேளையில் சுந்தர ராமசாமிதான் என்னிடம்… கார், ஜீப், இருசக்கர வாகனங்கள் என யாரும் பயணிக்கும் நெடுங்சாலைதான் வெகு சனப் பத்திரிகை. ஓர் அடர் காட்டுக்குள் கம்பு ஊன்றிக்கொண்டு, நடக்கும் பாதைப் போடுவதுதான் தீவிர இலக்கியம். இதற்கு வரையறைகள் கிடையாது. தன்னை சுருக்கிக் கொள்ள வேண்டிய தேவையில்லை. காட்டாற்று வெள்ளம் போல எங்கும் பாயும் வல்லமை கொண்டது.
ஆனால், அந்த நெடுஞ்சாலையில் பயணிக்கும் போது ஓர் இடத்தில் நிற்க வேண்டும். அடுத்தவனின் எண்ணத்திற்கு நாம் அடைபட வேண்டும். ஆனால் பணம் புகழ் சீக்கிரமாய் கிடைக்கும். எது வசதி? என்று முடிவெடுத்துக்கொள். என்ற போது கம்பு ஊன்றிக்கொண்டு பாதைப்போட முடிவெடுத்தேன்.
அதற்குப் பின் சிறு பத்திரிகைகளில் எழுதிக்கொண்டிருந்த போது, ஒரு கமர்ஷியல் பத்திரிகை சிறுகதை ஒன்று வேண்டுமென்று கேட்டது. சற்று யோசிப்புக்கு பின்னர், ஒரு சிறுகதையை எழுதிக் கொடுத்தேன். அந்தச் சிறுகதை அந்த கமர்ஷியல் பத்திரிகையில் பிரசுரமாகி வந்த போது நான் அதிர்ச்சியடைந்து விட்டேன். என் கதைக்கான பெயர் மாற்றப்பட்டு ‘நீலவேணி டீச்சர்’ என்ற தலைப்பிடப்பட்டிருந்ததுதான் என் அதிர்ச்சிக்கு காரணம்.
ஒவ்வொரு எழுத்தையும் வைரத்தைப் போல்தான் நான் என் கதைகளில் பதிக்கிறேன். அதை பித்தளையாக்கும் முயற்சிகள் கமர்ஷியல் பத்திரிகைகள் செய்யத் துணிந்தவை என்பதை அந்த நீலவேணி டீச்சர்தான் அறுதியிட்டு எனக்கு சொல்லிக்கொடுத்தாள். காடுகளைக் கடப்பதென எடுக்கப்பட்ட முடிவு சரியானதென்பதையும் கூட.
நக்கீரன் : உங்கள் பழைய காலம் தொட்டு நீங்கள் பார்க்கும் சிறு பத்திரிகை எழுத்தாளர்கள் அதே தீவிரத்துடன் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்களா…?
நாஞ்சில் நாடன் : உண்மையாய் சொல்வதானால் விரல் விட்டு எண்ணக்கூடியவர்கள்தான் சம காலத்தோடு எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வேட்கையோடு கடந்து கொண்டிருந்த அடர் காடுகளில் சிலர் வெகுகாலம் இளைப்பாறிவிட்டார்கள். சிலர் விஷயங்களில் நோய்வாய்ப்பட்டு விட்டார்கள். சிலர் திக்கு தெரியாத காட்டின் இருளில் அகப்பட்டு விட்டார்கள். இன்னும் சிலர் காடுகளை விட்டு விட்டு ஒத்தையடிப் பாதைகளில் கலந்துவிட்டார்கள்.
நக்கீரன் : தொழில் நிமித்தமாக மும்பை வாசியாக நீங்கள் இருந்த காலம்தான் உங்களின் எழுத்து வேட்கை தீவிரப்பட்டது என்று சொல்லப்படுகிறது. உங்களுடைய படைப்புலகம் எங்கிருந்து பிறக்கிறது…?
நாஞ்சில் நாடன் :  1972, என்னுடைய 25வது வயது. வேலைத்தேடி மும்பைக்கு பயணமாகிறேன். மொழி தெரியாது. ஆட்கள் தெரியாது. அந்த உலகம்தான் பின்னாளில் எனக்கு பல கதை மாந்தர்களைக் கொடுத்தது. ஒரு தொழிற்சாலையில் வேலைக்கு சேர்கிறேன். மொழி அறியாததால் என்னோடு வேலை செய்பவர்களுடன் பேச முடியவில்லை.
எழுத்து மீதான காதலோடு மும்பைத் தமிழ்ச் சங்கத்தில் உறுப்பினராகச் சேரப்போனால்… அங்கே பூணூல்காரர்கள் என்னைப் பார்த்ததுமே அப்ளி கேஷன் ஃபார்மைக்கூட தராமல் விரட்டினார்கள். அப்போதுதான் அச்சங்கத்தில் முக்கிய நபராய் இருந்த கலைக்கூத்தன் என்பவரின் அறிமுகம் கிடைக்க… தமிழ்ச் சங்கத்தில் முக்கிய பூணூல்காரர்களோடு சண்டையிட்டு என்னை உறுப்பினராக்கிவிட்டார்.

தினமும் 2 புத்தகங்கள் எடுத்து வருவேன். மாலை வேலை முடிந்ததும் படிக்க ஆரம்பித்தால் கிட்டத்தட்ட 400 பக்கங்களுக்கு மேலாக படித்துவிடுவேன். அந்த வாசிப்புதான் அடிக்கடி நினைவுக்கு வந்து இம்சைப்படுத்தும் அம்மா சாப்பாடு, ஊர் கோவில், ஊர் நண்பர்களை மறக்க வைத்தது.

மொழி ஒரு விஷயமாக இல்லாது போய், சக தொழிலாளிகளோடு நண்பர்களான போது… ஊருக்கு போகவேண்டும் என்றால் 2000 ரூபாய் வேண்டும். ஆனால், வருடம் முழுவதும் சேமித்தால் மட்டுமே அத்தொகையை சேமிக்க முடியும். அதனால் ஒரு நண்பன் ஊர் செல்ல ஆசைப்படும் போது ஆளாளுக்கு 100, 200 ரூபாய் என்று தருவோம். அதை வாங்கிக்கொண்டு ஊருக்குப் போகும் அவனை வழியனுப்பி வைக்க ரயில் நிலையத்தில் நிற்போம். வண்டி கிளம்பும் அந்தத் தருணத்தில்… அவன் ஊருக்குப் போகிறான். நம்மால் முடியலையே… என்ற ஏக்கம் எல்லோருக்கும் கண்ணீராக முட்டிக்கொண்டு நிற்கும். அடுத்தக் கணம் அவனாவது அவன் அம்மா, அப்பாவைப் பார்க்கப்போகிறானே என ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு… படியில் நின்றபடி கையசைக்கும் ஊர் போகும் நண்பனுக்கு கண் துடைத்தபடி கையசைப்போம்.
இப்படியான வாழ்வு சம்பவங்கள் மும்பையில் நான் இருந்த பதினேழு வருடங்களில் கிடைத்தது. அச்சம்பவங்களிலிருந்து என் கதை உலகம் பிறந்தது. பிறக்கிறது. பிறந்து கொண்டேயிருக்கிறது.
நக்கீரன் : ஓர் எழுத்தாளரிடம் கேட்க கூடாத கேள்விதான்… வாசகனை அசைத்துப்போடும் உங்கள் படைப்புகளிலேயே உங்களை அசைத்தப் படைப்பு எது…?
நாஞ்சில் நாடன் : நான் முன்னரே சொன்னது போல்… என் தேடல்களில் கிடைக்கும் மனிதர்கள் கதை மாந்தர்களாக வலம் வருவது போல், இங்குள்ள கேவலமான அரசியலும் என் கதைகளில் வலியோடு இருக்கிறது. மகாரஷ்டிராவில் விவசாயிகள் பசி பட்டினியால் தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர். ஆனால், அவர்கள் வயிற்று வலியால் செத்துப்போனார்கள் என சத்தியம் செய்தது இங்குள்ள அரசியல்.
மனம் வெதும்பிய நான் மகாராஷ்டிராவில் விவசாயிகள் ரயில் பெட்டியில் அமர்ந்து சில ரொட்டித் துண்டுகளையும் உருளைக் கிழங்கையும் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் சமயம் ஒரு விவசாயி என் இருக்கைக்கு வருகிறார். ஒரு பாலித்தீன் பையில் சில துணிகளும், ஒரு வாட்டர் கேனில் பாதிக் குடிக்கப்பட்ட தண்ணீரையும் கொண்டு வந்தவரின் முகத்தில் அப்படியொரு சோகமும், வலியும் விரவிக்கிடந்தன.
மெல்ல… தயக்கத்தோடு என் அருகே வந்து என்னிடம் இருக்கும் ரொட்டித் துண்டுகளை கவனிக்கும் அவர், ஹமீ கானா… என்ற போது, நான் அழுதே விட்டேன். அதற்கு அர்த்தம் ‘யாம் உண்போம்’என்பது. எனக்கு கொடுங்கள் என்றால் பிச்சைக் கேட்பது போல் ஆகிவிடும் என்பதால் அந்த விவசாயி ‘ஹமீ கானா’ என்று கேட்ட அந்தத் தருணம், அவரின் விரக்தியான கண்கள்… மகாராஷ்டிரா விவசாயிகளின் கொடும் பசியை மறைக்கச் செய்யும் அரசியலை கிழித்தெறிந்தன. அந்த நிஜக் கதைதான் இந்தச் “சூடிய பூ சூடற்க” சிறுகதைத் தொகுப்பில் உள்ள ‘யாம் உண்போம்’ கதை.
அதே தொகுப்பில் ‘தன்ராம் சிங்’ என்றொரு கதை. அதில் ஒரு கூர்க்காவாக வரும் தன்ராம் சிங் என்னோடு வாழ்ந்தவன். பணி மாற்றலாகி கோவையில் குடியேறிய போது என் அலுவலக வாசலில் நின்றிருந்தவன். மட்டன் பிரியனான அவனால் மட்டன் வாங்கி உண்ணும் வரும்படியைக்கூட கொடுக்காத இந்தச் சமூகத்தில், அவன் உண்ணுவது குறைந்த விலைக்கு கொடுக்கப்படும் ஆடுகளின் காதுகள் தான்.
எங்கோ ஒரு மாநிலத்திலிருந்து இங்கே வாழ வந்திருக்கும் அவன் வேறு யாருமில்லை. எந்த மும்பையில் கூலி வேலை செய்து கொண்டு அப்பா, அம்மா, சாப்பாடு, ஊர் என ஏக்கம் கொண்டலைந்து கொண்டிருந்தானோ அந்த நாஞ்சில் நாடனாகத்தான் அவனையும் பார்த்தேன்.
அவனுக்கு ஒரு முறை இன்லேண்ட் லெட்டர் வருகிறது. இறப்புச் செய்தியைத் தாங்கி வந்த அந்தக் கடிதத்தைத் தூக்கிக் கொண்டு அவனைப் போலவே இங்கே வந்திருக்கும் அவன் “உறவு கூர்க்காக்களுக்கு” தெரியப்படுத்திவிட்டு பல்லாயிரக்கணக்கான மைல்களைக் கடந்து, அவன் ஊர் சேர்வதற்குள் இன்லேண்ட் லெட்டரில் புதைக்கப்பட்ட அந்த மரணச் செய்தியைப் போல மரணமானவனும் புதைக்கப்பட்டு நாட்கள் கடந்திருந்தன.
அம் மரணத்திற்கு வந்தவர்கள் பாதி வழியிலேயே ஒரு கடற்கரையில் கூடி அந்த இன்லேண்ட் லெட்டர்களை கொழுத்தி விட்டு மீண்டும் கூர்க்காக்களாக திரும்பினார்கள். மொட்டையடித்த தலையோடு தன்ராம் சிங் திரும்பி வந்தான். அதற்குப் பிறகு மூன்று மாதங்களுக்கொருமுறை மொட்டையடித்துக்கொள்ளும் தலையை வைத்திருந்தான் தன்ராம் சிங்.
அந்த தன்ராம் சிங்கை கதையாக்கிய போது… ‘ஆயிரம் வலிகள் சுமந்து ஒரு குச்சியைக் கையிலெடுத்துக்கொண்டு மாதத்திற்கொருமுறை உங்கள் வீட்டைத் தட்டும் கூர்க்காவுக்கு ஐந்து ரூபாய் கொடுக்க கூட நீங்கள் யோசிக்க வேண்டாம்’ என்று முடிந்தது அக்கதை. அவ்விரண்டு கதைகளுமே என்னை அசைத்துப் பார்த்தவைதான்.
நக்கீரன் : சாகித்ய அகாடமியை விமர்சனப்பூர்வமாகவே தாக்கி வந்த தங்களுக்கு சாகித்ய அகாடமி விருது கிடைத்திருப்பதை எப்படி உணர்கிறீர்கள்…?
நாஞ்சில் நாடன் : பலமுறை நான் திட்டி தீர்த்துக்கொண்டிருப்பதால் எனக்கு ஒரு விருது கொடுத்து வாயை அடைக்கலாம் என்று நினைத்ததோ என்னவோ அகாடமி… என சிரித்தவர், தொடர்ந்து…  சாகித்ய அகாடமி விருது தேர்ந்தெடுப்பதற்கான விதிமுறைகள் முட்டாள் தனமானது தான். இதை எப்போதும் கூறுவேன்.
நக்கீரன் : அதே நேரத்தில் உங்களுக்கு இவ்விருது கொடுக்கப்பட்டிருப்பதின் மூலம் அகாடமி விருது தேர்ந்தெடுத்தலில் ஒரு சரியான மாற்றம் நிகழ்ந்திருப்பதை பலரும் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்…?
நாஞ்சில் நாடன் : அப்படி ஒரு சரியான மாற்றம் நிகழ்ந்தால் சந்தோஷம். ஆனால் இந்த விருதுக்கான படைப்பாளிகளின் படைப்புகளை தேர்ந்தெடுப்பவர்கள் தீவிர இலக்கிய வாசனையைக்கூட நுகராதவர்களாக இருக்கிறார்கள். இது மாற வேண்டும்.
ராஜேந்திர சோழன், வண்ணநிலவன், வண்ணதாசன், ஞானக்கூத்தன். ந.முத்துசாமி என ஆகச் சிறந்த படைப்பாளிகள் பட்டியலில் இருக்கும் இவர்களுக்கெல்லாம் எப்போதோ சாகித்திய அகாடமி விருது கொடுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். இதற்கு காரணம் மேற்கூரிய தீவிர இலக்கிய வாசனை நுகராதவர்களால் தான்.
இவர்களுக்கே இன்னும் கிடைக்காத போது, ஜே.பி.சாணக்கியா, பாலை நிலவன் வரிசையில் நிற்கும் இன்னும் பல படைப்பாளிகளுக்கு இவ்விருது கனியும் காலம் எப்போது என யோசித்தால் வருத்தமே அடைகிறேன். சாகித்திய அகாடமியின் இந்த விருதை நான் வாங்கும் போது கூட இந்த வருத்தம் எனக்குள்ளிருக்கும். அப்படி வருத்தப்படாமல் நான் வாங்கினால் நானும் ‘விருது விரும்பர்களில்’ ஒருவனாகி விடுவேன் என்கிறார்… உண்மையாய்.
சந்திப்பு : அருள் குமார்

Interview with Tamil Poet A Vennila: Nakheeran

September 22, 2009 4 comments

நிலவைப் பற்றி  எழுதாத கவிஞர்களே இல்லை என்று சொல்லலாம்.  அப்படியிருக்க; ஒரு கவிஞரின் பெயரே வெண்ணிலா.

அ.வெண்ணிலா என்கிற அந்தக் கவிஞரின்  பெயரைக் காணும்போதெல்லாம்  ஓ! நிலவுக்கே இனிசியல் இருக்கே என்றுதான் நினைக்கத் தோன்றும். அந்த வெண்ணிலாவுக்கு பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு திருமணம்.   கவிஞர் மு.முருகேஷின் கரம் பிடித்த அவருக்கு இப்போது மூன்று நிலாக்கள். (பெண்ணுக்கு நிலா,  ஆணுக்கு சூரியன் என்பதுதானே பொதுவில் இருக்கு )


கவிஞர் என்ற ஒற்றை அடையாளம் மட்டுமல்ல சிறுகதை ஆசிரியர், நாவலாசிரியர், கட்டுரை ஆசிரியர் என்ற பன்முகங்கள் கொண்டவர் வெண்ணிலா.  மிக முக்கியமாக பாடம் புகட்டும் ஆசிரியர் என்கிற முகமும் இருக்கிறது.

வசித்து வரும் வந்தவாசியிலிருந்து அவர் தொலைபேசி வாயிலாக தனது வாழ்வை வாசித்தார்.   இதோ – சென்னையில் பதிவான வெண்ணிலாவின் வெளிச்சம்.



நவீன இலக்கியத்தளம் விட்டு இடம்பெயரும் எண்ணமில்லையா?

வாசிக்கத் தெரிந்த  நாள் முதல்  அப்பா வாசிக்கச்சொன்னவற்றை மட்டுமே வாசித்தேன்.  பதின் மூன்று வயசுக்கு பிறகு புத்தகபிரியை ஆனேன்.  கிடைத்ததை எல்லாம் வாசித்தேன்.   இருபது வயசுக்கு பின் எனது பார்வை நவீன இலக்கியம் பக்கம் திரும்பியது.  இதுதான் என்று முடிவெடுத்தேன்.  அதன்பிறகு நவீன இலக்கியத்தின் மீதான ஆர்வம்தான் எனக்குள் இருக்கிறது.   அது குறித்துதான் எனது தேடலும் இருக்குது.  எப்போதும் என்னை நவீன இலக்கியவாதி என்று வெளிப்படுத்திக்கொள்ளவே விருப்பம்.


அதிகம் படிக்கும் பழக்கம் இருக்கு. ஆனால் அதிகம் படைப்பதில்லையே ஏன்?

அப்பா திராவிடர் கழகத்தில் இருந்ததால் பெரியார் புத்தகங்களை நிறைய வாசிக்கச் சொல்வார்.   வாசித்து முடித்த பிறகு அந்த புத்தகம் குறித்து கேள்விகள் கேட்பார்.  நான் பதில் சொல்வேன்.  அந்த கேள்வி பதில் பொழுதுகளே நல்ல விவாதமாக அமையும். வாசிப்பது அது குறித்து விவாதிப்பது என்று இருந்துவிட்டேன்.   நாமும்  படைக்கவேண்டும் என்ற எண்ணமெல்லாம் கிடையாது.நான் சின்ன வயதில் இருந்தே கவிதை எழுதத்தொடங்கி விட்டேன் என்று  எல்லோரும் சொல்லும் பதிலை என்னால் சொல்லமுடியாது.   ஏன் தெரியுமா?  நான் எழுதத்தொடங்கியதே இருபத்து ஏழு வயதில்தான்.


எழுதத்தொடங்கிய பிறகும் சில பதிவுகள்தான் செய்திருக்கிறேன். ‘நீரில் அலையும் முகம்’, ’ஆதியில் சொற்கள் இருந்தன’கனவை போலொரு மரணம்’ என்று மூன்று கவிதை தொகுப்புகளும் ‘பட்டுப்பூச்சிகளை தொலைத்த ஒரு பொழுதில்’ என்ற சிறுகதை தொகுப்பு மற்றும் ‘கனவிருந்த கூடு’என்ற காதல் கடிதங்களின் தொகுப்பும் பெண் எழுத்தாளர்களின் வாழ்க்கை பற்றிய ஆவணத்தொகுப்பாக’மீதமிருக்கும் சொற்கள்’ ஆகியவைதான் எனது பதிவுகள்.
நிறைய படிக்க வேண்டும் நிறைவான படைப்புகளை தரவேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.   இதுதான் நான் அதிகம் எழுதாமல் இருப்பதற்கான காரணம்.


தலைப்பில்லா கவிதைகளே எழுதிவருகிறீர்களே;  தலையாய காரணம் என்ன?

கவிதைகளை ஒரு வட்டத்துக்குள் வைக்க  விருப்பமில்லை.   இஷ்டத்திற்கு இருக்க வேண்டும் என்பதால்தான் தலைப்பு வைப்பதில்லை.   இஷ்டத்திற்கு என்று சொன்னது –  சுதந்திரம்!. அப்புறம் முக்கியமான ஒன்று…   தலைப்புகள்,  இது குறித்துதான் என்பதை உணர்த்திவிடுகிறது.     எது குறித்து என்கிற தேடல் இருக்க வேண்டும்.  அந்த தேடலில் ஒரு சுவாரஸ்யம் இருக்கும்.  அது எனக்கு பிடிக்கும்.   அதனால்தான் அப்படி எழுதுகிறேன்.மற்றவர்களுக்கும் இது பிடிக்கும் என்று நம்புகிறேன்.


ஒரு உறைக்குள் இரு வாள் என்பது மாதிரி ஒரு வீட்டுக்குள் இரு கவிஞர்கள் இருக்கிறீர்கள்.  உரசல்கள் வருவதற்கு சந்தர்ப்பங்கள் அமைந்திடுமே?


இருவரும் கவிஞர்கள் என்பதாலும் காதல்திருமணம் என்பதாலும்  நல்ல புரிதல் இருக்கு.  மற்றபடி  இலக்கியம் குறித்தான சூடான விவாதம் அடிக்கடி நிகழும்.    விவாதத்தில்  ஆவி பறக்கும். எனது எல்லாக் கவிதைகளையும் அவர் பாராட்டியிருக்கிறார்.   அவரின் சில கவிதைகளை மட்டுமே நான் பாராட்டியிருக்கிறேன்.    ஹைக்கூ கவிதைகளை அவர்(மு.முருகேஷ்) எழுதிக்குவிக்கிறார்.  எனக்கு அவற்றில் விருப்பமில்லை.  அப்படியிருந்தும் பதினைந்து  ஹைக்கூ கவிதைகள் எழுதியிருக்கிறேன்.


காதலித்தால் கவிதை வரும் என்பார்கள்.  கவிதை எழுதினாலும் காதல் வரும் என்பார்கள்.  நீங்க சொல்லுங்க.  கவிதை வந்ததும் காதல் வந்ததா? காதல் வந்ததும் கவிதை வந்ததா?

காதல் என்னை காதல் கடிதங்கள்தான்  எழுதவைத்தது.   திருமணம்தான் என்னை கவிதை எழுத வைத்தது.  எனது முதல் தொகுப்பே காதல் கடிதங்களின் தொகுப்புதான்.  ’கனவிருந்த கூடு’ எனும் அத்தொகுப்பில் இருக்கும் கடிதங்கள் அனைத்தும் ஆறு மாதங்களாக நான் அவருக்கு எழுதிய காதல் கடிதங்களே.  இத்தொகுப்பையும் திருமணத்திற்கு பிறகே வெளியிட்டேன்.


தோழர்களுடன் இணைந்து ‘பூங்குயில்’ சிற்றிதழ் நடத்தினேன்.   அது சம்பந்தமான விழாக்களுக்கு அடிக்கடி அவர் வருவார்.   ஆரம்பத்தில் இலக்கியங்கள் பற்றிய விவாதமாகத்தான் இருந்தது எங்கள் பேச்சு.  பின்பு காதலானது.  1991 முதல் 97 வரை நண்பர்களாக இருந்தோம்.   அப்புறம் ஆறுமாதம் காதலர்கள்.   அதன்பிறகுதான் திருமணம் பற்றிய முடிவுக்கு வந்தோம்.


என்னதான் நானும் அவரும் ஆறு வருடங்கள் பழகியிருந்தாலும் கல்யாணம் என்று முடிவெடுத்துவிட்ட பிறகு எனக்குள் ஒரு வித கலக்கம்.   ஒரே பயம்.   அந்த பயம்தான் என்னை கவிதை எழுத வைத்தது.   அடுத்த ஆண்டும் வசந்தம் ஆர்ப்பாட்டமாய் வரும்..என்று தொடங்கும் அந்தக்கவிதை.


ஒரு பெண்ணுக்கு திருமணத்துக்கு முன்பு வரை தந்தையின் பெயரே இனிசியல்.  திருமணத்திற்கு பிறகு கணவரின் பெயரே இனிசியல் என்பது தமிழ்வழக்கம்.   இதில் ஏன் முரண்பட்டீர்கள்?


திருமணத்துக்கு பிறகு ஆணின் பெயரில் எந்த மாற்றமும் இல்லை.  பெண்ணின் பெயரில் மட்டும் ஏன் மாற்றமிருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?    தந்தை பெயர்தான் இனிஷியலாக இருக்க வேண்டும் என்பதும் ஆணாதிக்கம்.   தாய்,தந்தை பெயர்தான் பெயருக்கு முன்னால் இருக்கவேண்டும்.


அ.வெண்ணிலா என்று அடையாளப்பட்டுவிட்டதால் அப்படியே விட்டுவிட்டேன். ஆனால் என் மூன்று குழந்தைகளுக்கும் மு.வெ.கவின்மொழி, மு.வெ. அன்புபாரதி, மு.வெ.நிலாபாரதி என்று பெயர் வைத்துள்ளேன்.   அன்புபாரதியும் நிலாபாரதியும் இரட்டையர்கள்.


இனிசியல் குறித்து பேசியதால் நினைவுக்கு வந்தது.  ஆண்கள் – பெண் பெயரில் எழுதக்கூடாது என்று சொல்லிவருகிறீர்களே?

சமீப காலத்தில்  பெண்களின் குரலும், தலித்துகளின் குரலும், திருநங்கைகளின் குரலும், விளிம்புநிலை மக்களின் குரலும் தனித்த அடையாளங்களைக் கொண்டவை.  வரலாற்றை மீள்பார்வை செய்பவை. வரலாற்றுக்கு எதார்த்த நிலையை தருபவை.   இதில் பால் வேறுபட்டு புணைப் பெயரை சூடுதல் வரலாற்று திரிபை உண்டாக்கும்.


தமிழ் பெண் சிறுகதை எழுத்தாளர்களின் வரலாற்றை ஆவணமாக்க வேண்டும் என்ற முயற்சியில் இறங்கினேன்.   1927 முதல் 2000 வரையிலான கால கட்டங்களில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பெண் எழுத்தாளர்கள் பட்டியலை தயார் செய்து கொண்டு எழுத்தாளர் வல்லிக்கண்ணன் அவர்களை சந்தித்தேன்.


இவர் தன் மனைவி பெயரில் எழுதியவர்,  இவர் தன் தாயின் பெயரில் எழுதியவர் என்று பல பெயர்களை அடித்துவிட்டார் அவர்.   வல்லிக்கண்ணன் போன்ற அனுபவமிக்க எழுத்தாளரின் அந்த வழிகாட்டுதல் இல்லாதிருந்தால் என் தொகுப்பில் பிழை நேர்ந்திருக்கும்.


ஆய்வு செய்துதானே ஆவணப்படுத்த வேண்டும்.  பின்பு எப்படி வரலாற்று திரிபு ஆகும் என்று கேட்கலாம்.  சில எழுத்தாளர்களுக்கு குறிப்புகள் இருக்கு.  பல எழுத்தாளர்கள் பற்றிய குறிப்புகளே இல்லை.   இருபத்து ஏழுகளில் எழுதிய எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளையே மிகுந்த சிரத்தையுடன் தேடவேண்டியிருக்கிறது என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். பெயர் தேர்வும், புனைபெயரும் படைப்பாளியின் சுதந்திரம்தான்.   ஆனால்,  கறுப்பின எழுத்து, தலித் எழுத்து என்று சிலவற்றிற்கு தனித்த அடையாளம் இருக்கு.  பெயர் மாற்றி எழுதுவதால் அடையாளங்கள் வேறுவிதமாக அர்த்தத்தை தந்து விடுகின்றன.

இன்றைக்கு  ஒடுக்கப்பட்ட, கீழ்நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட பால்வேறுபாட்டை/இன வேறுபாட்டை அடையாளப்படுத்தும் குரல்களும் ஒலிக்கத் துவங்கியுள்ள காலத்தில் எழுதுபவன் சுயம் பற்றிய அடையாளமும் தேவைப்படுகிறது. பொதுவான இலக்கியம் படைப்பவர்கள் வரலாற்று திரிபு ஏற்பட காரணமாக இருக்கக்கூடாது.


பெண் சிறுகதை எழுத்தாளர்களின் வரலாற்றை ஆவணப்படுத்தும் எண்ணம் எப்படி வந்தது?

பெயர் சொல்லும் பிள்ளை என்பது போல் எழுத்தாளர்களின் பெயர் சொல்லும் கதைகளும் இருக்கின்றன.   சில  படைப்புகள் படைப்பாளியைப்பற்றி அறிய ஆவலைத்தூண்டும்.  சிறுகதைகளை அதிகம் படிக்கும் நான் அச்சிறுகதைகளின் ஆசிரியர்கள் பற்றிய முழு விபரங்களை அறிய விரும்பினேன்.   அதற்கான முயற்சியில் இறங்கினேன்.  இந்த தேடல் எல்லோருக்கும் பயன்படும் விதத்தில் அமையும் என்கிற நம்பிக்கை இருந்ததால் தேடலை தீவிரப்படுத்தினேன்.  மூன்று வருட தேடலுக்கு பிறகுதான் ‘மீதமிருக்கும் சொற்கள்’ உருவானது.

எழுத்தாளர் அனுத்தமாவுக்கு இப்போது 90வயசு.   சரியாக பேச முடியாத நிலையில் இருந்தார்.   சிரமப்பட்டுத்தான் அவரும் பேசினார்; நானும் குறிப்புகளை சேகரித்தேன். மூப்பின் காரணமாக சரியாக பேசமுடியாத நிலையிலும் காது கேளாத நிலையிலும் சுயநினைவு சரியாக இல்லாத நிலையிலும் இருந்தார் கிருத்திகா. அவரது உறவினர்களின் உதவியுடன் அவரை கொஞ்சம் கொஞ்சம் பேச வைத்தேன். இந்த தொகுப்பில் இருக்கும் பலர் இப்போது உயிருடன் இல்லை.  இந்நூல் வருவதற்கு உதவிய வல்லிக்கண்ணன், சிட்டி முதலான பெரும் படைப்பாளிகள்    இந்நூல் வெளிவந்தபோது உயிருடன் இல்லை.   மனசுக்கு கஷ்டமாக இருந்தது.

முதுபெரும் எழுத்தாளர் ராஜம் கிருஷ்ணன் இப்போது முதியோர் இல்லத்தில் இருக்கிறாரே; சந்தித்தீர்களா?

‘மீதமிருக்கும் சொற்கள்’-க்காக அவருடன் தொலைபேசியில் தான் பேசினேன்.  இப்போது அவர் விச்ராந்தி முதியோர் இல்லத்தில் இருப்பதாக கேள்விப்பட்டேன்.  பிள்ளைகள் இல்லாததால் கணவர் இறந்தபிறகு ( 2002ல்) சொந்தத்தை நம்பி இருந்திருக்கிறார்.  இருந்ததை எல்லாம் சொந்தங்கள் பிடிங்கிக்கொண்டதால் இந்த  என்பத்து மூன்று வயதில் இப்படிப்பட்ட நிலைக்கு வந்திருக்கிறார்.


இருபத்தைந்தில் திருச்சி முசிறியில் பிறந்த இவர் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட நாவல்கள், நூற்றுக்கும் அதிகமான சிறுகதைகள், கட்டுரைகள் எழுதியிருக்கிறார்.  உப்பள மக்களின் வாழ்க்கை பற்றி எழுதிய ‘ வேருக்கு நீர்’ படைப்புக்காக சாகித்ய அகாதமி விருது பெற்றார். அவருக்கா இந்த நிலமை என்று நினைக்கும் போது  கஷ்டமாக இருக்கு.  அவரை சந்திக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.   அது வெறும் அனுதாபம் குறித்த சந்திப்பாக இருக்கக்கூடாது.   அர்த்தமுள்ள சந்திப்பாக இருக்கவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.  மீதமிருக்கும் சொற்களில் அவரை வைத்துவிட்டாலும் இன்னும் அவரைப்பற்றிய பதிவுகள் ஏதும் பண்ணனும் என்று விரும்புகிறேன்.

தேவதாசிகளின் போராளி  ராமாமிர்தத்தின் போராட்டங்கள் குறித்தும் வரலாற்றில் அவருக்கு உரிய அங்கீகாரம் அளிக்கப்படவில்லை என   நீங்க எழுதியிருப்பதும்  முக்கியமான பதிவு.   ராமாமிர்தம் பற்றி அறிய முற்பட்டது எப்படி?

மதிபெற்ற மைனர் அல்லது தாசிகளின் மோசவலை என்று மூவலூர் ஆ.ராமாமிர்தம் எழுதிய நாவலை படித்தேன்.  அந்த நாவல் கிட்டத்தட்ட சுயசரிதை போன்று தன் வாழ்வை அடிப்படையாகக்கொண்டு அவர் எழுதியிருக்கிறார். இந்த நாவலே அவரைப் பற்றி, தேவதாசிகளும் ராமாமிர்தத்தின் போராட்டங்களும் என்ற கட்டுரை எழுத வைத்தது.  தேவதாசிப்பெண்களிடையே விழிப்புணர்வை உண்டாக்குவதற்காக அவர்களையே உறுப்பினர்களாக கொண்ட நாகபாசத்தார் சங்கம் என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார்.  இந்த சங்கமே இசை வேளாளர் சங்கம் என பெயர் மாற்றப்பட்டு இசை வேளாளர் மாநாடு,  தேவதாசிகள் மாநாடு போன்றவற்றை நடத்தியுள்ளது.

தமிழகத்தில் இசை வேளாளர் சமூகத்தை சேர்ந்த பெண்களே தேவதாசிகளாக்கப்பட்டுள்ளனர்.  பொட்டு கட்டுதல், சுமங்கலி சடங்கு  முதலான சடங்குகளின் மூலம் ஒரு பெண் தேவதாசியாக்கப்பட்டிருக்கிறாள்.


கோயிலில் நாட்டியப்பெண்ணாகவும் தெய்வத்தின் முன்னால் இசைப்பாடல் இசைப்பவளாகவும் பூஜைக்கு தேவையான பணிகளை செய்பவளாகவும் தேவதாசிப்பெண்களின் முக்கியப்பணிகள் இருந்துள்ளன. தேவதாசிப்பெண்களை இம்முறையில் இருந்து விடுவித்து அவர்களை திருமண வாழ்க்கைக்குள் கொண்டு வந்துள்ளார்.   டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி, ராமாமிர்தம் இருவரின் தொடர் முயற்சியால் தேவதாசி முறை ஒழிப்பிற்கான சட்டப்பூர்வமான நடவடிக்கைகள் துவங்கின.

நாட்டின் கலை கலாச்சாரத்தினை காப்பதற்கு ஒரே வழி தேவதாசி முறையை தக்க வைத்திருப்பதே என்று முட்டுக்கட்டை போட்டனர்.  இத்தனை காலம் எங்கள் வீட்டுப்பெண்கள் கலையையும் கலாச்சாரத்தையும் காப்பாற்றியது போதும்.  இனி கொஞ்ச காலத்திற்கு உங்கள் வீட்டு பெண்களை தேவதாசிகளாக்குங்கள் என்று முத்துலட்சுமியை சட்டமன்றத்தில் பேசவைத்தவர் மூவலூர் ராமாமிர்தம்.  தேவதாசிகள் முறை ஒழிப்பு போராட்டத்தில் ராமாமிர்தம் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.  அவரின் போராட்டத்திற்கு முத்துலட்சுமியும் உறுதுணையாக இருந்துள்ளார்.   ஆனால் வரலாற்றில் முத்துலட்சுமிக்கு கொடுக்கப்பட்ட முக்கியத்துவம் ராமாமிர்தத்துக்கு தரவில்லை என்பதுதான் வேதனை.

இசை வேளாளப்பெண்களின் தொழிலாக இருந்த பரதமும் நாட்டியமும் எப்படி மேல் தட்டு நாகரிகமானது என்ற கேள்விக்குறியோடு அந்த கட்டுரையை நிறைவு செய்திருந்தீர்கள்.  எப்படி என்பதற்கான தேடல் தொடர்ந்ததா?

இன்று பரதநாட்டியம் என்றால் ’கலாஷேத்ரா’, கலாஷேத்ரா என்றால் பரதநாட்டியம் என்கிறார்கள்.  இந்த கலாஷேத்ராவை நிறுவியவர் அமரர் ருக்மணி அருண்டேல்.    இவருடைய காலத்திற்கு பிறகுதான் இசை வேளாளப்பெண்களின் பரதநாட்டியம் மேல் தட்டு மக்களின் கலையானது. குறிப்பாக பார்ப்பனப் பெண்களின் கலையானது.

பார்ப்பனப் பெண்ணான ருக்மணி அருண்டேல் பரதநாட்டியத்தின் மேல் ஆர்வம் கொண்டபோது,   தேவதாசிகளின் கலையின் மேல் நீ ஆர்வம் கொள்வதா என்று  பார்ப்பனர்களால் எதிர்ப்பு கிளம்பியது.  பல எதிர்ப்புகளையும் மீறி அந்தக்கலையை கற்றுக்கொண்டதோடு அல்லாமல் அதை கற்றுக்கொடுக்கவும் ஆரம்பித்தார்.   இப்படித்தான் இது மேல் தட்டு கலையாக மாறியிருக்கிறது.  பொதுவாக இது மக்களுக்கான கலை என்று அடையாளப்படுதாமல் உயர் சாதிக்கென்று ஆக்கிவிட்டார்.  அதுதான் கொஞ்சம் நெருடுகிறது.

இதைப்பற்றி பேசும்போது இது சம்பந்தமான வருத்தத்தையும் சொல்லவேண்டும்.   தேவதாசி ஒழிப்பு போராட்டத்தால் அரசு செவிசாய்த்தது.    கோயில்களில் இருந்து தேவதாசிகளை விலக்கி வைத்து தேவதாசிகளுக்கு சொந்தமான நிலங்களை கட்டாயம் தேவதாசிகளிடம் வழங்கவேண்டும் என்று அரசு சட்டம் போட்டது.   ஆனால் அச்சட்டம் முறையாக நடைமுறைப் படுத்தவில்லை.

கோயில் நிலங்களை தங்கள் வசம் வைத்திருந்த பிராமணர்களும் பிறசாதியினரும் தேவதாசிகளுக்கு நிலங்களை வழங்கவில்லை.  நிலவருவாய் அளிப்பதையும் நிறுத்திவிட்டனர்.   பிழைக்க வழியின்றி சமூக புறக்கணிப்போடு  பல தேவதாசிகளின் வாழ்க்கை கேள்விக்குறியானது.  இதனால் ராமாமிர்தம், முத்துலட்சுமி ரெட்டி இருவரையும்  தேவதாசிகளின் முன் குற்றவாளிகள் போல் ஆகிவிட்டார்கள்.  பழைய வாழ்வே நல்லாதானே இருந்தது… இப்படி நடுத்தெருவுக்கு கொண்டுவந்துவிட்டாளே நம் குலத்தை அழிக்க பிறந்தவள்… என்று ராமாமிர்தத்தை தீட்டித்தீர்த்துள்ளார்கள் தேவதாசிப்பெண்கள்.

அடுத்து உங்களின் படைப்பு என்ன?

சாகித்ய அகாதமிக்காக ‘கனவும் விடியும்’எழுதியிருக்கிறேன்.  அடுத்து, கைத்தறி நெசவு  மக்களின் கையொடிந்து போன வாழ்க்கையை பதிவு செய்யும் முயற்சியில் மும்முரமாயிருக்கிறேன்.


காஞ்சீபுரம் பக்கம்தான் என் ஊர் வந்தவாசி ’அம்மையப்பட்டு’ .  கைத்தறி நெசவாளர்களின்  வாழ்க்கையை நன்கு அறிவேன்.   பொதுவாகவே மண்ணின் மரபு மாறிப்போச்சு.  அந்த மாற்றங்களும் அதில் பதிவாகும்.  கம்ப்யூட்டர் காலம் என்னவெல்லாமோ செய்துவிட்டதால் கைநெசவு இல்லாமல் போய்விட்டது.    கைநெசவு கைவிட்டதால் பிழைப்பு தேடி நகரம் சென்று நரகவேதனையை அனுபவிக்கும் அந்த மக்களின் பதிவுக்காக நான் பல காலம் செலவழித்துவருகிறேன்.

படிப்பது, படைப்பது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும் பாடவேண்டும்(நன்றாக) என்பது நெடுநாள் ஆசை. அதற்காக வாய்ப்பாடு கற்று வருகிறேன்.   கைத்தறி நெசவு மக்கள்  பதிவுக்கு பிறகு எனது படைப்பு தனிபாடல் தொகுப்பாக இருக்கலாம்.  ஆசிரியையாகவும் இருப்பதால் நினைத்த நேரத்தில் எதையும் செய்ய முடியவில்லை.

உங்க மாணவர்களின் மதிப்பெண் பட்டியல் பற்றி சொல்லமுடியுமா?

சுற்றி வளைத்து எங்கே வருகிறீர்கள் என்பது புரிகிறது. ( ஒரு சிறிய சிரிப்புக்கு பின் )  ஆசிரியர் என்பதற்கு அர்த்தம் தெரியும். அதன்படி நடக்கிறேன்.   ஆனால் ஆசிரியர் பணியில் சேர்ந்த ஆரம்ப காலங்களில் அழுது அடம்பிடித்துக் கொண்டுதான் பள்ளிக்கு போவேன்.

இப்போது எம்.ஏ.உளவியல், பி.எஸ்.சி.கணிதம், எம்.எட். படித்திருக்கிறேன்.  அப்போது  பத்தாம் வகுப்பு படித்ததும் அப்பாவும், அம்மாவும்(வசந்தா) ஆசிரியர் பயிற்சிக்கு படிக்கவைத்தார்கள்.  பதினெட்டு வயதிலேயே ஆசிரியர் ஆகிவிட்டேன். வேண்டா வெறுப்பாகத்தான் ஆசிரியர் பொறுப்பேற்றேன்.   ஒவ்வொரு நாட்டின் தலைவிதியும் வகுப்பறையில் தான் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன  என்று நேரு சொல்வதை மெல்ல மெல்ல உணர்ந்தேன். நான் படித்த அரசு பெண்கள் மேல் நிலைப்பள்ளியிலேயே  இப்போது பணியாற்றுகிறேன்..’ என்று அவர் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே வெண்ஸ் யாரு போன்ல….என்ற குரல்.   ’அவர் வந்திருக்கிறார்’   என்றபடி தொடர்ந்தார்.


என் வீட்டுல நான் ஒரே பொண்ணு.  அப்படி இருந்தும் எனக்கு செல்லப்பெயர் கிடையாது.  என்னம்மா என்னை இத்தனை பெயர் சொல்லி அழைக்கறீங்க என்று என் மகள்கள் கேட்பார்கள்.  அத்தனை செல்லப்பெயர்களில் அவர்களை அழைப்பேன்.   அது ஏன் என்றே தெரியவில்லை எனக்கு செல்லப்பெயர் வைக்கவில்லை.  அதுக்கு வட்டியாகத்தான் அவர் வெண்ஸ்..வெண்ஸ்… என்று கூப்பிடுகிறார்’ என்றவர் பேச்சை நிறுத்தினார்.

இதைப்போய்   எதுக்கு சொல்லனும் என்று ஜாடையொளி சிந்தியிருப்பாரா  வெண்ணிலாவின் அவர். ’ம்..இருக்கட்டும்’ என்று அங்கே பதில் சொல்லிவிட்டு,    ’என் மேல் அவருக்கு ரொம்ப பிரியம்….’  என்று இங்கே சொல்லிவிட்டு மீண்டும் ஒரு சிறிய சிரிப்பு.     வெளியே இப்படிச் சொன்னாலும் இன்னும் தன்  கணவரின் காதலை முழுமையாக பெறவில்லை வெண்ணிலா.


சாப்பிடும் சோறு
பேசும் பேச்சு
சிரிக்கும் சிரிப்பு
எல்லாம் குழந்தைக்காக என
கரு சுமந்து…

நாளை
உன்னோட வண்டியில்
முன்நின்று சிரித்து வர
உன் இனிசியல் போட்டுக்கொள்ள
உனக்கு பிள்ளை பெற்றுத் தருவேன்
நான்கைந்து மணிநேரம்
ரத்த வெள்ளத்தில் மிதந்து

கேட்டால் கிடைக்கும்தான்
உன் முத்தம்
உன் அரவணைப்பு
உன் ஆறுதல்
பச்சப்புள்ள கேட்டா
பாலூட்டுகிறோம்

கரு சுமந்து
குழந்தை தவமிருக்கும் பெண்களை
சுமக்க
எந்த ஆணுக்கு உள்ளது கருப்பை!.

என்று அவர் எழுதியிருக்கும் கவிதை அதைத்தான் உணர்த்துகிறது.

எழுத்தாக்கம் :  கதிரவன்

Kaalachuvadu Kannan Interview: Uyir Ezhuthu

July 17, 2009 Leave a comment

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
1
ஆண்டிலேயே என்னுடைய வருங்காலத் திட்டங்கள் பற்றித்
தெளிவாக அவரிடம் சொன்னேன் என்றார். எனக்கு ஞாபகம்
இல்லை. பெங்களூர்ல இருக்கிறப்ப முக்கியமாக உலக
ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளை நிறையப் படிச்சேன். உலக
இதழியல் பற்றிய ஒரு வரைபடம் மனதில் ஏற்பட்டது.

􀁺. உங்கள் வீட்டிற்குப் பல்வேறு இலக்கிய ஆளுமைகள் வந்து சுந்தர ராமசாமியுடன்
பேசிக்கொண்டிருந்திருப்பார்கள். மாணவப் பருவத்தில் உங்கள் மனநிலை எப்படியிருந்தது?

􀁺 பொறியியல் பட்டதாரியான நீங்கள் ‘காலச்சுவடு’ இதழுக்கு ஆசிரியராக மாறிய சூழல் எப்படி
உருவானது?

என்னைப் பொறியாளர் என்று சொல்ல முடியாது. வெளியூர்ல போளிணிப் படிக்க விரும்பினேன். அதனால் பெங்களூர் போனேன். அப்ப மீடியா படிப்புக் கிடையாது; இருந்திருந்தால் அதுதான் படிச்சிருப்பேன். ஆறேழு மாதங்களுக்கு முன்னர் அமெரிக்காவிலிருந்து என் அக்கா தைலா வந்திருந்தார். பேசிக்கொண்டிருந்தபோது 1986 – 87ஆம் தமிழ்ச் சிறுபத்திரிகைகளில் 1994ஆம் ஆண்டில் இரண்டாம் கட்டமாகக் கண்ணனால் தொடங்கப்பெற்ற ‘காலச்சுவடு’ தனித்த அடையாளத்துடன் விளங்குகின்றது; பல்வேறு புதிய போக்குகளை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. எனினும் ‘அதிகார
மையம்’, ‘வணிகக் குழுமம்’, ‘அதிகார பீடம்’ போன்ற சொற்கள் மூலம் ‘காலச்சுவடு’ பற்றிய ‘பேச்சுகள்’ வெளியெங்கும் மிதக்கின்றன. சிறுபத்திரிகை என்றால் மட்டமான அச்சமைப்பில் 300 பிரதிகளுடன் அவ்வப்போது வெளிவந்து, அற்ப ஆயுளில் மடிந்திட்ட சூழலில், ‘காலச்சுவடு’ புதிய போக்கினை உருவாக்கியுள்ளது. இன்று ‘உயிர் எழுத்து’, ‘தீராநதி’, ‘உயிர்மை’, ‘அம்ருதா’, ‘வார்த்தை’ போன்ற இதழ்கள் ஆழமான விஷயங்களுடன் வண்ணமயமாக, அழகிய அச்சமைப்பில் வெளிவந்துகொண்டிருப்பது தற்செயலானது அல்ல. இதனால் தமிழில் தீவிரமான வாசகத்தளம் விரிவடைந்து, உலகெங்கும்
பரவியுள்ளது. சுந்தர ராமசாமி என்ற இலக்கிய ஆளுமையினை அடையாளமாகக்கொண்டு தொண்ணூறுகளில் தமிழ் அறிவுலகிற்கு அறிமுகமான, ‘காலச்சுவடு’ ஆசிரியரான கண்ணன் பற்றியும் அவருடைய செயற்பாடுகள் பற்றியும் ஆன உரையாடல் இது. நாகர்கோவிலில் பதிவு செளிணியப்பட்ட நேர்காணலின் பிரதியில், சிலவற்றைச் சேர்த்தும் திருத்தியும் சீரமைத்துள்ள கண்ணன், இரண்டாம் கட்டமாக அனுப்பப்பட்ட கேள்விகளுக்கான பதிலையும் எழுத்துபூர்வமாக அனுப்பியிருந்தார். அவையும் உரிய இடங்களில் நேர்காணலில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
ந. முருகேசபாண்டியன்

􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

பொதுவாக அப்பாவோட நண்பர்கள் பலர் எங்க வீட்டிற்கு வந்து போளிணிக்கொண்டிருப்பார்கள். பல நாட்கள் தங்கியிருப்பார்கள். பல மாதங்கள் தங்கியிருந்ததும் உண்டு. எங்க அம்மா அதைத் தொந்தரவாக
எடுத்துக்கொள்ளமாட்டாங்க. அதனால, நாங்களும் அப்படித்தான் இருந்தோம். எனக்குப் பலதரப்பட்ட
அனுபவம் கிடைச்சுது. புத்தகங்கள், எழுத்தாளர்கள், பிறதுறைக் கலைஞர்கள் புழங்கிய சூழல், பண்பாட்டு ரீதியான விழிப்புணர்வை எனக்கு ஏற்படுத்தியது. பொதுவாக எங்கள் வீட்டில் எல்லோருக்குமே வாசிக்கிற பழக்கம் உண்டு.

􀁺 எழுத்தாளர்களின் குழந்தைகளுக்குப் பொதுவாக இலக்கிய ஆர்வம் இருப்பதில்லை. . . நீங்கள் எப்படி
விதிவிலக்கானீர்கள்? சு.ரா.வின் வழிகாட்டுதலின் பேரில் உங்களுக்குள் இலக்கியத் தேடல்
ஏற்பட்டதா?

நான் என்னை இலக்கியவாதியாகப் பார்க்கவில்லை; பத்திரிகையாளனாகப் பார்க்கிறேன். பதிப்பாளராகப்
பார்க்கிறேன். அப்பா பண்பாட்டுத் தளத்தில் என் ஆர்வத்தைத் தூண்டும் விதமாக எதாவது வலுக்கட்டாயமாகப் பண்ணியிருந்தால் எனக்கு முரண்பாடு வந்திருக்கலாம்.

எனக்குத் தெரிந்த இலக்கியவாதிகள் கல்யாணமான புதிதில் மனைவிக்கு ‘ஜே.ஜே: சில குறிப்புகள்’ புத்தகம்
கொடுப்பார்கள். அப்புறம் இன்னும் சில இலக்கியப் புத்தகம் தருவார்கள். மனைவி அதைப் படிக்கவில்லை என்றால் ‘மக்கு’ என்ற எண்ணம் உருவாகும். வாசிப்பைப் பொறுத்தவரை யாரும் விரும்பினால் படிக்கலாம். படிக்காமலும் இருக்கலாம். ஒருவரை வாசிப்பின் அடிப்படையில் மட்டும்
எடைபோடுவது அபத்தமானது. அப்பா மறைமுகமாக என்னைத் தூண்டியிருக்கலாம், நேரடியாக
வலியுறுத்தியதில்லை.

அவர் எழுத்திலும், அவர் எழுத வேண்டும், தொடர்ந்து உற்சாகமாக இயங்க வேண்டும் என்பதிலும் அதற்குத் தேவையான காரியங்களைச் செளிணிவதிலும் எனக்கு மட்டுமல்ல மறைந்த என் அக்கா சௌந்திராவுக்கும், சகோதரிகள் தைலா, தங்குவிற்கும் அவர்களின் கணவர்களுக்கும் என் மனைவிக்கும், முக்கியமாக என் தாயாருக்கும் முழு விருப்பம் உண்டு. அவர் மரணமடையும்போது தனக்கு மூன்று மகன்களும் மூன்று மகள்களும் இருப்பதான மனநிறைவுடனேயே இருந்தார் (என் சகோதரிகளின் கணவர்களையும் என் மனைவியையும் சேர்த்து). தமிழக இலக்கியச் சூழலுக்கு நேர்மாறானதாக
இருந்தது அவருக்கு அமைந்த குடும்பச் சூழல்.

அந்த விதத்தில் அவர் கொடுத்து வைத்தவர். தமிழக இலக்கியச் சூழலில் பிரமிள், ஜெயமோகன் போன்றவர்களின் வெறித்
தாக்குதல்களைப் புறந்தள்ளி இறுதிவரை வேகத்தோடு
இயங்க, சு.ரா.வின் இயல்பான மன வலிமையோடு
குடும்பத்தின் ஆதரவும் முக்கியக் காரணம்.
􀁺 உங்களுக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை, சாஸ்திர
சம்பிராதயங்களில் நம்பிக்கை உண்டா?
இல்லை. சுமார் 14 – 15 வயதில் இன்று சென்னையில்
மனோதத்துவ நிபுணராக இருக்கும் டாக்டர் மோகனும்
நானும் பல ‘உலகளாவிய’ விஷயங்களை விவாதிப்பது
வழக்கம். இப்போது நினைத்துப் பார்க்கும்போது வயதுக்கு
மீறி யோசித்தோமோ என்று தோன்றுகிறது. சாதி
சம்பிரதாயங்கள் தேவையில்லை என்பது அதில் ஒன்று.
ஜெயேந்திரர் நாகர்கோவில் வரும்போது எங்கள் வீட்டிற்கு
அருகில்தான் தங்குவார். அவருடைய நடவடிக்கைகளைக்
கடுமையாக விமர்சித்துப் பேசி, மோகன் வீட்டில் நாங்கள்
திட்டுவாங்கியது நினைவிருக்கிறது. மாமிச உணவை
உண்பதில்லை என்றும் – வன்முறை தவிர்த்தல் கருதி – முடிவு
செளிணிதோம். மோகனின் வைராக்கியம் இரண்டு வாரம்
நீடித்தது. நான் இன்றும் மரக்கறி உணவுதான். போதைப்
பொருட்களையும் இன்ன பிற புசிக்கக்கூடாத கனிகளையும்
தீண்டிப் பார்த்துவிடுவது, ஆனால் எதற்கும்
அடிமையாவதில்லை என்பது என் முடிவாக இருந்தது.
வாழ்க்கை ஏகதேசமாக இந்த வரைகோட்டில்தான்
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. கடவுளைப் பற்றி நான்
சிந்திப்பதில்லையே தவிர நான் நாஸ்திகவாதி அல்ல. வாழ்வின்
தாக்கமும் அனுபவமும் பரம்பொருளின் இருப்பை எனக்கு
உணர்த்தினால், தமிழக முற்போக்காளர்களின் குட்டையில்
என் பிம்பம் சிதறிவிடுமோ என்ற கவலை எதுவும் இன்றி
அந்தப் பாதையிலும் பயணிப்பேன்.
􀁺 உங்கள் எழுத்தில் சு.ரா.வின் செல்வாக்கு எந்த அளவு
உள்ளது?
சு.ரா.வின் மதிப்பீடுகள்மீது எனக்கு மரியாதை உண்டு.
நான் எழுத ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து சு.ரா.வின் மொழியின்
தாக்கம் என் எழுத்தில் இல்லை. ஆனால், என்னோடு
சமகாலத்தில் இயங்கிய பலருக்கும் அவருடைய
மொழிநடையின் தாக்கமிருந்தது. இன்றும் இருக்கிறது.
அவருடைய எதிர்நிலைக்குச் சென்ற பின்னரும் அவரைச்
சிறுமைப்படுத்தும் கருத்துக்களை அவருடைய
மொழியிலேயே முன்வைக்கிறார்கள். அவர்கள் பின்பற்றும்
புதிய விக்ரகங்களின் பாதிப்புகள் எதுவும் அவர்கள்
மொழியில் இல்லை.
􀁺 சு.ரா.வுடன் ஒருமுறை நான் பேசிக்
கொண்டிருந்தபோது, அவர், “எனக்கு எந்த
விஷயமும் ஜீமீக்ஷீயீமீநீt ஆக இருக்க வேண்டும்.
கண்ணனுக்கு அது பிரச்சினை இல்லை” என்றார்.
அது சரிதானா?
அப்பாவுக்கு நேர்த்தி சார்ந்த அழுத்தம் அதிகமாக
இருந்தது. அளவுக்கு மீறித் தன்னை வருத்திக்கொண்டு அப்பா
செளிணியிற வேலையைப் பார்த்து, எனக்கு அது வேண்டாம்னு
தோன்றியது. பொதுவாக நேர்த்தியை விரும்புறது நடைமுறை
சார்ந்து இருக்க வேண்டும். ‘காலச்சுவடு’ பத்திரிகை உள்பட,
செளிணியுற எந்த வேலையையும் சிறப்பாக, ஒழுங்காகச்
செளிணியμம்னு நினைப்பேன்; மேலோட்டமாகச் செளிணிவது
கிடையாது.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ இதழைச் சு.ரா.வினால் தொடர்ந்து
கொண்டுவர இயலாத நிலையில், நீங்கள்
ஆசிரியரான சூழல் எப்படி ஏற்பட்டது?
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
3
சு.ரா. நடத்திய ‘காலச்சுவடு’ காரணமாக எனக்குப்
பத்திரிகை நடத்தμம்னு ஆசை வரவில்லை. அதனால நான்
வீஸீsஜீவீக்ஷீமீ ஆகவில்லை. சு.ரா. நடத்திய ‘காலச்சுவ’டைத் திரும்ப
நான் நடத்தவில்லை. 1987இல் கணினி படிக்கச் சென்னைக்குப்
போயிருந்தபோது, ‘புதுயுகம் பிறக்கிறது’ ஆசிரியர்
குழுவினரோடு இருந்த காலகட்டத்தில், பத்திரிகை நடத்தும்
ஆசை ஏற்பட்டது. ‘புதுயுகம்’ குழுவின் செயல்பாடு எப்படிப்
பத்திரிகை நடத்தக் கூடாது என்பதற்கான ஆழமான
கல்வியாகவும் அமைந்தது. நான் பத்திரிகை ஆரம்பிக்க
முயலும்போது, வீட்டில் ஏற்கனவே பதிவுசெளிணியப்பட்டிருந்த
‘காலச்சுவடு’ பெயரைப் பயன்படுத்திக்கொண்டேன்.
ஏற்கனவே இருந்த சிறுபத்திரிகைகளின் தாக்கம் எந்த
அளவுக்குப் புதிய ‘காலச்சுவ’டில் இருந்ததோ, அந்த
அளவுதான் பழைய ‘காலச்சுவ’டின் தாக்கமும் புதிய
‘காலச்சுவ’டில் இருந்தது.
􀁺 உங்கள் ஆசிரியர் பொறுப்பில் ‘காலச்சுவடு’
கொண்டுவர முயன்றபோது, சு.ரா.வின் செயற்பாடு
எவ்வாறு இருந்தது?
அப்பாவுக்கு நான் பத்திரிகை தொடங்கி நடத்துவதில்
இஷ்டம் இல்லை. வேண்டாம் என்றுதான் நினைத்தார்.
நான்தான் அப்ப வியாபாரத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்;
என் நிர்வாகத்தில் வியாபாரம் நன்றாக நடந்தது. அது
பாதிக்கப்படும் என்று அவர் நினைத்தார். பின்னாட்களில்
அவ்வாறே நடந்தது. பத்திரிகை ஆரம்பித்தால்
நண்பர்களுடன் உறவு பாதிக்கப்படும் என்றும்
தீர்க்கதரிசனமாகக் கூறினார். நான் தீவிரமாக இருந்தபோது,
அதைத் தடுக்கவும் இல்லை. பத்திரிகை ஆரம்பித்த பிறகு அது
அவருக்குப் பிடிச்சிருந்தது. பத்திரிகையில் வெளிவந்த
படைப்புகளைப் படிச்சுப் பார்த்து அபிப்ராயம் சொல்வார்.
எதைப் போடுவது, போடக் கூடாது என்று எதுவும்
சொன்னது இல்லை. ‘காலச்சுவ’டின் வளர்ச்சி அவருக்கு
உற்சாகம் தருவதாக இருந்தது. ‘காலச்சுவடு’ செயல்படத்
துவங்கிய பின்னர் சுமார் 15 புதிய நூல்களை அவர்
எழுதியுள்ளார் என்பதை நண்பர் சலபதி ஒருமுறை
கவனப்படுத்தியபோது மனநிறைவாக இருந்தது.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ இதழை எப்படிக் கொண்டுவர
வேண்டும் எனக் கருதினீர்கள்?
தமிழில் வெளியான முக்கியமான இலக்கியப்
பத்திரிகைகளின் பைண்டு வால்யூம்களை ஏற்கனவே
படித்திருக்கிறேன். அவை வீட்டில் இருந்தன. அவற்றின்
தொடர்ச்சியாகக் ‘காலச்சுவடு’ வருவதில் எனக்கு விருப்பம்
இல்லை. பல இலக்கியப் பத்திரிகைகள் பிரசுரிக்கத் தரமான
படைப்புகள் இல்லாமல் சிரமப்பட்டன. இது அவர்கள்
உருவாக்கிக்கொண்ட வரையறை சார்ந்த பிரச்சினையாக
எனக்குத் தோன்றியது. அதை மாற்றμம்னு நினைத்தேன்.
உதாரணத்திற்கு முத்தம்மாவின் பேட்டியைச்
சிறுபத்திரிகையில் வெளியிட மாட்டார்கள். அது
‘காலச்சுவ’டில் வெளியானவுடன் நல்ல வரவேற்பு இருந்தது.
‘காலச்சுவ’டைத் தீவிரமான இதழாக நடத்த விரும்பினேன்;
சிறுபத்திரிகையாக அல்ல.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ ஆசிரியர் குழு எப்படி உருவானது?
மணிவண்ணன், மனுஷ்யபுத்திரன் இருவருமே
‘காலச்சுவ’டைத் துவக்கியதற்கு ஓராண்டு இடைவெளியில்
எனக்கு அறிமுகமானவர்கள். சிறுபத்திரிகைச் சூழலுக்கு
வெளியே இருந்து வந்தவர்கள்தான் என் கூட வேலை
செளிணியμம்னு நினைச்சேன். மணிவண்ணனுடன் பேசினேன்.
அவருக்கு ஆர்வம் இருந்தது. உற்சாகமாகப் பேசிய அளவிற்கு
அவரால் செயலாற்ற முடியவில்லை என்றாலும்கூட
அவருடைய தோழமை அன்று எனக்கு முக்கியமானதாகவே
இருந்தது. பிற்காலத்தில் தமிழ் இலக்கியச் சூழலில்
கொண்டாடப்பட்ட குடிவெறி, வன்மம், வக்கிரம் எல்லாம்
இல்லாத வோறொரு மனிதராக அன்று எனக்குத் தெரிந்தார்.
மனுஷ்யபுத்திரனை முதல்முறையாக வீட்டிற்கு
அப்பாவைப் பார்க்க வந்திருந்தபோது சந்தித்தேன் என்று
நினைவு. இன்னொரு முறை மதுரையில் ஒரு குட்டிச்
சந்திப்பில் அவர் பேசியதைக் கேட்டேன். இரண்டு முறையும்
அவருடன் பேசிய நினைவில்லை. ஆசிரியர் குழுவில்
மூன்றாவதாக இணைய அவரை அழைத்தேன். என் முடிவுகள்
பல சமயம் உள்ளுணர்வின் அடிப்படையில்
மேற்கொள்ளப்படுபவை. இந்த உறவு பத்தாண்டுகாலம்
நீடித்தது. அந்தப் பத்தாண்டுகளில் ‘காலச்சுவடு’க்கு அவரது
உழைப்பும் பங்களிப்பும் கணிசமானது.
2000க்குப் பிறகு சங்கடம் தருவதாக அந்த உறவு மாறத்
துவங்கியது. சென்னை அவரிடம் நிலை குலைவை
ஏற்படுத்தியது. 2002இல் உயிர்மை
பதிப்பகத்தை என்னைக்
கலந்தாலோசிக்காமல் நான்
வெளிநாட்டுப் பயணத்தில்
இ ரு ந் த « ப £ து ,
ர க சி ய ம £ க த்
து வ ங் கி ன £ ர் .
சு ஜ £ த £ ¬ வ
முன்னிறுத்திச்
செயல்பட்டபடியே
‘காலச்சுவடு’
ஆசிரியராக
வும் இயங்
கத் திட்ட
மிட்டார்.
அ தி ல்
அவருக்குக்
கூ ச் ச ம்
இ ரு க் க
வி ல் ¬ ல .
ந £ ன்
வி ல கி « ய
நி ன் « ற ன் .
ª ச ன் ¬ ன
அ லு வ ல க
நண்பர்களாலும்
பணியாளர்களாலும்
நான் என்னை
இலக்கியவாதியாகப்
பார்க்கவில்லை;
பத்திரிகையாளனாகப்
பார்க்கிறேன். பதிப்பாளராகப்
பார்க்கிறேன். அப்பா
பண்பாட்டுத் தளத்தில் என்
ஆர்வத்தைத் தூண்டும்
விதமாக எதாவது
வலுக்கட்டாயமாகப்
பண்ணியிருந்தால் எனக்கு
முரண்பாடு வந்திருக்கலாம்.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4
அவரைச் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. சென்னை புத்தகச்
சந்தையில் ‘உயிர்மை’ வெளியிட்ட சுஜாதாவின் நூல்கள்
நன்றாக விற்பனை யானதும் ‘காலச்சுவடு’க்கு ராஜினாமா
கடிதம் அனுப்பினார். அது ஏற்றுக் கொள்ளப்படும் என்று
அவர் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவருடைய மனப் பிரமையில்
‘காலச்சுவடு’ அவர் இல்லாமல் இயங்க முடியாது.
ராஜினாமா கடிதத்தைப் பார்த்ததும் மிகப்பெரிய விடுதலை
உணர்வு எனக்கு ஏற்பட்டது. உடனடியாக
ஏற்றுக்கொண்டேன். வாழ்வில் முதல்முறையாகத்
தன்னிச்சையாகச் சுசீந்திரம் கோயிலுக்குச் சென்று சில
மணிநேரம் இருந்தேன். ஓரிரு நாட்களில் ராஜினாமா
கடிதத்தை வாபஸ் பெற்றுக்கொண்டு இன்னொரு
மின்னஞ்சல் வந்தது! இக்காலகட்டத்தில் அவருக்கு
ஏற்பட்டதாகச் சொல்லப்படும் கடும் மன நெருக்கடியின்
பின்னணி இதுதான் – மனப் பிரமைகளின் உடைவு. அவர்
விலகிய பின்னர் ‘காலச்சுவடு’ எந்தச் சிறு இடையூறும் இன்றி
இயங்கியது மட்டுமல்ல, குறுகிய காலத்தில் நல்ல வளர்ச்சியும்
கண்டது.
சிலருக்கு, ‘காலச்சுவடு’ ஆசிரியர் குழுவில் அவர்களை
அழைக்கவில்லை என்ற வருத்தம் இருந்தது. சு.ரா. கூட்டிய
பாம்பன்விளைக் கூட்டத்தில் ‘காலச்சுவ’டை மீண்டும்
ஆரம்பிக்கப் போறோம் என்று அறிவித்தபோது,
ஜெயமோகன் கடுமையாகவும் பதற்றமாகவும்
எதிர்வினையாற்றினார்; பத்திரிக்கை தொடர்ந்து வராது
என்றார். இப்படிப் பல சாபங்களை மீறித்தான் ‘காலச்சுவடு’
இன்றுவரை வெளிவந்துகொண்டிருக்கிறது.
􀁺 பளபளக்கும் அட்டைப்படத்துடன் நகைக்கடை
விளம்பரத்துடன் ‘காலச்சுவடு’ வெளியானவுடன்,
“அது சிறுபத்திரிகை மரபினைத் தூளாக்கிவிட்டது,
நாம் ‘மணிக்கொடி’யின் வாரிசுகள்” என்ற இலக்கிய
ஆளுமைகளின் தீவிரமான பேச்சை எப்படி
எதிர்கொள்கிறீர்கள்?
அப்படிச் சொல்கிறவர்கள் ‘மணிக்கொடி’யை படித்துப்
பார்க்காதவர்கள். ‘மணிக்கொடி’ பத்திரிகையில் எந்த
விளம்பரம்தான் வெளியாகவில்லை? ‘எழுத்து’ பத்திரிகையின்
முதல் இதழில் சி.சு. செல்லப்பா எழுதிய புகழ் பெற்றத்
தலையங்கம் முதல் பக்கத்தில் வெளியாகியுள்ளது. அந்தத்
தாளைத் திருப்பினால் சினிமா விளம்பரம் வந்திருக்கு. ஒரு
படைப்புக்கு இடையில் விளம்பரம் போடுவதை
இன்றுவரைக்கும் ‘காலச்சுவ’டில் செளிணியமாட்டோம்.
சிறுபத்திரிகை மரபைத் தூளாக்கும் ஆசை எப்போதும்
எனக்கு இருந்ததில்லை. ‘காலச்சுவடு’ ‘எழுத்’தின் மரபை
மீட்டிருக்கிறது. சூழலை எதிர்கொண்டு போராடுவதுதான்
‘எழுத்’தின் மரபு. அதுதான் சி.சு செல்லப்பாவின் பாணி.
அவலம், அவலம் என்று புலம்பிக்கொண்டிருப்பதல்ல.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ தொடர்ந்து வெளியானபோது,
சு.ரா.வுக்கு நெருக்கமான நண்பர்கள் விலகிப்
போனதற்குக் காரணம் என்ன?
பொதுவான காரணம் சொல்ல முடியமா என்று
தெரியலை. சிலர் விலகிப்போளிணி என் மேலுள்ள கசப்பைச்
சூழலில் பரவ விட்டனர். ‘காலச்சுவ’டில் இருந்தபோது
வெளிப்பட்ட படைப்பூக்கத்தை இவர்கள் யாராலும் விலகிய
பின்னர் வெளிப்படுத்த முடியவில்லை. ‘காலச்சுவடு’
பரவலானதும் புத்தகங்கள் வெற்றிகரமாகப் போனதும் ஒரு
சிலருக்கு வருத்தமாகப் போச்சு. சு.ரா. அதுவரை தமிழ்ச்
சூழல் பற்றி வைத்த எல்லா விமர்சனங்களையும் முழுக்கக்
காலி பண்ண வேண்டும் என்று நான் நினைத்தேன்.
சு.ரா.வுக்குப் பிற்காலத்தில் சூழலில் ஏற்பட்ட மாற்றம்
மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.
1980களில், 90களில் தமிழ்ச் சூழலின் மோசமான நிலை
பற்றிப் பலர் பேசிக்கிட்டே இருப்பார்கள். பல வருஷங்களாக
அதை நான் கேட்டிருக்கேன். ஆனால் இப்ப தமிழ்ச் சூழலின்
அவலம் பற்றிப் பொதுப்படையாகப் பேசினால் சிரிக்கும்
நிலை எற்பட்டுள்ளது. இந்த மாற்றத்தைப் பலரால்
தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.
அப்பாவுக்கு நெருக்கமான நண்பர்கள் ‘காலச்சுவ’டில்,
பதிப்பகத்தில் வெளியாகும் படைப்புகளைக் கட்டுப்படுத்த
முயன்றனர். அது நடக்கவில்லை. ஒரு படைப்பு வந்தால்,
அதை வெளியிடுவது பற்றி ஆசிரியர் குழுதான்
முடிவெடுக்கும். ‘ஆளுமை’களின் படைப்பையும்
மதிப்பிடாமல் வெளியிடவில்லை என்பதும், ‘காலச்சுவ’டிற்கு
எதிர்ப்பாகப் பின்னர் மாறியது.
1994, 95ஆம் ஆண்டுகளில் புதுமைப்பித்தனின்
வெளிவராத, தொகுக்கப்படாத படைப்புகளைக்
‘காலச்சுவ’டில் வெளியிடுவதில் ஆவேசமாகச்
செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்தோம். தொ.மு.சி.யிடம் இருந்த
புதுமைப்பித்தன் கடிதங்களை மிகச் சிரமப்பட்டு வாங்கி
வெளியிட்டோம். தொ.மு.சி.யின் அடிக்குறிப்புகளுடன்
அவை வெளியானபோது சு.ரா.வுக்கு மிக
நெருக்கமானவர்களால் நடத்தப்பட்ட ‘வேர்கள்’ இதழில்,
அக்கடிதங்கள் வெட்டித் திருத்தப்பட்டவை என்ற
பொருளில் ஒரு குறிப்பு மு.ரா. என்ற பெயரில் வெளியானது.
தொ.மு.சி.க்குப் பு.பி. எழுதிய கடிதங்களின் புகைப்பட நகல்
எங்களிடம் இருந்ததால் இது அபத்தம் என்று தெரியும். மு.
ராமலிங்கத்தைப் பின்னர் நேரில் இதுபற்றிக் கேட்டேன்.
அப்போது பத்திரிகையைப் பொறுப்பேற்று
நடத்திக்கொண்டிருந்த சச்சிதானந்தன் அவர்களின்
நிர்ப்பந்தத்திலேயே அக்குறிப்பை வெளியிட்டதாகச்
சொன்னார். சச்சிதானந்தன் 30 ஆண்டுகளாக எங்கள் குடும்ப
நண்பர். இதுபோன்ற விளங்கிக்கொள்ளவே முடியாத
அனுபவங்களும் உண்டு. எல்லா ஆத்மார்த்தமான
முயற்சிகளையும் சிறுமைப்படுத்தும் நம் மனோபாவம்தான்
நம்முடைய உண்மையான அவலம்.
􀁺 1980கள் வரை ‘கணையாழி’ என்றால் தீவிரமான
இலக்கியப் பத்திரிகை என்ற பெயர் இருந்தது.
இன்று ‘காலச்சுவடு’ என்ற பெயர், ஒருவகையான
sமீக்ஷீவீஷீus விணீரீணீக்ஷ்வீஸீமீs எல்லாவற்றுக்கும் பொதுப்பெயர்
போல மாறியுள்ளதே.
‘காலச்சுவடு’ தொடங்கிய காலத்திலிருந்து
தொடர்ச்சியாகக் குறிப்பிட்ட தேதியில் வெளிவருகிறது.
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
5
எந்தவொரு செயல்பாடும் தொடர்ந்து நடக்கும்போது,
தாக்கம் ஏற்படுத்தும். அலட்சியமாக நாங்கள் பத்திரிகை
நடத்தவில்லை. எந்தவொரு படைப்பையும் படித்துப்பார்த்து,
ஏதாவது திருத்தம் செளிணிய வேண்டியிருந்தால்,
சம்பந்தப்பட்டவருக்கு அனுப்பி, திருத்தப்பட்ட பிரதியை
வெளியிடுகிறோம். புதிது புதிதான விஷயங்கள் வெளிவர
வேண்டுமெனக் கடுமையாக முயற்சி பண்μகிறோம்.
குறிப்பிட்ட எழுத்தாளர்கள் மட்டும் எழுதக்கூடிய
பத்திரிகையாக வரக்கூடாது என்பதில் கவனமாக
இருக்கிறோம். ‘காலச்சுவ’டின் பக்கங்களை
எழுத்தாளர்களுக்கு மாத வாடகைக்கு விடும் பழக்கம்
இல்லை. பத்திரிகையை ‘மேன்ஷன்’ மாதிரி நடத்தக் கூடாது.
மின்னஞ்சல் மூலம் வரக்கூடிய கட்டுரைகளைத் தொகுத்து
மூன்று நாட்களில் ஒரு இதழைத் தயார் பண்ணிவிடலாம்.
விற்பனை ராசி கொண்ட சில பெயர்களைப் பிடித்து
வைத்துக்கொண்டு இதழ் நடத்தும் பாணியை இன்று வணிக
இதழ்கள் கைவிட்டுவிட்டன. ‘மாற்று’ இதழ்கள் இன்று
இந்த பார்முலாவில் ஓட்டிக்கொண்டிருப்பது காலத்தின்
கோலம். ஆனால் ‘காலச்சுவடு’, ஆசிரியர் குழுவின்
கடுமையான உழைப்பின் வழியேதான் ஒவ்வொரு இதழும்
உருவாகிறது.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ குழுவினர் என்று ஒரு குழுவைத் தக்க
வைப்பதன் பின்புலம் என்ன?
‘காலச்சுவ’டில் உள்ள குழு நிரந்தரமானது அல்ல. அது
மாறிக்கொண்டே இருக்கும். எனக்குப் பிடிக்காத பேட்டி/
கட்டுரைகூடக் ‘காலச்சுவ’டில் குழுவினரின் முடிவுக்கேற்ப
சு.ரா. கூட்டிய
பாம்பன்விளைக் கூட்டத்தில்
‘காலச்சுவ’டை மீண்டும்
ஆரம்பிக்கப் போறோம் என்று
அறிவித்தபோது, ஜெயமோகன்
கடுமையாகவும் பதற்றமாகவும்
எதிர்வினையாற்றினார்; பத்திரிகை
தொடர்ந்து வராது என்றார்.
இப்படிப் பல சாபங்களை
மீறித்தான் ‘காலச்சுவடு’
இன்றுவரை வெளிவந்து
கொண்டிருக்கிறது
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
6
வெளிவருகிறது.
உயிர்ராசிகளின் பரிணாம வளர்ச்சியில் எவை அழிந்தன,
எவை தங்கின எனப் பார்க்கும்போது, பிழைத்த உயிர்ராசிகள்
அதிக பலம் வாளிணிந்தவையோ, அதிக புத்திசாலித்
தனமானவையோ அல்ல. எவை கால மாற்றங்களுக்கு ஏற்பத்
தங்களை மாற்றிக்கொண்டனவோ அவையே பிழைத்து
நிற்கின்றன.
மாறிவரும் காலத்தோடு கொள்ளும் உறவுதான்
‘காலச்சுவ’டின் பலம்.
􀁺 ‘காலச்சுவ’டில் இலக்கிய அம்சங்களுக்கு
முக்கியத்துவம் குறைவாக உள்ளதே?
இலக்கியப் பத்திரிகை என்ற அடையாளம்
‘காலச்சுவடு’க்குக் கொடுக்கப்படவில்லை. ஒரு
படைப்பாளிக்கும் வாசகனுக்கும் எல்லாமே தேவை.
இலக்கியத்துடன் எல்லாமே முடிந்துவிட்டது என்று
நினைக்கிறவர்களால் ‘காலச்சுவடி’ற்குள் நுழைய முடியாது.
அப்படி நினைக்கும் இலக்கிய அடிப்படைவாதிகளின்
எண்ணிக்கை மீஸீபீணீஸீரீமீக்ஷீமீபீ sஜீமீநீவீமீs போல இன்று தமிழில்
அருகிவிட்டது.
􀁺 ‘தமிழ் இனி – 2000’ தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில்
குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வு. அதற்கான திட்டம் எப்படி
உருவானது? அந்நிகழ்வைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்.
90களின் இறுதியில் அர்த்தமற்ற வெறுப்பு, கசப்பு பல
பக்கங்களில் இருந்து ‘காலச்சுவ’டின் மீது வந்து குவிந்தது.
எதிர்நிலைகள் தீவிரமடையும்போதும் என் செயல்பாடும்
வேகம் கொள்ளும். இக்காலகட்டத்தில் கவிஞர் சேரன்
மூலமாக உலகத் தமிழர்களுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது.
2000ஆம் ஆண்டில் பல்வேறு நிகழ்வுகளைப் பலர்
அறிவித்துக்கொண்டிருந்தனர். அதுபோல நாமும் ஏதாவது
நடத்தலாமென்ற யோசனையில் ‘தமிழ் இனி – 2000’ திட்டம்
ஒரு கனவாக உருவானது. அப்படியரு முரட்டுத்தனமான
திட்டத்தை நான் இப்பொழுது செளிணியமாட்டேன். ஆனால்
மாநாடு சிறப்பாக நடைபெற்றது. மாநாடு நடைபெற்ற மூன்று
நாட்களிலும் சந்தோஷமாகக் கலந்துகொண்டவர்கள்,
நான்காம் நாளே கடுமையாகப் பேசினர். கடுமையான
எதிர்வினைகள் ஏற்பட்டன. இன்று அதன் பின்விளைவாக
நடைபெறும் நடவடிக்கைகளில் அம்மாநாடு பற்றிக்
குறிப்பிடாத கூட்டுமௌனம் ஏற்பட்டுள்ளது.
􀁺 ‘ரஸ்புடீன்’ விருதை உங்களுக்கு நீங்களே கேலியாகக்
கொடுத்திருக்கிறீர்கள். சதியாலோசனை,
மந்திராலோசனை செளிணிளிணிளிணிளிணிளிணிவதில் நீங்கள் நிபுணர்
என்று சிறுபத்திரிகை வட்டாரத்தில் ‘பேச்சு’
உள்ளதே?
அப்படியரு பேச்சு இருப்பது எனக்குத் தெரியும்.
அந்தப் பேச்சுக்கேற்ற ஒரு பட்டத்தைப் பரிந்துரை செளிணிய
வேண்டும் என்று கனிமொழியைக் கேட்டேன். அவருடைய
பரிந்துரைதான் ‘ரஸ்புடீன்.’
திடீர்ன்னு ஒருத்தரைச் சந்திக்க நேரிடும். அவர்
என்னுடன் உற்சாகத்துடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது,
‘உங்களைப் பற்றி வேறுமாதிரி கேள்விப்பட்டேன், நீங்கள்
அப்படி இல்லையே’ என்பார். இந்த மாதிரி நூறு
பேரையாவது பார்த்திருக்கேன்.
இந்த மனோபாவம் பற்றி ‘உயிர் எழுத்’தின் ஆசிரியர்
சுதீர் செந்திலிடமே கேட்கலாம். என்னைச் சந்திக்காமல்,
என்னைப் பற்றி எதுவும் அறியாமல் மேற்படி ‘பேச்சு’ பரவக்
கரசேவை செளிணிதவர்களில் அவரும் ஒருவர். ‘உயிர் எழுத்’தின்
உருவாக்கத்தின் பின்னணியில் நான் இருப்பதாக
மனப்பிராந்தியில் திளைக்கும் மனங்கள் பேசியபோது
உண்மை அவரை இடிபோல வந்து தாக்கியிருக்க வேண்டும்.
􀁺 புதுமைப்பித்தன் படைப்புகள் பற்றி முனைவர்
பட்ட ஆளிணிளிணிளிணிளிணிளிணிவு மேற்கொண்டிருந்த வேதசகாய
குமாரைப் புறக்கணித்துவிட்டு, புதுமைப்பித்தன்
படைப்புகள் பதிப்பில் வேங்கடாசலபதிக்கு
முன்னுரிமை தந்தது ஏன்?
வேதசகாயகுமாரை என்னுடைய சிறுவயதிலிருந்தே
எனக்குத் தெரியும். எனக்கு வேதசகாயகுமார் மீது நல்ல
அபிப்ராயம் இருந்தது. புதுமைப்பித்தன் கதைகள் தொகுக்கும்
வேலையை நேரடியாகவும் அப்பா மூலமாகவும் அவரிடம்
பலமுறை செளிணியச் சொன்னேன். அவர் பல காலமாக எதுவும்
செளிணியவில்லை. அவரால் செளிணியவும் முடியாது. சலபதி
உருவாக்கிய ‘புதுமைப்பித்தன் கதைகள்’ செம்பதிப்புக்கு
நிகரான ஒரு பதிப்பைக் குமாரால் உருவாக்க முடியும் என்று
நான் நினைக்கவில்லை. மனக்கோணலை நேர்
செளிணிதுவிட்டால் அவரால் இலக்கிய விமர்சனம் எழுத
முடியும். பதிப்பு அவர் துறை அல்ல.
வேதசகாயகுமாரின் புதுமைப்பித்தன் ஆளிணிவு
1970களோடு முடிந்துபோன ஒன்று. 1980கள் முழுக்க அவர்
ஆளிணிவைக் கைவிட்டிருந்தார். 1990களில் டாக்டர் பட்டம்
பெற்ற பேராசிரியர்களுக்கு, மும்மாரி பெளிணிவதுபோல மூன்று
படிநிலைச் சம்பள உயர்வு கிடைத்தது. திடீரென்று குமார்
இலக்கிய உலகில் மறுபிரவேசம் செளிணிதார்.
இப்பிரவேசத்தின் ரகசியம் என்ன என்று சு.ரா.,
வேதசகாயகுமாரின் ஆசிரியர் பேரா. ஜேசுதாசனிடம்
கேட்டபோது நானும் உடன் இருந்தேன். பேராசிரியர் மிகுந்த
இளக்காரத்தோடு மேற்படி சம்பள உயர்வு விஷயத்தைக் கூறி,
‘காசுதான், வேறு ரகசியம் ஒன்றுமில்லை’ என்றது
நினைவிருக்கிறது. அந்தக் காலக்கட்டத்தில் இக்கூற்று எனக்கு
ஏற்படுத்திய அதிர்ச்சியை எளிதில் விளக்கிவிட முடியாது.
1994இல் சென்னைக்குப் போனபொழுது, ‘காலச்சுவடு’
விஷயமாகப் பல எழுத்தாளர்களை நேரில் போளிணிப்
பார்த்தேன். குவளைக் கண்ணனும் கூட வந்திருந்தான். அந்தச்
சமயம் சலபதியைப் பார்த்தபோது, புத்தகமாக அச்சில் வராத
பு.பி. படைப்புகளைப் பத்திரிகைகளிலிருந்து கையால் எழுதி
எடுத்தவை இருக்கு என்றார். அதைக் ‘காலச்சுவ’டில்
வெளியிடுவதற்காக நான் வாங்கிக்கொண்டு நாகர்கோவில்
வந்தவுடன், இந்த விஷயத்தை யாரிடமாவது பகிர்ந்துகொள்ள
வேண்டுமெனத் துடித்தேன். குமாரை மகிழ்ச்சிக் கடலில்
ஆழ்த்த வேண்டுமென நினைத்து வீட்டிற்குக் கூப்பிட்டேன்.
அவர் வீட்டிற்கு வந்தார். நான் பு.பி.யின் பிரதிகளை அவரிடம்
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
7
கொடுத்தவுடன், ‘இதெல்லாம் புதுசு ஒன்றுமில்லை. . .
நான்சென்ஸ்’ என்ற tஷீஸீமீஇல் பத்து நிமிஷம் பொரிந்து
தள்ளினார். எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. ஓரிரு மாதங்கள்
கழித்துப் பாம்பன்விளைக் கூட்டத்துக்கு வந்திருந்த
சலபதியை எந்தக் காரணமுமின்றி அவமதிக்கும் வகையில்
குமார் நடந்துகொண்டார். பு.பி.க்கு ஒரே வாரிசு தானேதான்
என்ற நினைப்பு குமாருக்கு இருந்தது. வல்லிக்கண்ணன்
இளம் வயதில் பு.பி. மீது மரியாதை கொண்டு தன்னுடைய
ஒரு நூலைப் பு.பி.க்கு இவ்வாறு சமர்ப்பணம் செளிணிதாராம்:
“என்னுடைய ஆசான்
புதுமைப்பித்தனுக்கு
இந்த ஏகலைவனின்
சமர்ப்பணம்.”
இதைப் பு.பி.யிடம் காட்டியபோது, “நேரில்
பார்க்கட்டும், கட்டை விரலை வாங்கிடறேன்,” என்றாராம்.
பு.பி., தன் பிற்கால ‘சிஷ்யர்’ குமாரின் கட்டை விரலையும்
வாங்கிவிட்டாரோ என்று எனக்குத் தோன்றியதுண்டு.
தொ.மு.சி. பற்றிய கடுமையான விமர்சனம் அடங்கிய
குமாரின் கட்டுரையை- அவரது ஆளிணிவேட்டின் ஒரு பகுதி
அது – ‘காலச்சுவ’டில் வெளியிட்டேன். அந்த இதழைத்
தொ.மு.சி.க்கு அனுப்பினேன். அதற்கு அவர் பதில் எழுத,
மீண்டும் குமார் பதில் எழுத விவாதம் முற்றியது.
தொ.மு.சி.யின் எழுத்தில் தகவல் பிழை, பொளிணி கிடையாது
என்பதை அறிந்துகொண்டேன். ஏற்கனவே ‘காலச்சுவடு’
பதிப்பகம் மூலம் புத்தகமாக வெளியிடுவதற்காக வாங்கி
வைத்திருந்த குமாரின் பு.பி. பற்றிய ஆளிணிவேட்டைப்
பிரசுரிக்கும் முயற்சியைக் கைவிட்டேன். காரணம், அதில் பல
இட்டுக் கட்டிய தகவல்கள் இருப்பது இவ்விவாதத்தின் வழி
தெரியவந்தது.
பு.பி., ஆளிணிவுக்கூட்டம் எங்கள் வீட்டில் நடைபெற்றது.
அக்கூட்டத்தில் சு.ரா., குமார், சலபதி, பொதிய வெற்பன்,
அதியமான், சச்சிதானந்தன், ராஜமார்த்தாண்டன் இன்னும்
சிலர் கலந்துகொண்டனர். அக்கூட்டம் முழுக்க டேப்பில்
பதிவாகியுள்ளது. அக்கூட்டத்தில் பு.பி.யின் வெளியிடப்படாத
படைப்புகளைத் தேடியெடுத்து வைத்திருப்பதாகக் குமார்
சொன்னார். சு.ரா. அவற்றைத் தருமாறு கேட்டார். ‘மழையில்
தூக்கிப்போட்டு அவற்றை அழிந்துவிட்டேன்’ என்றார்
குமார். இப்படி ஆளிணிவுக் கூட்டத்தில் பேசிய நபருடன்
இணைந்து செயலாற்ற வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பே
அபத்தமானது.
􀁺 ‘சுந்தர விலாஸ்’ வீட்டுடன் நெருங்கிய தொடர்பு
கொண்டிருந்த சி.மோகன், லஷ்மி மணிவண்ணன்,
சங்கர ராமசுப்பிரமணியன், தளவாளிணிளிணிளிணிளிணிளிணி சுந்தரம்
போன்றோர் அங்கிருந்து வெளியேறியமைக்கான
காரணங்கள் என்னவாக இருக்கும்?
சி. மோகனுக்கு சு.ரா.வுடன் இருந்த உறவு
கோணலானது. அது சிஷ்யனாக இருக்க ஏங்கி,
நிராகரிக்கப்பட்ட ஊமைக் காயம் என்பது என் அனுமானம்.
‘காலச்சுவடு’ இதழ் 2இல் முத்துசாமியின் ‘நற்றுணையப்பன்’
வெளியானபோது சி. மோகன் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில்
முதலும் கடைசியுமாக அது பற்றிக் ‘கருத்துக் கணிப்பு’
நடத்தினார். அவருடைய ‘வயல்’ இதழைக் ‘காலச்சுவ’டில்
அறிவித்தார். சந்தா சேர்ந்தது. இதழ் வெளிவரவில்லை.
சந்தாவையும் திருப்பிக் கொடுக்கவில்லை. சந்தா சேர்ந்தவர்கள்
சு.ரா.தான் தங்களுக்கு ஏற்பட்ட இழப்பிற்குப் பொறுப்பு
என்று எழுதிய கடிதங்களைப் பார்த்திருக்கிறேன்.
சி. மோகனின் ‘புனைகளம்’ இதழுக்கும் பொது நிதி
திரட்டப்பட்டது. இன்றுவரை கணக்குவிவரம்
வெளியிடப்படவில்லை. ஓர் இதழ் வெளிவந்ததும்
இரண்டாவது இதழிலேயே ‘எழுத்து’க்குப் பிறகு
‘புனைகளம்’ என்ற ரீதியில் தன் தோளில் தட்டு
வாங்கிக்கொண்டதைப் பார்த்தால் பரிதாபமாக இருந்தது.
‘புதிய பார்வை’ முதல் இதழில் சு.ரா. எழுதுவதாக
அறிவிப்பு வந்ததும் சி. மோகன் அதைக் கண்டித்து
சு.ரா.வுக்குக் கடிதம் எழுதினார். ‘புதிய பார்வை’ இதழ்
வெளிவந்ததும் சு.ரா.வுக்கு நிறைவு தரவில்லை. எனவே அவர்
அறிவித்தபடி எழுத மறுத்துவிட்டார். விரைவில் ‘புதிய
பார்வை’யில் சி. மோகனின் தொடர் அறிவிக்கப்பட்டு
வெளிவந்தது. சிற்றிதழ் மனோபாவத்தின் பிரதிநிதியாகத்
தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளும் சி. மோகன் கடந்த
25 ஆண்டுகளில் சிறுபத்திரிகைகளில் எழுதியிருப்பது அரிது.
இந்தப் பின்னணி எல்லாம் அறிந்துதான் அவரை
‘ஜி. நாகராஜன் படைப்புகள்’ தொகுக்க அழைத்தேன். அவர்
மீண்டும் விலகியபோது எனக்கு வியப்பு எதுவும்
ஏற்படவில்லை. ஒரு நிறுவனத்தில்
என்னுடைய முயற்சியில் அவருக்கு
வேலை வாங்கிக் கொடுத்
தேன். அங்கே போளிணி ஷிமீttறீமீ
ஆனதும் ‘காலச்சுவ’
டுக்கு எதிரான
அ ர சி ய ¬ ல த்
துவக்கினார்.
துரோகத்தை
ருசிக்காமல்
அ வ ர £ ல்
வாழமுடியாது.
லஷ்மி
மணிவண்
ண னி ன்
மிதமிஞ்சிய
குடிப்பழக்
கத்தையும்
அ த ற் கு த்
« த £ த £ க
அ வ ர்
உருவாக்கிக்
ª க £ ண் ட
கோட்பாடுகளையும்
ந £ ங் க ள்
ஏற்கவில்லை. வேறு
என்னைச் சந்திக்காமல்,
என்னைப் பற்றி எதுவும்
அறியாமல் மேற்படி ‘பேச்சு’
பரவக் கரசேவை
செளிணிதவர்களில் சுதீர் செந்திலும்
ஒருவர். ‘உயிர் எழுத்’தின்
உருவாக்கத்தின் பின்னணியில்
நான் இருப்பதாக
மனப்பிராந்தியில் திளைக்கும்
மனங்கள் பேசியபோது
உண்மை அவரை இடிபோல
வந்து தாக்கியிருக்க வேண்டும்.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
8
காரணம் எதுவும் எனக்குத் தெரியவில்லை. இன்றுவரை தன்
எதிர்நிலையை நேரடியாக என்னிடம் முன்வைக்கும் திராணி
இவரிடம் இல்லை. நான் வீட்டில் இல்லாத நேரத்தில் வந்து
என் மனைவியையும் மக்களையும் வன்மத்திற்கு
உட்படுத்தினார். தமிழ்ச் சூழலில் ஒரு கண்டனக் குரல்கூட
எழும்பவில்லை.
தளவாளிணி சுந்தரத்திற்கு ‘குமுத’த்தில் வேலை கிடைத்
ததும், வெகுஜன ஊடகத்தில் பணியாற்ற ஏற்ற தந்திரோபாய
மாகக் ‘காலச் சுவடு’ எதிர்ப்பு அரசியலில் ஈடுபட்டார்.
இவரைப் பலவிதங்களிலும் ஊக்குவித்த சு.ரா.வை
இழிவுபடுத்தி, சி. மோகனின் மேற்பார்வையில்,
‘குமுத’த்திலும், ‘தீராநதி’யிலும் இவர் பிரசுரித்தவற்றைத்
தொகுத்து வெளியிடும் எண்ணம் எனக்கு உண்டு. இன்று பல
இலக்கிய வாதிகளை வெகுஜன ஊடகங்களுக் காட்டிக்
கொடுத்தும் கொச்சைப் படுத்தியும் இயங்கிவருகிறார்.
வெகுஜன ஊடகங்களில் போகும் இடமெல்லாம்
சி.மோகனையும் இன்னும் ஓரிருவரையும் உப்புமூட்டை
தூக்கிக்கொண்டு போவதுதான் இன்று இவரது ஒரே
‘இலக்கிய’ச் செயல்பாடாக உள்ளது.
இவர்களுடைய செயல்பாட்டில் எந்த மதிப்பீடுகளையும்
நான் காணவில்லை. வெறுப்பு, கோணல், சந்தர்ப்பவாதம்
இவற்றிற்குக் கருத்தியல் அடிப்படைகள் எதுவும் இல்லை.
􀁺 பிறப்பின் அடிப்படையில் தீண்டாமையைக்
கற்பித்த வைதீக சமயத்தின் அடையாளமாக
விளங்கும் சங்கர மடத்தைத் தகர்க்க வேண்டும்
என்பது சரியான பார்வை தானே? பிரபஞ்சன்
போன்றோர் அதைச் சொன்னால், பார்ப்பனியத்தின்
மீது நம்பிக்கையற்ற உங்களுக்கு ஏன் முரண்பாடு
ஏற்படுகின்றது?
இந்தக் கேள்விக்குப் பொதுப்படையாகவே பதில்
சொல்ல விரும்புகிறேன். எனது எதிர்வினை தமிழக
‘முற்போக்கு’ மனோபாவம் நோக்கியது.
‘காலச்சுவடு’ தலையங்கம் இக்கருத்துகளை
முன்வைத்தது:
“சங்கராச்சாரியாரின் கைது தமிழக அரசியல்
வரலாற்றில் மிக முக்கியமான நிகழ்வு. ஜெயேந்திரர் மீது
அனுதாபம் கொள்ள எந்த முகாந்திரமும் இல்லை. அவர்
கீழான அரசியல் தளத்தில் செயல்பட்டார். ரவுடிக் கும்பலின்
அதிகார போதையின் புழுதியில் புரண்டு திளைத்தது சங்கர
மடம். ‘நக்கீர’னின் புலனாளிணிவுத் துணிச்சலும் பாராட்டுதற்கு
உரியது. மடத்தை உண்மையான ஆன்மீக அமைப்பாக மாற்ற
வேண்டும். மடத்தின் நடவடிக்கைகள்
வெளிப்படையானவையாக மாறி, மக்களின் கண்காணிப்புக்கு
உட்படுத்தப்பட வேண்டும். சங்கர மடம் தன்னுடைய
சாதியப் பார்வையையும் மறுபரிசீலனை செளிணிது குறிப்பிட்ட
சாதி சம்பிரதாய வட்டத்தை மீறி வெளிவர வேண்டும்.
பெண்கள் பற்றிய பார்வையைச் சங்கர மடம்
மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.”
இத்தலையங்கத்தை நான் எழுதவில்லை. ஆனால் என்
ஒப்புதலுடனே பிரசுரமானது. மேற்படித் தலையங்கத்தில்
உள்ள ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் தொனிக்கும் நான் முழுப்
பொறுப்பெடுத்து அதை முழுமையாக ஆதரிக்கிறேன்.
இதுபற்றிய சில எதிர்வினைகள் கோணலும் வன்மமும்
நிறைந்தவை. எந்தவித ஆதாரமும் இல்லாமல்
இத்தலையங்கத்தை என் பிறப்பின் அடிப்படையில்
மதிப்பிட்டவை.
இப்பார்வை ‘காலச்சுவ’டோடு இணைந்து செயல்படும்
ஆளுமைகளின் பன்முக வலுக்களை முற்றாகப்
புறக்கணிக்கிறது. கருத்து வேறுபாடு இவற்றில்
வெளிப்படவில்லை. சாதிய வன்மமே வெளிப்பட்டது.
இன்றுவரை பிராமணர்கள் நீங்கலாக வேறு யாரையேனும்
சாதிய அடிப்படையில் இவர்கள் விமர்சித்தது உண்டா?
வேறு யாரிடமும் சாதியும் வன்மமும் வெளிப்படவில்லையா?
திராவிட இயக்கம் கற்றுக்கொடுத்த முரண்பாடுகளை மேலே
அப்பிக்கொண்டேயிருப்பதுதான் அறிவுஜீவிகளின்
செயல்பாடா? சமூகத்தின் மௌனத்தைத் தகர்க்க
வேண்டியவன் அல்லவா ‘அறிவுஜீவி?’
முத்துராமலிங்கத் தேவர் பற்றிய முற்போக்காளர்களின்
கருத்து என்ன? இன்று அவர் புனருத்தாரணம்
செளிணியப்பட்டுக் கொண்டாடப்படுவது பற்றி அவர்கள் கருத்து
என்ன? எல்லா ‘முற்போக்கு’ அரசியல் தலைவர்களும்
அவரை ஆண்டுதோறும் வழிபாடு செளிணிவது பற்றி என்ன
கருத்து? கிறிஸ்தவத்தில் அரங்கேறிவரும் சாதிய மோதல்
பற்றிய இவர்கள் கருத்து என்ன? வெங்டேசப் பண்ணையார்
கொல்லப்பட்டவுடன் ஏற்பட்ட சாதிய அரசியலையும்
இன்று அவர் மனைவியார் மத்திய அரசின் உள்துறை இணை
அமைச்சராக இருப்பதையும் பற்றிய கருத்து என்ன?
சாதிக் கட்சிகள் உருவாக்கும் சாதியப் படைப்பாளிகள்
அமைப்புப் பற்றி இவர்கள் கருத்து என்ன? அதில்
பங்குகொள்ளும் படைப்பாளிகள் பற்றி இவர்கள் கருத்து
என்ன? தமிழக ஊடகங்களில் பிராமணர் அல்லாதவர்களால்
நடத்தப்படும் ஊடகங்களின் சாதி அரசியல் பற்றி இவர்கள்
கருத்து என்ன? சு.ரா. மரணமடைந்த செளிணிதியை
வெளியிடாத, நாகர்கோவிலிலேயே பதிப்பு வைத்திருக்கும் ஒரு
குழும நாளிதழ்கள், குமரி அனந்தன் துக்கம் விசாரித்ததை
வெளியிட்டன. அதுபற்றி ஏதேனும் கருத்து உண்டா? தம்
சாதியினருக்கு இலக்கியப் பரிசு வழங்கும் நிறுவனங்கள் பற்றி
என்ன கருத்து? அதை வாங்கிக்கொள்ளும் ‘முற்போக்கு’
எழுத்தாளர்கள் பற்றிக் கருத்து என்ன?
இளையபாரதி என்ற ‘வளர்ந்து’வரும் நபரைப் பல
ஆண்டுகளாகக் கவனித்து வருகிறேன். இவர் மேற்பார்வையில்
நடைபெறும் நிகழ்ச்சிக்கு அழைக்கப்படுகிறவர்கள்,
பதிப்பாளராக இவர் முன்னுரிமை கொடுத்து வெளியிடும்
எழுத்தாளர்கள், இவரது அதிகாரத்தால் ஊக்கமும் பரிசும்
பெறும் ஆளுமைகள், பதிப்பகத்திற்காக தேர்வு செளிணியும்
பெயர்கள் ஆகியவற்றில் இவரது சுயசாதிச் சார்பை என்னால்
பார்க்க முடிகிறது. இன்று இயல் இசை நாடக மன்றமும்,
சென்னைச் சங்கமமும் இவரது சுயசாதி அரசியல் துள்ளி
விளையாடும் களங்களாக இருப்பதையும் அவதானிக்க
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
9
முடிகிறது.
கவிஞர் விக்ரமாதித்யன் போலப் பொது அரங்குகளில்
ஒடுக்கப்பட்ட சாதியினரையும், பெண்களையும்,
தலித்துகளையும் சாதிய வன்மத்தோடு அவமதிக்கும் தமிழ்
இலக்கியவாதி இல்லை.
இவர்களைப் பற்றித் தமிழ் முற்போக்காளர்களின்
எதிர்வினை என்ன? இவர்களைப் பற்றிய மௌனத்திற்கு
அவர்கள் பிராமணர் அல்லாதவர் என்பது தவிர வேறு
காரணங்கள் உண்டா? இந்த மௌனத்தில் வெளிப்படுவது
இவர்கள் கூட்டுச் சாதியச் சார்பன்றி வேறு என்ன?
யாரும் சாதி, மதத்துக்கு அப்பாற்பட்டுப் பிறந்துவிட்ட
புனிதப் பிறவிகளல்ல. எந்தச் சாதியும் தூய சாதி அல்ல.
ஆதாரமின்றி சந்தேகத்தையும், வன்மத்தையும் கலந்து
அடித்தால் யாரையும் சாதிய அடிப்படைகளில் எதிர்த்
தாக்குதல் தொடுத்துப் புண்படுத்த முடியும். அது அறமல்ல.
உரிய ஆதாரத்தோடு பேசும்போது அது சமூக விமர்சனம்.
ஆதாரமின்றியும் அல்லது எதிர்நிலை ஆதாரத்தை மீறியும்
பேசும்போது அது சாதிய அவதூறு.
􀁺 குஜராத்தில் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக நடைபெற்ற
கொலை முயற்சி பற்றிய ‘தெகல்கா’
ஆவணங்களைக் ‘காலச்சுவடு’ வெளியிட்டுள்ளது
பாராட்டிற்குரியது. ஆனால் சங்கராச்சாரியார்
கைது, மலேசியாவில் ‘ஹிண்ட்ராப்’ போன்றவற்றில்
வைதிக சமயத்திற்கு ஆதரவான நிலைப்பாடு
எடுத்தது ஏன்?
ஜனநாயகம், கருத்துச் சுதந்திரம், மனித உரிமை, தலித்
போராட்ட ஆதரவு, சிறுபான்மை மத, இன,
மொழியினருக்கு ஆதரவு, அடிப்படைவாத எதிர்ப்பு,
பெண்ணியப் பார்வைக்கும் படைப்புக்கும் ஆதரவு, சாதி
ஒடுக்குமுறை எதிர்ப்பு ஆகிய தளங்களில் கடந்த 15
ஆண்டுகளில் ‘காலச்சுவடு’க்கு நிகராகப் பங்களித்திருக்கும்
பண்பாட்டு இதழ் – இயக்கம் வேறு இல்லை. இதுபற்றிய
றிணீtக்ஷீஷீஸீவீக்ஷ்வீஸீரீ ஆன முற்போக்குச் சான்றிதழ் எதுவும்
எங்களுக்குத் தேவையும் இல்லை.
மலேசியாவில் தமிழர்கள் இன அடிப்படையில், மத
அடிப்படையில், மொழி அடிப்படையில்
ஒடுக்கப்படுகின்றனர். இது சை.பீர்முகம்மது அவர்களுடன்
நான் மேற்கொண்ட மூன்று மலேசியச் சுற்றுப்பயணங்களில்
அனுபவபூர்வமாக அறிந்த செளிணிதி. தமிழ் மக்களின்
கொந்தளிப்பின் வெளிப்பாடாக ‘ஹிண்ட்ராப்’ தோன்றியது.
அவர்கள் முன்னிருத்தும் அடையாள அரசியலை அவர்கள்
முடிவு செளிணிய வேண்டும். தமிழக முற்போக்காளர்களின்
பாவனைகளுக்கு ஏற்ப அவர்களின் அடையாள அரசியல்
இருக்காது. அவர்கள் அமைப்பின் பெயரில் ‘இந்து’ என்ற
சொல் இடம் பெற்றுள்ளதை, தமிழ் அடையாளத்திற்கு
இன்றைய உலகச் சூழலில் இருக்கும் பிரச்சனைகளின்
பின்னணியிலும், மலேசியப் பின்னணியில் ‘இந்து’ என்பதன்
பொருள் என்ன என்பதையும் உள்வாங்கிக்கொள்ளாமல்,
இங்கு மத அடையாளம் கொண்ட சிறுபான்மை
ஆதாரமின்றி
சந்தேகத்தையும்,
வன்மத்தையும் கலந்து
அடித்தால் யாரையும் சாதிய
அடிப்படைகளில் எதிர்த்
தாக்குதல் தொடுத்துப்
புண்படுத்த முடியும். அது
அறமல்ல. உரிய
ஆதாரத்தோடு பேசும்போது
அது சமூக விமர்சனம்.
ஆதாரமின்றியும் அல்லது
எதிர்நிலை ஆதாரத்தை
மீறியும் பேசும்போது அது
சாதிய அவதூறு.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
1 0
அமைப்புகளைத் தாம் ஆதரிப்பதைப் பற்றிய யோசனையும்
இல்லாமல், ‘ஹிண்ட்ராப்’ஐக் கண்டிப்பதும்
அறிவுறுத்துவதும் அபத்தமானது. மலேசியாவில் தமிழன்,
இந்து என்பது பெரும்பான்மையானவர்களுக்கு ஒரே
அடையாளத்தின் இரு முகங்கள்.
சங்கராச்சாரியார் பற்றிய தலையங்கம் முக்கியமானது
என்பதால், ஆசிரியர் குழுவினர், குறிப்பாக சலபதியும்
ரவிக்குமாரும் ஓகே செளிணித பிறகுதான் வெளியிடப்பட்டது.
சங்கரமடம் மீது பக்தி உள்ளவர்களை நோக்கித்தான் அந்தத்
தலையங்கம் எழுதப்பட்டது. அத்தகையோரும் அதனை
ஏற்றுக்கொண்டனர். சங்கராச்சாரியார் மீது வெறுப்புக்
கொண்டவர்களுடன், அவரை வெறுத்துப் பேசுவதால் என்ன
பயன்? பொதுவாக நமக்குள்ளேயே பேசும் அரசியலை நான்
மறுக்கிறேன். எதிர்எதிர்த் தரப்பினர் விவாதிக்க வேண்டும்;
உரையாடலைக் தொடங்க வேண்டும். சங்கராச்சாரியாரை
எதிர்த்து எழுதியதால், ஆண்டுக்குப் பத்து லட்சம் ரூபாளிணி
‘காலச்சுவடு’ நிறுவனத்துக்கு இழப்பு ஏற்பட்டது. மிகவும்
கஷ்டப்பட்டோம். இப்படி எங்களின் சுதந்திரமான
நிலைப்பாடுகளுக்காகப் பலவற்றை இழந்திருக்கிறோம்.
‘காலச்சுவடு’ மீது விமர்சனம் வைக்கிறவர்கள் தம்
நிலைப்பாட்டுக்காக எந்த இழப்பை எதிர்கொண்டனர்?
􀁺 உங்களுக்குப் பிரபஞ்சனுடன் என்ன முரண்பாடு?
எனக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் பிரபஞ்சனுடன்
பிரச்சினை எப்போதும் இருந்ததில்லை. அவர்மீது எனக்கு
மரியாதை உண்டு. விமர்சனங்களும் உண்டு. அவருடைய
எழுத்து எனக்குப் பிடிக்கும். அவர் ஒரு கதைசொல்லி.
நகைச்சுவையாகப் பேசக்கூடியவர். பிறர் சொல்கிற
நகைச்சுவையையும் நுட்பமாக ரசிக்கக்கூடியவர். பொதுவாகக்
கர்வம், தன்முனைப்பு இல்லாதவர். இளையவர்களை
மதிப்பவர். அவர் தொடர்ந்து வாசிக்கக்கூடியவர். புதிய
நூல்களையும் புதிய இளம் எழுத்தாளர்களையும்
தெரிந்துகொள்வதில் அவருக்கு இருக்கும் ஆர்வம்
அபூர்வமானது. ஆனால், அவரிடம் உறுதியான
நிலைப்பாடுகள் கிடையாது. பல்வேறு காலக்கட்டங்களில்
தங்களுடைய நிலைப்பாடுகளைச் சூழலுக்கு ஏற்ப
மாற்றிக்கொள்கிறவர்கள் பலர் உண்டு. அவர்கள் அதனால்
பல்வேறு வசதி வாளிணிப்புகளை அடைந்திருப்பார்கள். ஆனால்
பிரபஞ்சன் எந்தவிதமான வசதிகளையும் அனுபவிக்காதவர்.
இன்றும் அன்றாடம் காளிணிச்சிப்போல அவர் வாழவேண்டிய
சூழலிருப்பது ஒரு தமிழ்ப் பண்பாட்டாளராக எனக்குத்
தலைக்குனிவை ஏற்படுத்துகிறது.
􀁺 சங்கராச்சாரியார் பற்றிய ‘காலச்சுவடு’
கருத்தாடலுடன் பிரபஞ்சன் ஒத்துப் போயிருந்தால்,
அவர் நிலைப்பாடு மாறாதவர் என்று
கருதமுடியுமா? ஒரு பிரச்சினை உருவாகும்போது,
ஏற்கனவே உள்ள நிலைப்பாட்டில் மாற்றம்
ஏற்படுவது இயல்புதானே? அதை எப்படிக்
குறையாகக் கருத முடியும்?
பிரபஞ்சனின் நிலைப்பாடுகளின் மாற்றங்கள் பற்றிய என்
மதிப்பீடு ‘காலச்சுவடு’டன் அவர் கொள்ளும் உறவு சார்ந்தது
அல்ல. உதாரணத்திற்கு, கடந்த 15 ஆண்டுகளில் கலைஞர்
பற்றிய அவருடைய மதிப்பீடுகள் அடிக்கடி மாறி வருவதைப்
பார்க்கிறேன். அதே போல டாக்டர் ராமதாசு பற்றியும்.
மண்டோ நூல் வெளியீட்டு நிகழ்ச்சியில், பு.பி., அவருடன்
ஒப்பிடவே முடியாத அளவுக்குப் படைப்புத் தரத்தில் குன்றி
இருப்பதாகப் பொருத்தமற்று ஒப்பிட்டுப் பேசியதும்
உறுத்தலாக இருந்தது. எப்போதும் றிறீணீஹ்வீஸீரீ tஷீ நிணீறீறீமீக்ஷீஹ்
என்றழைக்கப்படும் சபையின் பொதுக் கருத்துடன் இசையும்
தன்மையை ஓர் இழையாகவும் ஒரு கலைஞனாக மாற்றுக்
கருத்தை முன்வைக்கும் பொறுப்புணர்வை இன்னொரு
இழையாகவும் அவர் ஆளுமையில் முரண்பட்டுப்
பிணைந்துள்ளன.
􀁺 நீங்கள் முதன்முதலாக எந்தப் பத்திரிகையில் என்ன
எழுதினீர்கள்?
நான் தமிழில் எழுதிய முதல் எழுத்து அ. மார்க்ஸைக்
கிண்டலடித்து ‘சுபமங்களா’வில் எழுதிய கடிதம்தான்.
1993இல் அவர் ஐரோப்பாவிற்கு, பாத்திரம் கழுவித்
தெருக்கூட்டிக்கொண்டிருந்த தமிழர்களிடம் ஸ்பான்சர்
வாங்கி, பயணம் போயிருந்தார். ‘உண்மை + தூளிணிமை + மரபு
மீறாமை = பாசிசம்’ என்று அந்த அனுபவத்தைக்
கட்டுரையாக எழுதியிருந்தார். ஐரோப்பியச் சமூகமே
பாசிஸ்ட் சமூகம் என்றும் ஒவ்வொரு குடிமகனும் பாசிஸ்ட்
என்றும் எழுதியிருந்தார். மேலோட்டமான தகவல்களின்
அடிப்படையில் எழுதப்பட்டிருந்த அந்தக் கட்டுரைதான்
பாசிஸ்ட் தன்மையுடையதாக இருந்தது. நான்
அக்கட்டுரையைக் கிண்டல் பண்ணிக் கடிதம் எழுதினேன்.
எதிர்வினையாற்றினால் அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது;
பிறர் கேலி செளிணிவதைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாது.
சகிப்பின்மையின் இலக்கணம் அ. மார்க்ஸ்.
􀁺 அ. மார்க்ஸ் பல்வேறு நிலைகளில் விழிப்புடன்
செயலாற்றிக்கொண்டிருப்பவர். அவரைக் கேலி
செளிணிளிணிளிணிளிணிளிணியும் முயற்சியில் ஈடுபட்டது எந்த வகையில்
நியாயம்?
அ. மார்க்ஸ் நிறைய மாற்றுக் கருத்துக்களை
முன்வைக்கிறார். அந்தக் கருத்துக்களுக்கு ஏற்ப அவர்
நடக்கிறது கிடையாது. கருத்துச் சுதந்திரம் பற்றி நிரம்ப
எழுதுகிறார். ஆனால் கருத்துச் சுதந்திரத்தில் அவருக்கு
எவ்விதமான நம்பிக்கையும் கிடையாது. மாற்றுக்
கருத்துள்ளோரை அழிக்க நினைக்கும் பாசிச மனோபாவம்
அவருடையது. ஆந்திராவில் பத்திரிகை தாக்கப்பட்டால்
சிலிர்த்து எழுவார். மதுரையில் ‘தினகரன்’ தாக்கப்பட்டால்
மௌனம் பூண்டுவிடுவார். மட்டுமல்ல, அழகிரி
ஆதரவாளர்களால் ஞாநிக்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட
கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டு ‘தினகரன்’ தாக்குதல் பற்றி ஒரு
வார்த்தையும் பேசாமல் ‘கர்ஜித்துவிட்டு’ வந்தார். அதைத்
தொடர்ந்து, ‘கலைஞரைத் தாக்குவது திராவிட
இயக்கத்தையே தாக்குவது போன்றது’ என்று அவர் உதிர்த்த
வாக்கியம் பொன் எழுத்துக்களில் பொறித்துப்
பாதுகாக்கப்பட வேண்டியது. அவர் நடத்திய இதழ்களில்,
அரங்குகளில் மாறுபட்ட கருத்துக்களுக்கு இடம்
இருந்ததில்லை.
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
1 1
அ. மார்க்ஸின் நேர்மை சார்ந்தும் எனக்குச் சந்தேகம்
உண்டு. அவரிடம் ஆளிணிவாளருக்குரிய நேர்மை கிடையாது.
தன் கட்டுரைகளுக்கு ஆதாரமான பிரதிகளை அவர் பல
சமயங்களில் அங்கீகரிப்பது இல்லை. எல்லாம் சுய
கருத்துபோலப் பதிவுபெறும். ஓர் எடுத்துக்காட்டில்
மேற்கோளைத் திரித்துக் காட்டுவார். எந்தச்
சூழ்நிலையிலிருந்து சொல்லப்பட்டிருந்ததோ, அதிலிருந்து
பிளிணித்து எடுத்துக்காட்டுவார். அவருடைய கருத்துகளுக்கு
ஏற்றவகையில் வார்த்தைகளைப் பிடுங்குவார். ‘காந்தியின்
கடைசி 200 நாட்கள்’ நூலுக்குப் ‘புதிய புத்தகம் பேசுது’
இதழில் எழுதிய மதிப்புரையில் மேற்கோளின் அறம் பற்றி
நீட்டி முழக்கியிருந்தார் அ. மார்க்ஸ். ஒரு நண்பரிடம் அதைப்
படித்துக் காட்டினேன். சாத்தான் வேதம் ஓதுவது போல
இருக்கிறது என்றார் அவர்.
புதுமைப்பித்தன் பற்றிய ஆளிணிவில் அவர் கொஞ்சம்கூட
ஆளிணிவு நேர்மை இல்லாமல் செயல்பட்டார். பு.பி. மீது
பல்வேறு பொளிணிகளைச் சுமத்தினார். இலக்கிய
அடிப்படையில் அ. மார்க்ஸ் விமர்சனம் எதுவும்
செளிணியவில்லை. வக்கீல் மாதிரி, அங்கே இருந்தும் இங்கே
இருந்தும் சில வரிகளை எடுத்து வாதத்தில் முன்வைப்பார்.
அ. மார்க்ஸினால் கவனம் பெற்றப் படைப்பாளி யார்? அழிவு
வேலையை மட்டும்தான் அவரால் செளிணிய முடியும்.
இன்று தன் பதிப்பாளர் தன்னைக் காப்புரிமையில்
ஏமாற்றிவிட்டார் என்று புலம்பி எழுத்தாளர்களை ஒன்றுசேர
அறைகூவல் விடுத்துள்ளார். இது உண்மையென்றால்
அ. மார்க்ஸ§க்குக் கவித்துவ நீதி வழங்கப்பட்டுள்ளது என்றே
கூறுவேன். புதுமைப்பித்தன் மனைவியாருடனும் மகளுடனும்
முறைப்படி ஒப்பந்தம் செளிணிது, முழுப் பொறுப்புணர்வுடன்
பதிப்பித்து, காப்புரிமையையும் ஒழுங்காக வழங்கிய
காலச்சுவடுக்கு எதிராக, இளையபாரதியுடன் மேடை ஏறி
முழங்கியதை மறக்க முடியுமா? பு.பி., காப்புரிமைப்
பிரச்சனையில் பொதுச்சொத்து வாழ்க என்றார். இப்போது
தன் தனிச்சொத்துக்காக உரிமைக் குரல் கொடுக்கிறார்.
ஜனநாயகத்திலும், மதச்சார்பின்மையிலும், இந்திய
அரசியல் அமைப்பிலும் நம்பிக்கையற்ற இஸ்லாமிய
அடிப்படைவாத அமைப்புகளுக்கு அவர் அளித்து வரும்
விமர்சனமற்ற ஆதரவு இந்துத்துவத்திற்குச் சாதகமானதாகவே
அமையும்.
உண்மை, பொளிணி எல்லாம் கிடையாது என்று
அ. மார்க்ஸ் தத்துவம் பேசியது நினைவிருக்கும். இன்று
வாரம் ஒருமுறை பல்வேறு சிக்கலான பிரச்சினைகளின் முழு
உண்மையை அதிரடி விசிட்டுகள் மூலம் அறிந்து எந்தத்
தயக்கமும் குழப்பமும் இன்றி 100% அக்மார்க் உண்மையாக
அறிக்கை வெளியிட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்.
அ. மார்க்ஸின் 30 ஆண்டு கால எழுத்துக்களையும்
பேச்சுகளையும் தொகுத்து வெளியிட்டால், அவை ஒன்றை
ஒன்று அடித்துக்கொண்டு சாகும். அந்த அளவுக்கு
முரண்பாடுகள் கொண்டவை அவர் கருத்துக்கள்.
􀁺 ஊடகங்கள் பற்றித் தொடர்ந்து கட்டுரைகள்
எழுதிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். இன்று ஊடகத்திற்கு
எதிராக என்ன செளிணிளிணிளிணிளிணிளிணிய முடியும்?
ஊடகத்தை மாற்றுவது நமது கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.
இன்று ஊடகத்தை எப்படி அμகுவது என்பது
முக்கியமானது. ஊடகத்தை வெள்ளந்தியாக அμகுவது
ஆரம்பகட்ட மனநிலை. நாம் ஊடகத்தின் இன்னொரு
முகத்தைப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது. ஊடக விமர்சனம் என்ற
போக்கை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் புதிய பார்வையை ஏற்படுத்த
முடியும். ஆங்கில நாளிதழ்களில் இலக்கணப் பிழையாக
எழுத முடியாது. தமிழில் பிழைகள் மலிந்திட்ட நாளிதழ்
நடத்த முடியும். தமிழ் வாசகர்கள் அதைப்
பொருட்படுத்துவதில்லை. ஏற்கனவே இங்கு உருவாகியுள்ள
வாசகர்களுக்கேற்பப் பத்திரிகைகள் வெளியிடப்படுகின்றன.
அகில இந்திய அளவில் டாக்டர் தல்வார் மீதான
கொலைக் குற்றச்சாட்டு, பரபரப்பான செளிணிதியாக
இருந்தபோது அவரோட மகள் தீப்தி கொலை செளிணியப்பட்ட
கேசில் ஊடகங்கள் செயல்பட்ட விதம் குறித்தும்
கடுமையான சுய விசாரணை ஆங்கில ஊடகங்களில்
நடைபெற்றன. ஊடகங்கள் பரப்பிய கட்டுக்கதைகள்
ஊடகங்களிலேயே அம்பலப்படுத்தப்பட்டன. இங்கே தமிழில்
இதுபோல ஆயிரம் நிகழ்வுகள் இருக்கு. ஊடகங்களில் ஒரு
விவாதம்கூட நடந்ததில்லை. தமிழில் புலனாளிணிவு இதழ்கள்,
இதழியல் சீரழிவை ஏற்படுத்திக்கொண்டே இருக்கின்றன.
􀁺 பிரமிள் ஒரு காலகட்டத்தில் – நீங்கள் சிறுவனாக
இருக்கும்போது – உங்கள் வீட்டில்
தங்கியிருந்தார். அவருடனான
உங்கள் உறவு
எப்படியிருந்தது?
அ வ ரு ¬ ட ய
இ ய ல் பு
எப்படிப்பட்டது?
எ ங் க ள்
வீ ட் டு
ம £ டி யி ல்
பி ர மி ள்
மூ ன் று
மாதங்களுக்
கும் மேலா
கத் தங்கியி
ரு ந் த £ ர் .
அப்பாவுக்கு
அவர் மீது
மி கு ந் த
மரியாதை
இ ரு ந் த து .
அவர் ஒரு
விநோதமான
ஆள் என்பது
எனக்கு அந்த
வ ய சி « ல « ய
கருத்துச் சுதந்திரம் பற்றி
நிரம்ப எழுதுகிறார். ஆனால்
கருத்துச் சுதந்திரத்தில்
அவருக்கு எவ்விதமான
நம்பிக்கையும் கிடையாது.
மாற்றுக் கருத்துள்ளோரை
அழிக்க நினைக்கும் பாசிச
மனோபாவம் அவருடையது.
ஆந்திராவில் பத்திரிகை
தாக்கப்பட்டால் சிலிர்த்து
எழுவார். மதுரையில் ‘தினகரன்’
தாக்கப்பட்டால் மௌனம்
பூண்டுவிடுவார்.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
1 2
தெரிந்தது. அவர் தரையில் ஊர்கின்ற எறும்பைப் பத்து
நிமிடங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருப்பார். எனக்கு அவர்மீது
ஈடுபாடு ஏற்படவில்லை; என் சகோதரிகள் அவருடன்
நன்றாகப் பழகினர். பின்னாட்களில் அவர் தங்கிய வீடுகளில்
குழந்தைகளை அவர் துன்புறுத்தியதில் பிரச்சினை
ஏற்பட்டிருக்கிறது என்று கேள்விப்பட்டிருக்கேன். எங்கள்
வீட்டில் அப்படி எதுவும் ஏற்படவில்லை. பிரமிள் வீட்டை
விட்டுப் போளிணிவிட்டார். அப்பாவுடன் அவருக்கு இருந்த
உறவு முறிந்துபோளிணிவிட்டது. அதுபற்றி அப்பா எங்களிடம்
எதுவும் சொல்லவில்லை.
என் மூத்த சகோதரிக்கு சுமார் 20 வயதில் திருமணமான
புதிதில், சென்னையில் அவருடைய கணவருடன் சினிமா
பார்க்கப் போயிருந்திருக்கார். பெண்கள் வரிசையில் கூட்டம்
குறைவாக இருந்தது என்று அவரை நிற்க வைத்து விட்டு,
கணவர் பக்கத்தில் ஏதோ வாங்கப் போயிருக்கார்.
அப்பொழுது பிரமிள் சற்றுத் தள்ளிப் போவதைப்
பார்த்தவுடன், வீட்டில் அவர் தங்கியிருந்த போது பழகிய
அதே உணர்வுடன், அவரை ‘மாமா’ என்று அக்கா
கூப்பிட்டிருக்கிறார். அக்கா கூப்பிடுவது, பிரமிள் கிட்ட
வருவது, பேசுவது, விலகிப்போவது . . . எல்லாம் அவருடைய
கணவர் பார்த்திருக்கிறார். சில நொடிகளில் கணவர் அருகில்
வந்தபோது, அக்கா குலுங்கிக்குலுங்கி
அழுதுகொண்டிருந்தார். அந்த ஒரு நிமிடத் தில் பிரமிள்
என்ன சொன்னார்? ஏன் அவர் அழுதார்? என்பதற்கான
காரணத்தைக் கடைசிவரை யாரிடமும் சொல்லவே இல்லை.
இதுபற்றிச் சில ஆண்டு களுக்கு முன்னர், என் சகோ தரியின்
மறைவுக்குப் பிறகு அப்பா என்னிடம் சொன்னார். அவர்
முகபாவம், குரல், தொனி எல்லாம் மனதில் பதிந்திருக்கிறது.
பிரமிளுக்கு நிறையத் திறமை இருந்திருக்கிறது. ஆனால்
அவருடைய இன்னொரு பகுதியை மறைக்க முயற்சி
நடக்குது. அவருடன் நெருங்கிப் பழகியவர்கள், அதுபற்றி
எழுதினால் அதைக் கண்டனம் செளிணியச் சிலர்
முயலுகின்றனர். பிரமிளை இந்த அம்சங்களுடன்
சேர்த்துத்தான் பார்க்க வேண்டும். அவருடன் கூடுதலாக
ணீபீழீust பண்ணிய அவருடைய சமகாலத்து எழுத்தாளர்கள்
மாதிரி, இன்றைக்கிருக்கிறவர்களால் முடியுமா? அவரை
வீட்டில் வைத்துப் பார்க்க இவர்களால் முடியுமா?
பிரமிளையோ, ஜி. நாகராஜனையோ மிநீஷீஸீ ஆக மாற்றி
மிகைப்படுத்திப் பேசுகிற பலர், அவங்க கூடப் பழகியிருக்க
மாட்டார்கள்; பலர் நேரில் பார்த்திருக்கமாட்டார்கள். இப்ப
விக்ரமாதித்யனுக்கு வயசு அறுபது ஆச்சு. இவருக்கு 30 வயது
தாண்டிய பின்னரும் ஜி.என். வாழ்ந்துகொண்டிருந்தார். அவர்
ஜி. நாகராஜன் வாழ்ந்த காலத்தில் அவரைப் பார்த்திருக்கிறாரா
என்பது சந்தேகம். மதுரையில் ஒரு கூட்டத்தில் –
ஜி. நாகராஜன் மறைந்த பின்னர் – சுந்தர ராமசாமி
பேசும்பொழுது, கூட்டத்திலிருந்த விக்ரமாதித்யன்,
‘மதுரையில் ஜி. நாகராஜன் என்று ஒரு மகான் வாழ்ந்தார்,
நீங்க பார்த்திருக்கீங்களா?’ என்று கேட்டிருக்கிறார். இந்த
மாதிரி எழுத்தாளர்களைத் தூக்கிப் பிடிக்கிறவர்களுக்கு,
அவர்களுடைய படைப்பு சார்ந்த உறவு என்பது ஒரு
பகுதிதான். பெரும் பகுதி மோஸ்தர் சார்ந்தது.
􀁺 உங்கள் வீட்டிற்கு வந்துபோன வேறு
எழுத்தாளர்கள் பற்றிச் சொல்லுங்கள்.
நான் சின்னப் பையனாக இருந்தபோது கிருஷ்ணன்
நம்பி அடிக்கடி எங்கள் வீட்டுக்கு வருவார். ரொம்ப
நகைச்சுவையாகப் பேசுவார். பூதப்பாண்டியில் இருந்த
அவருடைய வீட்டுக்கு நாங்கள் எல்லோரும் போவோம்.
அவங்க வீட்டுக்குப் பின்னால் ஆறு ஓடியது. அருமையான
ஊர். அவர் தன்னுடைய பிள்ளைகள் பற்றிய கதைகளைச்
சொல்லுவார்; வேடிக்கையாக இருக்கும். பின்னாளில்
அவருக்குப் புற்றுநோளிணி வந்து ஒரு காலை எடுத்துவிட்டனர்.
அவர் எங்க வீட்டுக்கு வந்து பொளிணிக் காலைக் கழட்டி
வைத்துவிட்டு உட்கார்ந்திருந்தார். அதைப் பார்த்து எனக்குப்
பெரிய அதிர்ச்சி. அவர் ‘. . . ம் . . . பக்கத்தில் வா. . .
இதுக்கெல்லாம் அதிர்ச்சியடையாதே. எங்கள் ஊரில்
பாண்டி விளையாட்டில் என்னை ஜெயிக்கறதுக்கு ஆளே
இல்லை’ என்றார். அவருடைய நகைச்சுவை ததும்பும்
இயல்பும் கடைசிவரை மாறவில்லை.
􀁺 நாகராஜன் பற்றிய நினைவைச் சொல்லுங்கள்.
ஒருமுறை ஜி. நாகராஜன் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து
தங்கியிருந்தபோது, நான் ஏழாம் வகுப்புப்
படித்துக்கொண்டிருந்தேன். இப்பக் ‘காலச்சுவடு’ அலுவலகம்
இருக்கிற முன் அறையில்தான் நான் இருந்தேன்.
ஜி. நாகராஜன் வீட்டுக்கு முன்னால் உள்ள வராண்டாவில்
படுப்பதற்காகப் படுக்கை, குடிக்கத் தண்ணீர்ச் சொம்பு
வைக்கப்பட்டிருக்கும். முன்கதவைப் பூட்டுவது கிடையாது.
அவர் பின்னிரவில் வந்து படுத்துக்கொள்வார்.
ஒருநாள் லண்டனுக்குப் போளிணிவிட்டு வந்தது பற்றி
அப்பாவிடம் ஒரு மணிநேரம் விலாவாரியாகச்
சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். அவர் பஸ்ஸில் ஏறியது,
கண்டக்டர் பேசியது என்று லண்டன் வாழ்க்கை பற்றி
நுட்பமாகச் சொல்லியது எனக்கு ஆச்சரியத்தைத் தந்தது.
அழுக்குச் சட்டை, தாடி, நீளமான நகங்களுடன் இந்த ஆள்
எப்படி வெளிநாட்டுக்குப் போளிணிவிட்டு வந்தார் என்று
யோசித்தேன். எழுபதுகளில் லண்டனுக்குப் போவது பெரிய
விஷயம். அப்படிப் போனவர்களை ‘ஃபாரின் ரிட்டர்ன்’
எனப் பெருமையாகச் சொல்லுவார்கள். அவர் எழுந்து
போனபிறகு அப்பாவிடம் கேட்டேன். ‘நாகராஜன் லண்டன்
போனதில்லை’ என்று சாதாரணமாகச் சொன்னார். ரொம்ப
அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
ஜி. நாகராஜன் என்னிடம் ரொம்பப் பிரியமாக
இருப்பார். என்னிடம் மட்டுமல்ல, குடும்பத்தினர்
அனைவரிடமும். ஒரு முறை என் அத்தை மகளைத் தெருவில்
பார்த்ததும் விசாரித்துவிட்டு ஓடிச்சென்று பூ வாங்கிக்
கொடுத்திருக்கிறார். அவர்தான் எனக்குச் ‘செஸ்’
விளையாட்டைச் சொல்லித்தந்தது. என்னுடைய காயை
வெட்டப்போகிறேன் என்று முதலிலே சொல்லிவிடுவார். நான்
காயை மாற்றி வைத்துக்கொள்வேன். நான் தோற்கிற மாதிரி
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
1 3
இருந்தால், ‘ம். . . போதும்’ என்று சொல்லி, மீண்டும் புதிதாக
விளையாட்டைத் தொடங்குவார்.
ஜி. நாகராஜன் காலையில் நான்கு மணிக்கு எழுந்து
இரும ஆரம்பித்தால் விடாமல் தொடர்ந்து இருமுவார். அப்ப
எங்கள் வீட்டில் சமையல் வேலையில் ஹரிகர ஐயர்
இருந்தார். அவர் காலையில் முதல் வேலையாகப் பாலைக்
காளிணிச்சிக் காப்பிப் போட்டுக்கொண்டுபோளிணி நாகராஜனுக்குக்
கொடுப்பார். அப்புறம்தான் இருமல் அடங்கும். அப்புறம்
ஆறுமணிக்குமேல் எழுந்து வந்து பார்த்தால் சிகரெட்
பாக்கெட்டையும் கஞ்சாவையும் வைத்துக்கொண்டு
உட்கார்ந்திருப்பார். அந்த வயசில் அது கஞ்சா என்று
எனக்குத் தெரியாது. அவரிடம் அது என்ன என்று கேட்டால்,
‘இருமலுக்கு மருந்து’ என்பார். சிகரெட்டை எடுத்து மெல்ல
உருட்டுவார். புகையிலை வெளியே வந்துவிடும். அதை ஒரு
காகிதத்தில் வைத்துக் கஞ்சாவைக் கசக்கிக் கொஞ்சம்
புகையிலைத் தூளுடன் சேர்த்து, சிகரெட் காகிதத்துக்குள்
திணிப்பார். அது தானாக உள்ளே ஓடுற மாதிரி இருக்கும்.
ஒரு பாக்கெட் முழுக்கச் சிகரெட்களை நிரப்பிக்கொண்டு
வெளியே கிளம்புவார். அப்புறம் ராத்திரிக்குத்தான் வீட்டுக்கு
வருவார்.
􀁺 தமிழில் நிறையப் புத்தகங்கள் வெளிவருகின்றன.
‘காலச்சுவ’டில் ஏன் புத்தக மதிப்புரைக்கு
முக்கியத்துவம் தரப்படுவதில்லை.
புத்தக மதிப்புரைக்காக ஓர் இதழுக்கு ஐந்தாறு பக்கங்கள்
ஒதுக்க வேண்டும். ‘காலச்சுவடு’ காலாண்டு இதழாக
இருந்தபோது, அது முடிந்தது. மதிப்புரையாளர்களின்
ஆர்வமின்மையும் ஒரு பிரச்சனை. அப்ப மதிப்புரை
எழுதியவர்கள் இப்ப எழுதுவதில்லை. அப்புறம் இப்ப யார்
மதிப்புரை எழுத முன்வருகின்றனர் என்பதை அடையாளம்
காணமுடியவில்லை. பதிப்பகத்தினர் எங்களுக்குப்
புத்தகங்களை அனுப்பி எங்களால் மதிப்புரை போட
முடியாததனால் வருத்தப்படுகின்றனர். ஆனால் இப்ப என்ன
செளிணியுறது என்று தெரியவில்லை. பத்திரிகையைப்
பொறுத்தவரை புத்தக மதிப்புரை என்பது முக்கியமான
விஷயம். ஒரு மாற்று இதழ் கண்டிப்பாக அதைச் செளிணிய
வேண்டும்.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ இதழ் பற்றியும் உங்களைப் பற்றியும்
தொடர்ந்து முன்வைக்கப்படும் கண்டனங்கள்/
விமர்சனங்களை எப்படி எதிர்கொள்கிறீர்கள்?
அவை ஒருவகையில் ‘காலச்சுவடு’
பிரபலமடைவதற்கு ஆதாரமாக உள்ளன என்று
கூறலாமா?
‘காலச்சுவ’டைத் தொடர்ந்து பிரசுரிப்பது என்பது
ஒவ்வொரு நாளும் போராட்டமாகவே இருக்கிறது. தாக்குதல்,
புறக்கணிப்பு என்பது இலக்கியக்குழு முரண்களிலிருந்து
பின்னர் இயக்கங்களுக்கும் கட்சிகளுக்கும் பரவி இன்று
தமிழக அரசுவரை வளர்ந்திருக்கிறது. மேட்டுக் குடிகள்
தமக்குள்ளே பேசிக்கொள்வதாகக் கூறி, மாற்று இதழியல்
இயக்கத்தைப் புறக்கணித்தவர்களால் இன்று அது
பிரமிளையோ,
ஜி.நாகராஜனையோ மிநீஷீஸீ ஆக
மாற்றி மிகைப்படுத்திப்
பேசுகிற பலர், அவங்க கூடப்
பழகியிருக்க மாட்டார்கள்;
பலர் நேரில் பார்த்திருக்க
மாட்டார்கள்.
விக்ரமாதித்யனுக்கு 30 வயது
தாண்டிய பின்னரும் ஜி.என்.
வாழ்ந்துகொண்டிருந்தார்.
அவர் ஜி. நாகராஜன் வாழ்ந்த
காலத்தில் அவரைப்
பார்த்திருக்கிறாரா என்பது
சந்தேகம்.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
1 4
முடியவில்லை.
முன்னர் இந்த வெறுப்பு தூக்கமற்ற இரவுகளைத் தந்தது.
இப்போது அதிகம் பாதிப்பு இல்லை. நாகர்கோவில் சற்றே
ஒதுங்கியிருப்பது சில்லறைச் சர்ச்சைகளைத் தவிர்க்க
உதவுகிறது. அதிகாரத்தின் சாளிணிவுகள் நண்பர்களிடையே
ஏற்படுத்தும் நிலைகுலைவுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் முயற்சி
இப்போது மனதைக் கசக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
கண்டனங்கள் வழி ‘காலச்சுவ’டின் பெயரை அறிய
வருகிறவர்கள் அதைப் படித்துப் பார்த்தால் எவ்வளவோ
நன்றாக இருக்கும்.
􀁺 காலச்சுவடு பதிப்பகத்தை வெறுமனே வியாபாரம்
என்று கருதுகிறீர்களா?
காலச்சுவடு என்றுமே வெற்றிகரமான வியாபாரமாக
இல்லை. நஷ்டமாகவும் இல்லை. ஒவ்வொரு ஆண்டும்
வளர்ந்துவருகிறது. துவங்கிய காலம் முதலே என் மீது
வியாபாரி என்ற குற்றம் சாட்டப்பட்டபோது நான் மறுத்தது
இல்லை. வியாபாரத்தைத் தொழில் திறனுடன், தொழில்
அறத்துடன் செளிணிதால் அது சமூகத்திற்குப் பயனுடையது.
வியாபார நோக்கம் இன்றி மேற்கில் பதிப்பகங்கள் இல்லை.
சிறந்த புத்தகங்கள் வெளியாகவில்லையா? அங்கு பண்பாடு
கொழிக்கவில்லையா?
தமிழ் புத்தகத் தொழிலின் வளர்ச்சியைப் பொருளாதார
அடிப்படையில் மட்டும் விளக்கி விட முடியாது. தமிழக
மாற்றுப் பண்பாட்டுச் செயல்பாட்டை ‘அதிகாரப் போட்டி’
என்ற அடிப்படையிலேயே விளங்கிக்கொள்ள முடியும்.
இத்தகைய போட்டி தனிநபர்களை ஒட்டியும். பல்வேறு
சமூகக் குழுக்களிடையேயும் ஏற்பட்டுள்ளது. காலச்சுவடு
வியாபாரமாகக் கொழிக்கிறது என்று நம்பிப் பதிப்பகம்
துவங்கியவர்கள் அவ்வாறு இல்லை என்பதை
அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்துவிட்டார்கள். பலருக்கு இன்று
தேள் கொட்டிவிட்டதை வெளிக்காட்ட முடியாத நிலை.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ பத்திரிகையுடன் பதிப்பகம்
தொடங்கியது முன்கூட்டியத் திட்டமா?
பத்திரிகை ஆரம்பிக்கிறது முன்கூட்டித் திட்டமிட்டு
நடந்த விஷயம். பதிப்பகம் அப்படிக் கிடையாது. சு.ரா.வோட
புத்தகங்களை க்ரியா பதிப்பகம்தான் வெளியிட்டது. அதில்
அவர் பங்காளராகவும் இருந்தார். அவரோட புத்தகங்களில்
ஏதாவது ஒன்றுதான் மார்க்கெட்டில் கிடைத்தது. அரசாங்க
நூலகங்களுக்கு க்ரியா பதிப்பகம் நூல்களைத் தராது. நூலகம்
போகிற வாசகர்களுக்குத் தனது புத்தகம் கிடைக்கவில்லையே
என்று அப்பா ஆதங்கப்பட்டார். அவருடைய புத்தகங்கள்
எல்லாவற்றையும் வெளியிட வேண்டுமென க்ரியா
ராமகிருஷ்ணனுடன் என்னைப் பேசச் சொன்னார். ‘அது
சாத்தியமில்லை’ என்று ராமகிருஷ்ணன் மறுத்துவிட்டார்.
‘க்ரியா’ பதிப்பகத்தின் மீது சு.ரா.வுக்குப் பல
விமர்சனங்களுமிருந்தன. க்ரியாவை விட்டு வெளியே வந்து
தனது புத்தகங்களை வெளியிடத் திட்டமிட்டார். மதுரை
சிவராமனின் உறவினர் விஜயகுமார் வர்ஷா பதிப்பகம்
துவங்கி சு.ரா.வின் புத்தகங்களை வெளியிட முயன்றார். சில
புத்தகங்களை வெளியிட்டதுடன் அப்பதிப்பகம்
செயல்படவில்லை.
இந்தச் சமயத்தில் நாமே புத்தகங்களைப் போட்டால்
என்ன என்று தோன்றியது. பத்திரிக்கை உறுதியாக லாபம்
தராது என்று எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். நான்
கணக்குப்போட்டுப் பார்த்து எவ்வளவு நஷ்டம் வரும், அதை
எப்படித் தாங்குவது என்று திட்டமிட்டு
நடத்திக்கொண்டிருந்தேன். பதிப்பகத்தை லாபகரமாக நடத்தி,
பத்திரிக்கை நஷ்டத்தை ஈடுகட்டலாம் என்று நினைச்சேன்.
முதலில் ‘ஒரு புளிய மரத்தின் கதை’, ‘107 கவிதைகள்’
புத்தகங்கள் வெளியிட்டோம். அப்புறம் ஜி. நாகராஜன்
படைப்புகளைத் தொகுத்து நூலாக வெளியிட்டோம்.
சி. மோகன் பதிப்பித்து உதவினார். அதுக்கு நல்ல வரவேற்பு
இருந்தது. முதலில் வருஷத்துக்கு ஒன்று அல்லது இரண்டு
புத்தகங்கள் போட்டோம். 2000ஆம் ஆண்டில் எட்டுப்
புத்தகங்கள் வெளியாயின. இதுவரை போட்ட ஒரு
புத்தகம்கூட லாபம் வரும் என்று போட்டது இல்லை;
நஷ்டம் வரும் என்று போடாமல் இருந்ததும் இல்லை.
சூழலுக்கேற்ற மாதிரி புத்தகங்களை விற்பனை செளிணிகிறோம்.
ஆனால் கடுமையான உழைப்பின் மூலம் புத்தகங்களை
நேர்த்தியாக வெளியிடுகிறோம். அது வாசகர்களுக்குப்
பிடிச்சிருக்கு.
􀁺 செம்மொழித் திட்டத்தை விமர்சித்துக்
‘காலச்சுவ’டில் எழுதப்பட்ட தலையங்கத்தின்
பின்விளைவுகள் பற்றி உங்களுக்கு முன்னரே
தெரியுமா?
நிச்சயம் தெரிந்துதான் எழுதினோம். எல்லோரும்
தனிப்பட்ட முறையில் பேசும்போது, பிறரிடம்
பகிர்ந்துகொள்ளும் பொதுக்கருத்துகள்தான் அவை. ஆனால்
அதையே எழுத்தில் பதிவு செளிணியும்போது, துணிச்சலான
முயற்சியாகின்றது. இது நம்ம சூழலின் சகிப்பின்மையைக்
காட்டுகிறது. இத்தலையங்கத்தை முகாந்திரமாகக்கொண்டு
நூலகங்களில் ‘காலச்சுவடு’ தடை செளிணியப்பட்டது.
எங்களுக்கு ஆதரவாக மாற்று இதழ்கள் எதுவும் ஒரு வரிகூட
இன்னும் எழுதவில்லை. பண்பாட்டுத் தளத்திலிருந்து
அரசியலுக்குச் சென்றிருப்பவர்களுடன் நல்லுறவைப் பேμம்
சபலம் பலரையும் வாட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ தமிழில் ஏற்படுத்திய முக்கியமான
பாதிப்புகள் என்று எவற்றைக் கருதுகிறீர்கள்?
இன்று தமிழில் தீவிர வாசகர் வட்டம்
விரிவடைந்துள்ளது. மாற்றுப் பதிப்பகம், முக்கியமான
புத்தகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருக்கிறது.
சிறுபத்திரிகைச் சூழல் வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது. இத்தகைய
சூழல் உருவாக்கத்திற்குக் ‘காலச்சுவடு’ ஒரு காரணம்.
பல்வேறு மாற்றுக் கருத்துகளைப் பதிவுசெளிணிது கருத்துரிமை
சார்ந்த புதிய போக்கினை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளதும்
முக்கியமானது என்று கருதுகிறேன்.