Archive

Posts Tagged ‘Jeyamohan’

Raymond’s Run. by Toni Cade Bambara in Tamil by MS at Marutham.com

June 25, 2012 Leave a comment

ரேமாண்டின் ஓட்டம்: டோனி கேட் பம்பாரா

தமிழில் எம். எஸ்.

மற்றப் பெண் குழந்தைகளைப் போல எனக்கு வீட்டில் செய்யவேண்டிய வேலைகள் அதிகம் ஒன்றும் இல்லை. அம்மா அதையெல்லாம் பார்த்துக் கொள்கிறாள். எனது கைச் செலவுக்காகவும் நான் ஓடித்தி¡¢ய வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால் ஜார்ஜ் மற்ற பொ¢ய பையன்களுக்காக அவர்கள் சொல்லும் வேலைகளைச் செய்கிறான்; கிறிஸ்துமஸ் கார்டுகள் விற்கிறான். மற்றபடி நடக்கவேண்டிய கா¡¢யங்களையெல்லாம் அப்பா பார்த்துக் கொள்கிறார். வாழ்க்கையிலேயே நான் செய்ய வேண்டிய ஒரு கா¡¢யம் என் பிரதர் ரேமாண்டைக் கவனித்துக் கொள்வதுதான். அதுவே போதுமானது.

சிலசமயம் தவறிப்போய் அவனை என் தம்பி ரேமாண்ட் என்று சொல்லிவிடுகிறேன். எந்த முட்டாளும் பார்த்தவுடன் தொ¢ந்து கொள்வான், அவன் என்னைவிட மிகப் பொ¢யவன், வயது கூடியவன் என்று. ஆனால் நிறையப்பேர் அவனை என் தம்பி என்றே அழைக்கின்றனர்.ஏனென்றால் அவனைக் கவனித்துக்கொள்ள எப்போதும் ஒரு ஆள் வேண்டியிருக்கிறது. அவன் மூளைவளர்ச்சி அப்படி. அதைப் பற்றியும் கொஞ்சம் வாய் நீளமுள்ளவர்கள் நிறையவே சொல்லத்தான் செய்கிறார்கள். அது ஜார்ஜ் அவனை கவனித்துக் கொண்டிருக்கும்போது மட்டும்தான். ஆனால் இப்போது யாராவது அவனைப் பற்றியோ அவனுடைய பொ¢ய தலையைக் குறித்தோ ஏதாவது சொல்ல வேண்டுமானால் அவர்கள் என்னிடம் தான் வரவேண்டும். அப்படி வரும்போது நான் அவர்களை சீண்டிக்கொண்டிருக்க மாட்டேன். சும்மா வளவளவென்று சுற்றி வளைத்துப் பேசிக்கொண்டிருக்கவும் மாட்டேன். ஒரே அடி. அவர்கள் மண்ணைக் கவ்வி விடும்படி செய்துவிடுவேன். அவர்கள் திரும்பித் தாக்கினாலும் பரவாயில்லை. தாங்கிக் கொள்வேன். நான் சோனிதான். மெலிந்த கைகள், கீச்சுக்குரல் (என் பட்டப்பெயர் கீச்சி) நிலைமை தலைக்குமேல் போய்விட்டால், ஒரே ஓட்டம்தான். யா¡¢டம் வேண்டுமானாலும் கேட்டுப் பாருங்கள், ஓட்டத்தில் என்னை ஜெயிப்பதற்கு இரண்டு கால் பிராணி எதுவும் இல்லை என்றுதான் சொல்வார்கள்.

ஓட்டப் பந்தயத்தில் நான் முதலாக வந்து மெடல் வாங்காமல் இருந்ததே கிடையாது. எல்.கே.ஜி படிக்கும்போதே அறுபது அடி து¡ர ஓட்டத்தில் நிறைய தடவை ஜெயித்திருக்கிறேன். இப்போது 150 அடி து¡ர ஓட்டம். பொ¢ய பையன்கள் என்னை மெர்க்கு¡¢ – வாயுவேகமாகச் செல்லும் தேவது¡தன் – என்று அழைப்பார்கள். ஏனெனில் அக்கம்பக்கத்தில் இருப்பவர்களில் நான்தான் மிகவும் வேகமாக ஓடுபவள். எல்லோருக்கும் இது தொ¢யும் – இரண்டு பேர்களுக்கு இன்னும் சற்று அதிகமாகவே தொ¢யும் – என் அப்பாவுக்கும் எனக்கும். நான் இரண்டு தெருப் பைப்புகளுக்குள் முன்னாலிருந்து ஓடத் தொடங்கினாலும் ஆம்ஸ்டர்டாம் அவன்யூ அடைவதற்கு முன்பே அவர் என்னை முந்திவிடுவார். அதுவும் இரண்டு கைகளையும் ஜேப்பிற்குள் நுழைத்தபடி விசிலடித்துக் கொண்டு. ஆனால் இதெல்லாம் எங்கள் சொந்த விஷயம். ஒரு முப்பத்தைந்து வயதுடையவர் குட்டை நிக்கர் அணிந்து கொண்டு ஒரு சிறு பெண்ணுடன் பந்தயம் ஓடுவதை உங்களால் கற்பனை செய்ய முடியுமா? எனவே மற்றவர்களைப் பொறுத்தவரை நான்தான் மிகமிக வேகமாக ஓடுபவள். கிரெச்சனை விடவும். இந்தத் தடவை ஓட்டப் பந்தயத்தில் அவள்தான் தங்கமெடல் வாங்கப் போவதாகப் பீத்திக் கொண்டிருக்கிறாள். வெறும் சவடால். உள்ளாக்குடி. இரண்டாவதாக அவளுக்கு குட்டைக் கால்கள் மூன்றாவதாக அவள் முகத்தில் நிறைய புள்ளிகள். முதலாவதாக என்னை யாரும் பீட் பண்ண முடியாது. அவ்வளவுதான்.

தெரு முனையில் நின்றுகொண்டு சுற்றுப்புறத்தை ரசித்துவிட்டு பிராட்வேயில் சற்று நடக்கலாம் என்று நினைத்தேன். மூச்சுப் பயிற்சிகளைச் செய்து பார்க்கலாம். என்னுடன் ரேமாண்ட்ட இருக்கிறான். கட்டிடங்களைத் தொட்டிருக்கும் நடைபாதையில் அவனை நடந்துவரச் சொன்னேன். ஏனெனில் சிலசமயங்களில் அவனுக்கு ஏற்படும் குஷியில் கற்பனைகள் பறக்கும். தன்னை ஒரு சர்க்கஸ்வீரன் என்று நினைத்துக் கொண்டு நடைபாதையைத் தொட்டு அமைந்திருக்கும் குட்டை சுவரை ஆகாயத்தில் கட்டியிருக்கும் கயிறு என்று கற்பனை செய்து கொள்வான். மழை பெய்த சில நாட்களில் அவன் தான் நடந்துசெல்லும் கயிற்றிலிருந்து கீழே ஓடையில் குதித்து சட்டையையும் செருப்புகளையும் நனைத்துக் கொள்வான். வீட்டுக்குப் போனால் எனக்குத்தான் அடி கிடைக்கும். சில சமயங்களில் நீங்கள் அவனைக் கவனிக்காமலிருக்கும் போது அவன் ரோட்டின் குறுக்கே பாய்ந்து இரண்டு ரோடுகளுக்கும் நடுவேயுள்ள தீவுப் பகுதிக்கு ஓடிச் சென்று அங்கிருக்கும் புறாக்களை விரட்டி அடிப்பான். அவை அங்கு அமர்ந்து படித்துக் கொண்டிருக்கும் கிழவர்களிடையே பறந்து அவர்களின் பத்தி¡¢கைகளையும் மடியில் வைத்திருக்கும் உணவுப் பொட்டலங்களையும் சிதற அடிக்கும். நான் போய் அவர்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்பேன். அதால் நான் அவனை என்னோடு அணைத்தபடியே சொல்ல வேண்டியிருக்கும். குதிரை வண்டி ஓட்டுபவன் போல் அவன் கற்பனை செய்தபடி வருவான். என்னைக் கீழே தள்ளிவிடாமலும் என் மூச்சுப் பயிற்சியில் அவன் குறுக்கிடாமலும் வருவதுவரை எனக்குக் கவலையில்லை. ஓட்டப் பந்தயத்திற்காகத்தான் அந்த மூச்சுப் பயிற்சி. யாருக்காவது அது தொ¢ந்துவிட்டாலும் கவலையில்லை.

பொதுவாக சிலபேர் எல்லாக் கா¡¢யங்களையும் முயற்சியுமில்லாமலே முடித்துவிடுவதாக நினைத்துக் கொள்கிறார்கள். நான் அப்படியல்ல. 34வது தெருவில் ஒரு பந்தயக் குதிரை போல் கர்வத்துடன் தலைநிமிர்த்தி நடப்பேன். என் முழுங்கால்களுக்கு வலு ஏற்பட வேண்டுமே. ஆனால் இது அம்மாவுக்கு எ¡¢ச்சலாயிருக்கும். நான் வேறு யாருடைய அசட்டுக் குழந்தை போலவும், நான் அவளுடன் வரவில்லை என்பது போலவும், என்னைத் தொ¢யாதது போலவும், கடைக்கு தான் தன்னந்தனியாகச் செல்வது போலவும் விரைந்து முன்னே நடப்பாள். சிந்தியா ப்ரோக்டரைப் பாருங்கள். அவள் நேர் எதிர். நாளைக்கு பா¢ட்சை இருக்கும். அவளோ இன்று மாலை பந்து விளையாடவேண்டும், இரவில் டி.வி. பார்க்கவேண்டும் என்று சொல்வாள். பா¢ட்சையைப் பற்றி நினைக்கவேயில்லை என்று நீங்கள் நம்ப வேண்டுமாம். அதுபோலத்தான் சென்ற வாரம்ஸ்பெல்லிங் போட்டியில் அவள் வழக்கம்போல் ஜெயித்தபோது – நு¡று தடவைக்கு மேல் இருக்குமா? – என்னிடம் சொல்கிறாள், “கீச்சி, “Beceive” க்கு ஸ்பெல்லிங் உன்னிடம் கேட்டுவிட்டார்கள். நல்லவேளை நான் தப்பினேன். என்னிடம் கேட்டிருந்தால் சொல்லியே இருக்கமாட்டேன்” என்று பிளவுஸின் லேஸ் துணியைப் பிடித்தபடி அதிர்ஷ்டவசமாகத் தப்ப முடிந்ததுபோல், ஐயோ, கடவுளே! ஆனால் என் அதிகாலை ஓட்டத்தின் போது அவள் வீட்டைக் கடந்து செல்கையில் பியானோவில் அவள் திரும்பத் திரும்ப பயிற்சி செய்து கொண்டிருப்பதைக் கவனித்திருக்கிறேன். ஆனால் மியூஸிக் வகுப்பில் தான் கால் இடறி பியானோ ஸ்டூலில் விழுந்துவிட்டது போலவும், அதில் அமர்ந்திருப்பது தனக்கே வியப்பளிப்பதாகவும், தன் கைவிரல்கள் தற்செயலாக பியானோ கீகளில் பட்டுவிட்டதாகவும், எனவே கொஞ்சம் அழுத்திப் பார்க்கலாமென்று நினைத்ததாகவும் சொல்லிக் கொள்வாள். ஆனால் சோப்பினின் அற்புதமான மெட்டுக்கள் அதிலிருந்து புறப்படும்போது எல்லோரையும் விட தானே அதிக ஆச்சா¢யப்படுவதாகவும் சொல்வாள். பிறவி மேதைக்காரன். அப்படிப்பட்டவர்களை கொன்றுவிட வேண்டும் போல் தோன்றும். இரவு விழித்து கஷ்டப்பட்டு வார்த்தைகளுக்கு ஸ்பெல்லிங் உருப்போட்டுக் கொண்டு இருப்பேன். நாள் முழுதும் பயிற்சிக்காக ஓடுவேன். சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் நடப்பதற்குப் பதில் ஓட்டம்தான். பாவம், ரெமாண்டுக்குத்தான் சிரமம். எனக்கு சமமாக ஓடமுடியாது. ஆனாலும் அவன் ஓடத்தான் செய்கிறான். அவன் பின்தங்கிவிட்டால் யாராவது அவன் அருகே சென்று அவனை கேலி செய்யலாம். அவனிடமிருந்து பைசாக்களை பிடுங்கிக் கொள்ளலாம், அல்லது அவ்வளவு பொ¢ய பூசணிக்காய் தலையை எங்கிருந்து வாங்கினாய் என்று கேட்கலாம். மனிதர்கள் எவ்வளவு முட்டாள்களாக இருக்கிறார்கள் சில சமயங்களில்.

பிராட்வே வழி சென்று கொண்டிருக்கிறேன். மூச்சுப் பயிற்சியில் ஏழுவரை எண்ணியப்படி மூச்சை இழுப்பதும் விடுவதுமாக இருக்கிறேன். (ஏழு எனது வக்கி நம்பர்) அப்போது பாருங்கள், கிரெட்சனும் அவள் தோழிகளும் வருகிறார்கள். மோ¢ லு¡யி முதலில் பால்டிமோ¡¢லிருந்து இங்கே கறுப்பர்கள் பகுதிக்கு வந்தபோது என்னுடைய சினேகிதியாகத்தான் இருந்தாள். எல்லோ¡¢டமும் அடி வாங்கிக் கொண்டிருந்த அவளை நான்தான் அப்புறம் கவனித்துக் கொண்டேன். அவள் அம்மாவும் என் அம்மாவும் சின்ன வயதில் சர்ச்சில் சேர்ந்து பாடியிருக்கிறார்கள் என்ற காரணத்தால். ஆனால் நன்றிகெட்ட ஜென்மம். இப்போது கிரெட்சனுடன் ஒட்டிக்கொண்டு என்னைப்பற்றி மட்டமாக பேசுகிறாள். அப்புறம் ரோஸி. நான் எவ்வளவு மெலிருந்திருக்கிறோனோ அவ்வளவு குண்டு அவள். ரேமாண்டை எப்போதும் சீண்டிக் கொண்டேயிருப்பாள். அவனுக்கும் தனக்கும் இடையே பொ¢ய வித்தியாசம் ஒன்றும் இல்லையே, அவனை கிண்டல் செய்கிறோமே என்பதை பு¡¢ந்து கொள்ளும் அறிவு கூட அவளுக்கு இல்லை. பிராட்வேயில் அவர்கள் மூவரும் எனக்கு எதிரே வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். தெருவோ அகலம் குறைவு. சினிமாவில் வருவது மாதி¡¢ பொ¢ய சண்டை நடக்குமோ என்று தோன்றியது. என்னைப் போலவே அவர்களும் கட்டிடங்களையட்டியே நடந்து வருகிறார்கள். முதலில் பக்கத்தில் உள்ள கடைக்குள் ஏறி அவர்கள் கடந்து செல்வதுவரை காமிக்ஸ்களை புரட்டிக்கொண்டிருக்கலாமா என்று நினைத்தேன். ஆனால் அது கோழைத்தனம் அல்லவா? என்னுடைய கெளரவம் என்னவாவது? அவர்களுக்கு நேரே நடந்து தேவையானால் இடித்துக்கொண்டு அவர்களை கடந்துசென்றால் என்ன என்றும் தோன்றியது. அவர்கள் என்னை நெருங்கியதும் நின்றார்கள். நான் சண்டைக்குத் தயாராயிருந்தேன். சும்மா வாய் வார்த்தைகளில் எனக்கு நம்பிக்கையில்லை. முதலிலேயே ஒரே அடியில் உங்களை கீழே வீழ்த்திவிடுவதுதான் எனக்கு விருப்பம். நேரத்தை வீணாக்கக் கூடாது.

“மே தினப் போட்டியில் நீ சேர்ந்துவிட்டாயா?” என்று சி¡¢த்தபடியே கேட்கிறாள் மோ¢ லு¡யி. உண்மையில் அது சி¡¢ப்பு போலவே இல்லை. இந்த மாதி¡¢ அசட்டுக் கேள்விக்கு என்ன பதில் வேண்டிக்கிடக்கிறது. உண்மையில் அங்கு நிற்பது நானும் கிரெட்சனும்தான். நிழல்களிடம் எனக்கென்ன பேச்சு.

“இந்தத் தடவை நீ ஜெயிக்க போவதில்லை” என்கிறாள் ரோஸி. கிரெட்சனை நேருக்கு நேர் பார்த்துக் கொண்டே. மற்றவர்கள் வாயிலாகவும் அவள்தான் பேசுகிறாள் என்று எனக்குத் தொ¢யும். கிரெட்சன் புன்னகை செய்கிறாள். ஆனால் அது ஒரு புன்னகையல்ல. பெண் பிள்ளைகள் ஒருவருக்கொருவர் புன்னகைத்துக் கொள்வதில்லை. எப்படி செய்வது என்றும் அவர்களுக்குத் தொ¢யது. தொ¢ந்து கொள்ளவேண்டும் என்றும் விரும்புவதில்லை, கற்றுத் தருவதற்கும் யாரும் இல்லை. ஏனென்றால் பொ¢யவர்களுக்கும்கூட அது தொ¢யாது. அப்புறம் அவர்கள் தங்கள் பார்வையை அப்போதுதான் அங்கு வந்து சேர்ந்திருந்த ரேமாண்டிடம் செலுத்தினார்கள். அவன் மூலம் என்ன விஷமத்தைத் தொடங்கலாம் என்ற ஆர்வம்.

“எந்த வகுப்பில் படிக்கிறாய், ரேமாண்ட்?”

“பால்டிமோர் ரேகட்டி நகா¢ல் வசிக்கும் மோ¢ லுயி வில்லியம்ஸ் அவர்களே, என் தம்பியிடம் ஏதாவது கேட்கவேண்டுமென்றால் அதை என்னிடமே நோ¢ல் கேட்கலாம்?”

“நீ யார். அவன் அம்மாவா?” என்கிறாள் ரோஸி.

“ஆமாம் குண்டச்சி. இனியும் யாராவது வாயைத் திறந்தால் நான்தான் அவளுக்கும் அம்மா” என்றேன். அவர்கள் அப்படியே நின்றார்கள். பிறகு கிரெட்சன் ஒரு காலை மாற்றி மற்ற காலில் நின்றாள். அவர்களும் அப்படியே செய்தனர். அப்புறம் கிரெட்சன் கைகளை இடுப்பில் வைத்தபடி, புள்ளிகள் நிறைந்த முகத்தோடு ஏதோ சொல்ல வந்தாள். ஆனால் சொல்லவில்லை. என்னை மேலும் கீழும் பார்த்தபடி என்னைச் சுற்றிக் கடந்து பிராட்வேயை நோக்கி நடந்தாள். அவள் தோழிகளும் அவளைப் பின்பற்றினர். நானும் ரேமாண்டும் ஒருவரையருவர் பார்த்து சி¡¢த்துக் கொண்டோம். அவன் “ஹை ஹை” என்று சொல்லி தன் குதிரையைக் கிளப்பினான். நான் மூச்சுப் பயிற்சியைத் தொடர்ந்து செய்தபடி பிராட்வே பக்கமாக நடந்து, 145வது நம்பா¢ல் உள்ள ஐஸ் விற்பவனைப் பார்க்கச் சென்றேன். உலகத்தில் எனக்கு எந்த கவலையும் இல்லை. ராணிபோல் உணர்ந்தேன்.

மே தினத்தன்று மைதானத்துக்கு சற்று மெதுவாகத்தான் சென்றேன். ஓட்டப் பந்தயம் கடைசி ஐட்டமாக இருந்தது. மேப்போல நடனம்தான் அன்றைய முக்கிய நிகழ்ச்சி. ஒரு மாறுதலுக்காகவாது நான் அதில் பங்கேற்று ஒரு பெண்ணைப் போல் நடந்துகொள்ளவேண்டும் என்று அம்மாவுக்கு ஆசை. ஆனால் எனக்கு ஏனோ அதில் அக்கறையில்லை. எனக்கு வெள்ளை ஆர்கண்டி உடையும் பொ¢ய ஸாட்டின் ஷாலும், அந்த விசேஷ தினத்திற்கு மட்டுமே பெட்டியிலிருந்து எடுக்கப்படும் ஷ¥க்களும் வாங்கித் தராமல் இருப்பதற்காக அம்மா சந்தோஷப்பட வேண்டும் என்றுதானே நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள். மேப்போல் நடனத்தில் உடம்பை வளைத்து புதிய உடையை எழுக்காக்கி வியர்வையில் நனைத்து, ஏதோ ஒரு பூ போலவோ, தேவதை போலவோ அல்லது ஏதோ ஒன்றாகவோ மாறுவததில் எனக்கு விருப்பமில்லை. நான் நானாக – ஒரு ஏழை கறுப்புப் பெண்ணாக இருந்தால் போதும். இதற்காக வாங்கும் புதிய ஷ¥வும் உடையும் வாழ்வில் ஒரு தடவைதான் பயன்படுத்த முடியும். அடுத்த ஆண்டு அவை அளவில் சின்னதாகிவிடும்.

நான் நர்சா¢ ஸ்கூலில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது ஹான்ஸல் கிரெட்டல் ஊர்வலத்தில் ஸ்ட்ராபொ¢யாக நடனமாடினேன். கால் பெருவிரல்களை ஊன்றி கைகளை தலைக்குமேல் உயர்த்தி வட்டமாகச் சுழற்றி ஆட மட்டுமே தொ¢ந்திருந்தது. என் அம்மாவும் அப்பாவும் நல்ல உடைகளணிந்து வந்திருந்து கைதட்டி என்னை ஊக்குவித்தார்கள். அப்படிப் பாராட்டத் தேவையில்லை என்பது அவர்களுக்குப் பு¡¢ந்துதான் இருந்திருக்கும்.

நான் ஸ்ட்ராபொ¢ ஒன்றும் அல்ல. கால் பெருவிரல்களை ஊன்றி நடனமாடுபவள் அல்ல. நான் ஓடுவேன். அது ஒன்றுதான் எனக்குத் தொ¢யும். அதனால்தான் மே தின நிகழ்ச்சிக்கு எப்போதும் தாமதித்தே வருவேன். என் நம்பரை சட்டையில் குத்திய பிறகு 150 அடி ஓட்டம் ஆரம்பிக்கப்போவதாக அறிவிக்கும்வரை புல் தரையில் படுத்துக் கொண்டிருப்பேன்.

ரேமாண்டை ஒரு சில ஊஞ்சலில் அமர்த்தினேன். அதில் சற்று சிரமப்பட்டுதான் இருந்தான். அடுத்த ஆண்டு அதில் அவனால் உட்கார முடியாது. அப்புறம் சட்டையில் நம்பர் குத்திக் கொள்வதற்காக மிஸ்டர் பீயர்ஸன் எங்கே என்று தேடினேன். உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் கிரெசட்சனைத்தான் தேடினேன். அவளைக் காணோம். பார்க்கில் ஒரே கூட்டம். தொப்பியும் மலர் செண்டுமாக பெற்றோர்கள் உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். வெள்ளைச் சட்டையும் நீல நிக்கருமாக குழந்தைகள். பார்க் ஊழியர்க்ள் செயலர்களை வா¢சையாக அமைத்து, லெனாக்ஸிலிருந்து வந்திருந்த போக்கி¡¢ப் பையன்களை அவர்களுக்கு அங்கிருக்க உ¡¢மையில்லை என்று விரட்டிக் கொண்டிருந்தனர். பொ¢ய பையன்கள் தொப்பிகளை பின்பக்கமாகத் தள்ளிக் கொண்டு, வேலியில் சாய்ந்து நின்றபடி கையில் பாஸ்கட் பந்தை சுழற்றிக் கொண்டு, இந்தக் கிறுக்கு ஜனக்கூட்டம் பார்க்கிலிருந்து வெளியேறி தாங்கள் விளையாடுவதற்காகக் காத்திருந்தனர். என் வகுப்புப் பையன்கள் கையில் இசைக்கருவிகளை வைத்திருந்தனர்.

இதோ மாஸ்டர் பியர்ஸன் வருகிறார். கையில் பெயர்கள் குறித்த அட்டை, பென்கில்கள், ஊதல்கள், ஊக்குகள் என்று ஆயிரம் சாமான்கள். எதையெல்லாம் எங்கெங்கே கீழே அசட்டுத்தனமாக தொலைத்தாரோ தொ¢யாது. கால்களில் கட்டை கட்டியிருந்ததால் எந்தக் கூட்டத்திலும் அவரைப் பார்க்க முடியும். அவரை எ¡¢ச்சல் மூட்டுவதற்காக பொய்க்கால் குதிரை என்று அழைப்போம். என்னைப் பிடிக்க வந்தால் ஒரே ஓட்டமாக ஓடிவிடுவேன். இப்போ பொ¢யவளாகிவிட்டதால் அந்த மாதி¡¢ அசட்டுத்தனங்கள் செய்வதில்லை.

“இந்தா கீச்சி” என்று சொல்லிக் கொண்டே லிஸ்டடில் என்பெயரை அடித்து விட்டு ஏழாம் நம்பரையும் இரண்டு குண்டூசிகளையும் தந்தார். அவரை பொய்க்கால் குதிரை என்று நான் அழைக்காதபோது என்னை மட்டும் கீச்சி என்று எப்படிச் சொல்லலாம்?

“ஹேஸல் எலிசபெத் டெபொரா பார்க்கர்” என்று என் பெயரை சொன்னேன். லிஸ்டில் அப்படியே எழுதவேண்டும் என்றேன்.

“நல்லது ஹேஸல் எலிசபெத் டெபொரா பார்க்கர், இந்த வருஷம் யாருக்காவது விட்டுக் கொடுக்கப் போகிறாயா?”

கண்களைச் சுருக்கி அவரைக் கடுமையாகப் பார்த்தேன். இந்தப் போட்டியில் நான் வேண்டுமென்றே தோற்று இன்னொரு பெண்ணுக்கு பா¢சு கிடைக்கச் செய்யவேண்டும் என்று நினைக்கிறாரா?

“மொத்தமே ஆறுபேர் தான் ஓடுகிறீர்கள் இந்தத் தடவை” என்று தொடர்ந்து அவர், ஏதோ நியூயார்க் முழுவதும் நிக்கர் அணிந்து வந்து கலந்துகொள்ளாதது என் தவறு என்பது போல. “அந்தப் புதிய பெண்ணும் நன்றாகத்தான் ஓடுகிறாள்” அவர் தம் கழுத்தை பொ¢ஸ்கோப் போல் நீட்டி கிரெட்ஸன் எங்காவது நிற்கிறாளா என்று சுற்றிப் பார்த்தார். “நீ மட்டும் கொஞ்சம் விட்டுக் கொடுத்தால் …… ஆ …….”

நான் பார்த்த பார்வையில் அவர் வாக்கியத்தை முடிக்கவில்லை வயதானவர்களுக்கு எவ்வளவு கொழுப்பு. ஏழாம் நம்பரை என் சட்டையில் குத்திக் கொண்டு காலை தொப் தொப் என்று அழுத்தி வைத்தபடி நடந்தேன். உள்ளே கொதித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஓடும் பாதையருகே புல் தரையில் படுத்துக் கொண்டேன். பாண்ட் இசைப்பாளர்கள் ‘ஓ குரங்கு தன் பாலை கொடிக்கம்பத்தில் சுற்றிக் கொண்டது’ என்ற பாடலை முடித்துக் கொண்டிருந்தனர். (என் ஆசி¡¢யர் அந்தப் பாட்டின் அடி வேறு என்பார்) ஒலிப்பெருக்கியில் ஒருவன் எல்லோரையும் பந்தயம் ஆரம்பிக்கும் இடத்துக்கு வரும்படி அழைத்துக்கொண்டிருந்தான். நான் புல்தரையில் படுத்தபடி ஆகாயத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். கிராமத்தில் இருப்பதாகக் கற்பனை செய்ய முயன்றேன். முடியவில்லை. நகரத்தின் புல் தரைகூட பிளாட்பாரம் போல் கடினமாக இருக்கிறது. என் தாத்தா சொல்வார், “காங்க்¡£ட் வனம்” என்று. அது சா¢யாகத்தான் இருக்கிறது.

அறுபது அடி ஓட்டம் இரண்டே நிமிஷத்தில் முடிந்துவிட்டது. பிள்ளைகளுக்கு சா¢யாக ஓடத்தொ¢யவில்லை. டிராக்கிலிருந்து விலகி ஓடினர். தவறான பாதையில் சென்றனர். வேலியில் மோதிக் கொண்டனர். சிலர் கீழே விழுந்து அழத் தொடங்கினர். ஒரு சிறுவன் மட்டும் நேராக வெள்ளை ¡¢ப்பனை நோக்கி ஓடி ஜெயித்துவிட்டான். அப்புறம் 90 அடி ஓட்டத்துக்காக அடுத்த வகுப்பு குழந்தைகள் அணிவகுத்தனர். நான் தலையைத் திருப்பிக்கூட பார்க்கவில்லை. எப்போதும்போல் ராபேல் பெரஸ்தான் ஜெயிக்கபோகிறான். ஓடுவதற்கு முன்பே மற்ற சிறுவர்களிடம் பூட்ஸ் கயிறு தட்டி விழுந்துவிடுவீர்கள் என்றும், தலைகுப்புற விழுவீர்கள் என்றும்நிககர் பாதிவழியில் அவிழ்ந்துவிடுமென்றும் சொல்லி அவர்கள் மனதை கலங்கவைத்துவிடுவான். இதற்கெல்லாம் அவசியமேயில்லை. அவன் நன்றாக ஓடக்கூடியவன், என்னைப் போல. அப்புறம் 120 அடி ஓட்டம். நான் முதல் வகுப்புப் படிக்கும்போது ஓடியிருக்கிறேன். ஊஞ்சலிலிருந்து ரேமாண்ட் கத்துகிறான். ஒலிப்பெருக்கியில் 150 அடி ஓட்டம் ஆரம்பிக்கப் போவதாக அறிவிப்பு வந்ததும் என் முறை வந்துவிட்டது என்று அவனுக்குப் பு¡¢ந்துவிட்டது. ஆனால் ஒலிப்பெருக்கியில் கூறுவது யாருக்கும் தெளிவாகப் பு¡¢யாது. நான் எழுந்திருந்து வேர்வை படிந்திருந்த பாண்டை கழற்றிவிட்டு பார்க்கையில் கிரெட்சன் ஓட்டம் துவங்கும் இடத்தில் பொ¢ய வீராங்கனையைப் போல் காலை உதைத்துக் கொண்டிருக்கிறான். நான் எனது இடத்துக்கு வந்ததும் ரேமாண்டைப் பார்த்தேன். எனக்கு நேர் வா¢சையில் வேலிக்கு அந்தப்பக்கம் குனிந்து விரல்கள் தரையைத் தொட நிற்கிறான். எதற்காக என்று அவனுக்குத் தொ¢யும். சத்தமிட்டு அவனை அழக்கவேண்டும் என்று நினைத்தேன். வேண்டாம். கத்துவதால் சக்திதான் வீணாகும்.

பந்தய ஓட்டத்தைத் தொடங்குமுன் ஒவ்வொரு தடவையும் நான் ஏதோ கனவில் இருப்பதாக உணர்வேன். நீங்கள் காய்ச்சலில் உடம்பெல்லாம் நெருப்பாய்க் கொதிக்க கனமில்லாமல் இருக்கும்போது காண்பீர்களே, அந்த மாதி¡¢க்கனவு. கடற்கரையில் காலை சூ¡¢யன் உதிக்கையில் வானில் பறப்பது போல. பறக்கும்போது மரக்கிளைகளை முத்தமிடுவது போல. அதில் அப்போது ஆப்பிளின் மணம் இருக்கும். கிராமத்தில் நான் சிறுமியாக இருந்தபோது என்னை ஒரு சிக்குபுக்கு ரயிலைப் போல் பாவித்து வயல்களைச் சுற்றி ஓடி, மலையில் ஏறி, தோட்டத்தை அடைவது போல. இப்படி கனவு காண்கையில் நான் மிகமிக லேசாக மாறி கடற்கரையில் ஒரு இறகு போல் காற்றில் அலைவதை உணர்கிறேன். ஆனால் தரையில் கைவிரல்களை அழுத்தி குனிந்திருக்கும் போது ‘ரெடி’ என்ற குரல் கேட்கையில் கனவு கலைந்து கனமாகி விடுகிறேன். என்குள்ளே சொல்லிக் கொள்வேன். “கீச்சி, நீ ஜெயிக்க வேண்டும். நீ ஜெயிக்க வேண்டும். உலகத்திலேயே நீதான் வேகமாக ஓடக்கூடியவள். நீ முயன்றால் ஆம்ஸ்டர்டாம் வரை ஓடி உன் அப்பாவையே தோற்கடிக்க முடியும்.” இப்போது என் கனமெல்லாம் கீழே நகர்ந்து முழங்கால்வழி பாதத்தில், இறங்கி பூமிக்குள் செல்லும்போது பிஸ்டலின் ஓசை என் இரத்தத்தில் வெடிக்கும். மீண்டும் கனமின்றி பாய்வேன். மற்றவர்களைப் பறந்து கடந்து செல்வேன். கைகள் மேலும் கீழும் பாயும். உலகம் முழுவதும் அமைதியாயிருக்க, ஓடும் பாதையில் கல்லில் கால் உரசும் ஒலி மட்டுமே கேட்கும். இடது பக்கம் திரும்பிப் பார்க்கிறேன். ஒருவருமில்லை. வலது பக்கம் கிரெட்சனின் மங்கல் உருவம். தாடையை முன்னால் நீட்டிக் கொண்டு, அதுவே ஜெயித்துவிடும் என்பது போல். வேலிக்கு அப்பால் ரெமாண்ட் கைவிரல்களை தனக்குப் பின்னால் இணைத்தபடி அவனுக்கே உ¡¢ய பாணியில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான். முதன் முறையாக நான் அவனை இப்படி இப்போது தான் பார்க்கிறேன். ஒரு வினாடி நின்று பார்க்கலாம் என்று தோன்றியது. ஆனால் வெள்ளை ¡¢ப்பன் என்னை நோக்கி விரைந்து வந்துகொண்டிருக்கிறது. அதைக் கிழித்துக்கொண்டு பாய்ந்து மேலும் ஓடி கால்கள் தாமாகவே து¡சியைக் கிழித்துக் கொண்டு பாய்ந்து மேலும் ஓடி கால்கள் தாமாகவே து¡சியைக் கிளப்ப, ஓட்டம் சட்டென்று நின்றது. அந்தப்பக்கம் நின்றிருந்த குழந்தைகள் என்மேல் குவிந்து, மேதின நிகழ்ச்சி நிரலால் முதுகைத் தட்டி, தலையைத் தடவினர். நான் மீண்டும் ஜெயித்து விட்டேன். 151வது தெருவில் உள்ளவர்கள் இன்றும் ஒரு வருஷம் தலையை நிமிர்த்தி நடக்கலாம்.

ஒலிப்பெருக்கியில் குரல் மணியோசைபோல் ஒலித்தது. “முதலாவதாக வந்தது…” சற்று நிறுத்திய பிறகு ஒலிப்பெருக்கியின் இரைச்சல். அப்புறம் அமைதி. கீழே குனிந்து சுவாசம் ஒழுங்கானபோது கிரெட்சன் திரும்பி வருகிறாள். அவளும் வெற்றிக் கோட்டை எட்டிவிட்டாள். கைகளை இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு ஆடி அசைந்து மெதுவாக மூச்சு விட்டபடி ஒரு வீராங்கனை போல் வருவதைப் பார்த்ததும் முதன் முதலாக அவளை எனக்குப் பிடித்திருந்தது. “முதலாவதாக வந்தது…” இப்போது மூன்று நான்கு குரல்கள் ஒலிப்பெருக்கியில் கலந்து ஒலிக்க, நான் என் கான்வாஸ் ஷ¥வை புல்லில் எறிந்துவிட்டு கிரெட்சனைப் பார்த்தேன். அவளும் என்னைப் பார்த்தாள். உண்மையில் வெற்றி பெற்றது யார் என்று இருவருக்கும் தொ¢யவில்லை. ஒலிப்பெருக்கிக்காரனிடம் பொய்க்கால் குதிரை வாக்குவாதம் செய்வதும், வேறு சிலர் தங்கள் ஸ்டாப் வாச் என்ன சொல்கிறது என்பதைக் கத்துவதும் கேட்டது. ரேமாண்ட் வேலியை அசைத்து என்னை அழைப்து கேட்கிறது. “உஷ்” என்று அவனை அடக்குகிறேன். ஆனால் அவனோ சினிமாவில் வரும் கொ¡¢ல்லாவைப் போல் வேலியை அசைத்து, ஒரு டான்சரைப் போல் ஆடி வேலியில் ஏறத் தொடங்குகிறான். ஒழுங்காக சுலபமாக, ஆனால் வேகமாக, ஏறுகிறான். அவன் லாசவகமாக ஏறுவதைக் கவனித்தபோதும், கைகளைப் பக்கவாட்டில் இணைத்து, மேல் மூச்சு வாங்க, பற்கள் தொ¢ய ஓடியதை நினைத்தபோதும் எனக்கு ரேமாண்ட் ஒரு நல்ல ஓட்டப் பந்தய வீரன் ஆவான் என்றே தோன்றியது. நான் வேகமாக நடை பயிலும்போது அவன் என்னுடன் சேர்ந்து வரவில்லையா. ஏழு எண்ணிக்கையில் எப்படி மூச்சு விடுவது என்பது அவனுக்கும் தொ¢யும். சாப்பாட்டு மேஜையில் அவன் அதைப் பழகும்போது ஜார்ஜுக்கு என்ன கோபம் வரும்! பாண்ட் இசையில் நான் புன்னகை பு¡¢கிறேன். இந்தப் போட்டியில் நான் தோற்றாலும், அல்லது நானும் கிரெட்சனும் ஒரே வினாடியில் வெற்றிக் கோட்டை எட்டியிருந்தாலும், அல்லது நான்தான் ஜெயித்தாலும் என்றாலும், நான் பந்தயத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்றுவிட்டு ரேமாண்டை ஒரு சாம்பியன் ஆக்க அவனுக்குப் பயிற்சி அளிக்கப்போகிறேன். இன்னும் கொஞ்சம் ஒழுங்காகப் படித்தால் ஸ்பெல்லிங் போட்டியில் சிந்தியாவை தோற்கடிக்க முடியும். அம்மாவை கொஞ்சம் தாஜா செய்தால் பியானோ பாடங்கள் கற்று ஒரு ஸ்டார் ஆகலாம். நான் ஒரு முரட்டுஆள் என்ற பெயர் இருக்கிறது. வீடு முழுவதும் மெடல்களும் ¡¢ப்பன்களும் பா¢சுகளும் இறைந்திருக்கின்றன. ஆனால் ரேமாண்டுக்கென்று என்ன இருக்கிறது?

எனது புதிய திட்டங்களோடு உரக்க சி¡¢த்தபடி அங்கே நிற்கும்போது ரேமாண்ட் வேலியிலிருந்து குதித்து, பற்கள் தொ¢ய சி¡¢த்தபடி கைகளை உடலோடு சேர்த்துப் பிடித்துக்கொண்டு என்னை நோக்கி ஓடிவருகிறான். இப்படி ஓடிவருவதை வேறு யாராலும் செய்ய முடிந்தருக்கவில்லை. அவனைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில் நான் துள்ளிக் குதிக்கத் தொடங்கினேன். என் தம்பி ரேமாண்ட். ஓட்டப் பந்தயக் குடும்பத்தின் வா¡¢சு! மற்றவர்கள் என் மகிழ்ச்சிக்குக் காரணம், ஒலிப்பெருக்கியில் “முதலாவதாக வந்தது மிஸ் ஹேஸல் எலிசபெத் டெபொரா பார்க்கர்” என்கிற பாவனையில். புன்னகை பு¡¢ந்தேன். அவள் நல்ல பெண். சந்தேகமேயில்லை. ஒருவேளை ரேமாண்டுக்கு பயிற்சி அளிப்பதில் எனக்கு அவள் உதவலாம். ஓடுவது பற்றி அவள் எவ்வளவு சீ¡¢யஸாக இருக்கிறாள் என்பது எல்லோருக்கும் தொ¢யும். என்னைப் பாராட்டும் விதத்தில் தலையை ஆட்டுகிறாள். புன்னகை செய்கிறாள். நானும் புன்னகைக்கிறேன். எங்கள் இடையே மா¢யாதை கலந்த இந்த புன்னகை விகசிக்கிறது. இரண்டு கிறு பெண்கள் தங்களுக்கிடையே காட்டும் நிஜமான புன்னகை. நிஜ புன்னகையை நாம்தான் தினசா¢ பிராக்டிஸ் செய்வதில்லையே. மலர்களாகவோ தேவதைகளாகவோ ஸ்ட்ராபொ¢யாகவோ நம்மை நினைத்துக் கொள்கிறோமே தவிர, உண்மையானவராக, மதிப்பிற்கு¡¢யவராக, அதவாது, மனிதர்களாக நினைத்துக் கொள்வதில்லை.

டோனி கேட் பம்பாரா
தமிழில் எம். எஸ்.

State of Tamil Short Story circuit: Literature – Poet Sugumaran

February 10, 2011 Leave a comment

‘செம்மை’யான நஞ்சுண்டர்!

நண்பர் நஞ்சுண்டன் ஒரு சிறு கதைச் செம்மையாக்க முகாமைச் சென்ற மாதம் நடத்தினார். முகாமுக்காக அவர் தேர்வு செய்திருந்த இடம் – தரங்கம்பாடி.

மதத்தைப் பரப்புவதற்காக வந்த பார்த்தலூமியோ சீகன்பால்க் தமிழறிஞர் சீகன்பால்க் அய்யராக உருமாற்றம் பெற்ற இடம். அவர் கட்டிய தேவாலயத்துக்கு எதிரில் இருந்த மையத்தில் முகாம். தங்குமிடத்துக்கு அடுத்த தெருவில் அவர் உருவாக்கிய அச்சுக்கூடம். முதன் முதலாகத் தமிழ்மொழி அச்சேறிய இடம். தேவாலயத்தின் பலிபீடத்துக்கு அருகில் சீகன் பால்க்கின் சமாதி. பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது சில நூற்றாண்டுகள் பின்னோக்கி நடந்ததுபோலத் தோன்றியது.

அறிமுகமானவர்களும் புதியவர்களுமாக பத்துப் பதினைந்து கதைக்காரர்கள். அவர்கள் எழுதிய சிறுகதைகளை எப்படியெல்லாம் செம்மைப்படுத்தலாம் என்பது முகாமின் செயல்திட்டம். இந்தத் திட்டத்தை நஞ்சுண்டன் செயல்படுத்திய விதம் அறிவியல் பூர்வமாக இருந்தது. கணினிகள், உடனடியான கதைப் பிரதிகள், அவற்றின் ஒவ்வொரு கட்டத் திருத்தத்தையும் காட்ட வெவ்வேறு வண்ணத்தாள்கள், மேல்நோக்கு எழுத்தாளர்களாக தேவிபாரதி, சூத்ரதாரி போன்ற சீனியர்கள், வேளாவேளைக்கு சிற்றுண்டியும் பேருண்டியும் என்று பெரும் நிறுவனங்கள் செய்யத் திணறும் திட்டத்தை இயல்பாக நிறைவேற்றினார். அவ்வப்போது பேராசிரியராக மாறி கண்டிக்கவும்செய்தார்.

இன்று தமிழ்ப் பதிப்புலகில் எடிட்டரின் தேவை தவிர்க்க இயலாதது என்று படுகிறது. மிகக் காத்திரமான படைப்புகள் கூட இன்னும் கொஞ்சம் செம்மைப் படுத்தப்பட்டிருக்கலாமோ என்ற ஏக்கத்தைத் தரும் பின்னணியில் ‘நஞ்சுண்டர்’களின் இடையீடு அவசியம். படைப்புக்கும் வாசகனுக்கும் இடையிலான உறவில் அந்த உறவைச் செம்மைப்படுத்தும் மூன்றாவது பார்வை எடிட்டருடையது. படைப்பு ஓர் அனுபவம் என்பதையும் மீறி மொழிக்கு வலு சேர்க்கும் பங்களிப்புக்கூட. ஒரு படைப்பாளி தன் காலத்தின் மொழியையும் நிகழ்வுகளையும் படைப்பில் வரலாற்றுவயப்படுத்துகிறான். ‘ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தமிழ் நாட்டில் தென்னை மரம் இருந்ததா, இல்லையா?’ என்ற கேள்விக்கு நமக்கு விடையளிக்கக் கூடிய முதன்மை ஆதாரங்கள் சங்க இலக்கியத்தில் உள்ளதாகக் கருதப்படுவதன்  காரணம்  இதுதான்.  மொழியைக் கையாளுவதிலும் இது உதவும்.  ‘பதினைந்து குதிரைகள் நடந்து வந்தது’ என்பதைச் செம்மைப்படுத்த ஒருவர் இருப்பது குறுக்கீடல்ல; உதவி. படைப்பின் மீதான அக்கறைக்கும் மொழியின் மீதான மரியாதைக்குமான உதவி.

முகாமில் கலந்து கொள்வதையொட்டி பதினைந்து தொகுதிகளிலிருந்து சுமார் நூறு கதைகளையாவது வாசித்திருப்பேன். ஜே.பி. சாணக்கியா, என்.ஸ்ரீராம் முதல் பா. திருச்செந்தாழை, எஸ் செந்தில்குமார், கே.என்.செந்தில்வரை. எல்லா எழுத்தாளர்களின் தொகுப்பிலும் முக்கியமான மூன்றோ நான்கோ கதைகள் இருக்கின்றன. புதிய கதையாடல்களும் நேர்த்திகளும் இந்தக் கதைகளில் இருக்கின்றன.

எனினும் முந்தைய தலைமுறை எழுத்தாளர்களின் தொகுப்பை வாசிக்கும்போது கிடைத்த இலக்கிய முழுமை இவற்றில் ஏன் இல்லை? ஓர் எழுத்தாளன் இங்கே இருக்கிறான் என்று அறிவிக்கும் தொகுப்பாக ஏன் எதுவும் இல்லை? ஆகச் சிறந்த கதைகளும் பரவாயில்லாத கதைகளும் கொண்ட தொகுப்பு வண்ணநிலவனின் ‘எஸ்தர்’. அவரது முதல் தொகுப்பு. அது ஒரு எழுத்தாளனின் வருகையைக் கட்டியம் கூறியது. இன்றைய சிறுகதைத் தொகுப்புகள் ஏன் அப்படி இல்லை? இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதிலைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

வழக்கமான இலக்கியக் கூட்டங்களைப் போலவே சிறுகதைச் செம்மையாக்க முகாமிலும் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு அப்பாற்பட்ட தனி உரையாடல்கள் சுவாரசியமாக இருந்தன. டேனிஷ் கோட்டைக்கு அருகில் கடற்கரையில் கூடி உட்கார்ந்து பேசியதில் இரவு மந்தமாக நகர்ந்தது. முகாமின் முதல் நாள் மாலை நஞ் சுண்டனின் மகன் சுகவனம் குட்டிக் கச்சேரி நிகழ்த்தினான். மழலை கலையத் தொடங்கும் குரல் அவனுக்கு. அந்தக் குரலில் உச்ச ஸ்தாயியைத் தொட அவன் செய்த சாகசம் வியப்படையச் செய்தது. ‘காக்கைச் சிறகினிலே நந்தலாலா’ என்ற பாரதி பாடலை அவன் பாடிய விதம் ஒரு சவால். இந்தப் பாடலை எல்லாப் பாடகர்களும் ‘பிருந்தாவன சாரங்கா’வில்தான் அதிகம் பாடியிருக்கிறார்கள். சுகவனம் பாடியது – ‘யதுகுல காம் போதி’யில். பாரதி அந்தப் பாடலை இயற்றியது அந்த ராகத்தில்தான். எல். வைத்தியநாதன் மட்டுமே பாரதியைப் பொருட்படுத்தி  ஏழாவது மனிதன் படத்தில் அதேராகத்தில் மெட்டமைத்திருந்தார்.

Jeyamohan

August 27, 2009 Leave a comment

விமானத்தில் இருந்து இறங்கி வருபவர்களுக்கென்று சில சாமுத்ரிகா லட்சணங்கள் உண்டு. கலைந்த சிகை; பூமி தன்னைத் தானே சுற்றிக் கொண்ட 24 மணி நேரமும் விண்ணிலும் மண்ணிலும் சுற்றிய களைப்பு; கசங்கிய ஆடை என்று பயணங்களில் உங்களை கவனித்திருப்பீர்கள். ஜெயமோகனிடம் ஏனோ இதெல்லாம் காணக்கிடைக்கவில்லை. விமானம் வந்துசேர்ந்த பதினைந்தே நிமிடங்களில் வெளியே வந்துவிட்டார். விட்டால் அப்படியே நேரடியாக சென்று கீநோட் பேச்சுக் கொடுக்க தயாராக இருக்கும் பாவத்துடன் வந்திருந்தார்.

அன்றாடம் இந்தியா சென்று திரும்பும் என்னிடம் ஐம்பது பவுண்டுக்கு சற்றும் குறைவைக்காத இரு பெரும் பெட்டிகளும், கைமாடாக இன்னும் இரு பைகளும் என இந்து தெய்வங்களைப் போல் நாலு கை நிறைந்து இருக்கும். ஜெயமோகன் எளிமையான பயணி. உள்ளே ஒன்று; கையில் ஒன்று; கூடவே மடிக்கணினிப் பை. அம்புட்டுதான். எழுத்திலும் இந்த மாதிரி சிக்கனம் காட்டலாம் என்று தோன்றியதை சொல்லாமல் அடக்கிக் கொண்டேன்.

காதோரம் நரை. பேசும்போது ஊடுருவும் கண்; விறைப்பான அமைதியான நடை; பிறர் சொல்லும் விஷயம் தெரிந்திருந்தாலும் கேட்டுக்கொள்ளும் பொறுமை; ‘அடுத்து என்ன’ என்று அவசரப்படாத, பதட்டம் கொள்ளாத தன்மை; ‘எனக்கு இதுதான் வேண்டும்’ என்று கேட்டு வாங்கிக் கொள்ளாத, கொடுத்தால் மட்டும் பெற்றுக் கொள்ளும் நாணல் சுபாவம்; தலையணை வைத்துக் கொள்வதில்லை; எந்த உணவாக இருந்தாலும் விருப்பு வெறுப்பின்றி முயற்சிக்கிறார்.

எனக்கும் அவருக்கும் உள்ள ஒற்றுமைகளைக் கண்டுபிடிப்பது முக்கியமாகப் பட்டது. அவரும் தமிழை ஃபோனெடிக் முறையில், அஞ்சல் கொண்டு தட்டச்சுகிறார். ‘நேரமாச்சு’ என்று குரல் கொடுத்தபின்னும் அசராமல், இணையத்தில் 30 நிமிடமாவது மேய்கிறார். ‘இன்னும் கிளம்பலியா’ என்றபிறகு 15 நிமிடம் எடுத்துக் கொள்கிறார். அப்பொழுது மனைவியிடமிருந்து ‘உங்களைப் போலவே ஜெயமோகன் இருக்கிறார்’ என்று பெருமிதப்பட வைத்த தருணம்.

கண்ணாடியை மூக்கின் நுனியில் தள்ளிக்கொண்டு நோக்கும் பார்வையில் அவரிடம் கதைவிட முயல்பவர்களுக்கு கொஞ்சமாய் அச்சம் கலந்த தற்காப்புணர்ச்சி மேலிடுகிறது. எதைக் குறித்துக் கேட்டாலும் அதற்கு பதில் வைத்திருக்கிறார். நீங்கள் கேட்ட கேள்விக்கு பதில் வராவிட்டாலும், மேலும் கேட்க நிறையக் கேள்விகள் தோன்றும்.

ஒரு வருடத்திற்கு ஜெயமோகன் சற்றேறக்குறைய ஆறு மேடைப் பேச்சுக்கள் தருகிறார். இந்த வருடம் ஆஸ்திரேலியாவோடு சேர்த்து ஒன்றிரண்டுதான் முடிந்திருக்கிறது. மற்றவற்றை ஈடுகட்ட, அமெரிக்கா வருவதற்காக, சிந்தனையைத் தூண்டும் சிதறல் எண்ணங்களையும் செறிவான தகவல் நிறைந்த கருத்துக்களையும் தயாரிக்கும் வேலை பின்னணியில் நடந்திருக்கும். அந்த உழைப்பு பேச்சில் தெரியாதவாறு எளிமையாக்கிக் கொடுக்கிறார்.

தமிழ் ஈழம் குறித்த வினாவா? நடந்து முடிந்த தேர்தல் களமா? ஜான் அப்டைக்கின் எழுத்து நடையும் Paula Coelhoவின் புத்தகங்களும்… எதைப் பற்றியும் ஆணித்தரமான நம்பிக்கையை உண்டாக்கும் விதத்தில், ஆதாரபூர்வமான தரவுகளுடன், மனதில் பதியும் எடுத்துக்காட்டுகளுடன், சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சம்பவங்களை நினைவு கூர்ந்து, வாதிடும் லாவகமும், புத்தியில் நிறையும் வீரியமும் வியக்க வைக்கிறது.

ஜெயமோகன் மட்டும் பேசுவதை எல்லாம் எழுதிவந்தால், தமிழ் தகவற் களஞ்சியம் தயார். கைவசம் குறிப்புகள் இல்லாமலோ, பவர்பாயின்ட் ஸ்லைடுகள் போடாமலோ, கோர்வையாக, விஷய அடர்த்தியுடன், தெளிவாகப் பேசுவதை ஒலிப்பதிந்து ஆடியோ பதிவுகளாக இட வேண்டும். ஒலிப்புத்தகங்களாக்கி பரவலாகக் கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும்.

கேட்டதில் எதிரொலியாக அலையடிக்கும் சில ஜெமோண்ணங்கள்:

நந்திகிராம்: கலவரம் நடந்தவுடன் அங்கே சென்றிருந்தேன். பல இடங்களுக்கு, குடியிருப்புகளுக்குள், கிராமங்களுக்குள் இந்தியர்கள் செல்ல அனுமதியே கிடையாது. மொத்த ஊரும் பங்களாதேஷில் இருந்து ஊடுருவியிருக்கு. அரசாங்க அனுமதியுடன், மார்க்சிஸ்ட் அரசின் ஆசியுடன் இந்த அத்துமீறல், குடிபுகல் நடந்தேறியிருக்கு. நன்றிக்கடனாக, உள்ளே வந்த பங்களாதேஷியர்களும் கம்யூனிஸ்ட் வாக்கு வங்கியாகவே இருந்தார்கள். கொஞ்ச நாளில் காஷ்மீர் மாதிரி வங்காளமும் ஆசாதி கோரலாம்.

இளையராஜாவோடு நேசம் கலந்த நட்பு கிடைத்திருப்பது மிகப்பெரிய வரப்பிரசாதம். எந்த ட்யூனை கொடுத்தாலும், அதன் அசலை எங்கிருந்தோ கொணர்ந்து ஒத்திசைவை காட்டுகிறார். புது மெட்டாக இருக்கட்டும், இந்திப் பாட்டாக இருக்கட்டும். அவரின் அனுபவம் பிரமிக்க வைக்கிறது.

நீர் மேலாண்மை: காவிரியில் டிஎம்சிங்கிறோம்; வீராணம் ஏரின்னு ரொம்ப காலமாக சொல்லிண்டு இருக்கோம்; ஆந்திரா அணை கூடாது; பெரியார் பாலம் என்று ஆயிரக்கணக்கில் தேவையில்லாத பிரச்சினைகளை பூகம்பமாக்கி, அரசியல்வாதி அறிக்கைப் போரிலும், மாநில பூசல்களாகவும் வளர்த்து வாக்குப் பெட்டி நிரப்புவதுதான் நடக்கிறது. காவேரி கடலில் வீணாகாமல் இருக்க ஆயிரக்கணக்கான ஏரிகள் தஞ்சாவூர் ஜில்லாவில் சோழ இராச்சியத்தில் கட்டப்பட்டது. அவையெல்லாம் இன்று பட்டா போடப்பட்டு, அரசியல் தலைவர்களின் நிலங்களாக மாறி, அடுக்கு மாடி வீடாகி விட்டது. கர்னாடகத்தில் போராடி வாங்கும் தண்ணீர், கடலில் சென்று கலக்கிறது. வீராணம் ஊழல் பிரசித்தி பெற்றது. இருக்கிற நீர்வளத்தை ஒழுங்காகத் திட்டமிட்டு, அணைகளை செப்பனிட்டு, குளங்களை மீட்டெடுத்து, ஏரிகளைத் தூர்வாரினாலே தமிழகம் செழிக்கும்.

குறிப்பாக ஷங்கர் படம் பார்ப்பது போல் தமிழ்நாட்டின் தண்ணீர் வீணடிப்பைக் காட்சிப்படுத்தினார் ஜெயமோகன். சுற்றுச்சூழல், மாசுக் கட்டுப்பாடு, பூறம்போக்கு நில ஆக்கிரமிப்பு, அரசியல் சதுரங்கம், தலைவர்களின் அலட்சியம் என்று ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் முடிச்சுப் போட்டு, கல்லணை காலத்தில் இருந்து ஆளுங்கட்சிகளின் ஊழல் மகாத்மியம் தொட்டு, குடியானவனின் இன்றைய தேவையை புள்ளிவிவரங்களாக்கி ஜெயமோகன் கொடுத்தவிதம், கோபமும் வேகமும் ஆதங்கமும் எழவைத்தது.

கனமான களங்களை ஆராயும் கேட்போரின் ஆசுவாசத்திற்கு சீமான் நகைச்சுவை, தமிழ் சினிமா இயக்குநர்களின் உழைக்கும் ஸ்டைல் போன்ற கொசுறு சமாச்சாரங்களும் கொடுத்தார்.

அசோகமித்திரனை முதன்முதலாக தமிழ் நாவல் உலகின் முன்னோடியாக முன்னிறுத்தியது, சுந்தர ராமசாமி இல்லத்தில் பயணித்த தருணங்களை ‘நினைவின் நதியில்’ ஆக்கியது, எழுத்தாளர் நகுலனை திருவனந்தபுரத்தில் சந்திக்கச் சென்றது, ஜெயமோஹன்.இன் வலைக்கட்டுரைகளின் விரிவாக்கமான கருத்தோட்டங்கள் என்று மனிதர்களையும் அவர்கள் முன்னிறுத்திய இலக்கணங்களையும் இலக்கியத்தரமாக, தத்துவார்த்தமாக, சம்பவங்களாக, விவரித்த விதம் ‘இன்னும் கொஞ்சம்… இன்னும் கொஞ்சம்’ என்று சொக்குப்பொடியிட்டு பல இரவுகளை நள்ளிரவு தாண்டியும் ஆர்வமாக்கியது. அதன் பிறகும், அவர் மின்னஞ்சல் பார்த்து, பதிலிறுத்து, அதன் பின்னே உறங்கினார். அதிகாலை ஐந்தரைக்கெல்லாம் அலாரம் எதுவுமில்லாமல் எழுந்தும் விடுகிறார்.

ஜெயமோகனுக்கு மிகவும் பிடித்ததாக மூன்று துறைகளை சொல்கிறார். இலக்கியம், வரலாறு/கலாச்சாரம், தத்துவம். முதல் இரண்டையும் ஜெமோ உரையாடினால், அதன் தொடர்பான விவாதங்களை சாதாரணர்களிடமும் எழும்புவதை கவனிக்கலாம். தத்துவத்தை ஞானம் x கர்மம்என்று பாரத நாடு சித்தாந்தம் சார்ந்து மேற்கத்திய கொள்கைகளோடு ஒப்பிட்டு, ஜெயமோகன் முன்வைக்கும்போது, ‘கற்றது கைமண்ணளவு’ என்று சரஸ்வதி இவரைப் பார்த்துதான் சொன்னாளோ என்று எண்ண வைக்கும்.

ஒருவரின் வாசிப்புத் திறத்தை அறிய அவரை புத்தகக் கடைக்கு அழைத்து சென்று இரண்டு மணி நேரமாவது விட்டுவிட வேண்டும். இவரையும் அப்படி செய்தேன். சிலர் புத்தகத் தலைப்பை பார்த்து செல்வார். அவற்றுள் படித்ததை நம்மிடம் நினைவு கூர்வார். வேறு சிலர், அதை எடுப்பார்; விலையைப் பார்ப்பார்; பின்னட்டையை பார்ப்பார்; உள்ளடகத்தைப் பார்ப்பார்; வைத்து விடுவார். வெகு சிலர், தான் தேடும் நூல் இதுதான் என்று அறுதியிட்டுக் கூறிவிடுவார்; மற்றவற்றை ஏறெடுத்தும் பாரார்.

அரிதான இன்னொரு ரகத்தை சேர்ந்தவர் ஜெயமோகன். எடுக்கிறார். முதற் பக்கத்தை நின்று கொண்டே படிக்கிறார். கவனிக்க: வரிக்கு வரி படிக்கிறார். நான் அனேகமாக அமேசானில் கூட ஒரு வரி படித்தால், இரு வரி விட்டு, அடுத்த வரிக்குத் தாவித் தாவி வாசிப்பேன். பொறுமையைப் பார்த்தால் பொறாமையாக இருந்தது. மூன்று பக்கமாவது முழுமையாகப் படிக்கிறார். அதன் பிறகு, வாங்கலாமா, வேண்டாமா என்று முடிவெடுக்கிறார். நான் மூன்று மணி நேரம் திட்டமிட்டிருந்த புத்தக நிலைய சுற்றுலா, ஒன்பது மணி நேரம் ஆனபிறகும், ஜெமோ அசராமால், அலசிக் கொண்டிருந்தார்.

மேகமூட்டமான வானிலையை அமெரிக்கர்கள் ரசிப்பதில்லை. அவர்களுக்கு நீல வானம் பளிச்சென்று தெரியும் சூரியன் கொளுத்தும் தினங்கள்தான் ராசி. எழுத்தாளரைச் சுற்றியிருக்கும் மேகமூட்டத்தை நீக்கி, அவரின் முழு வீரியத்தையும், சுட்டெரிக்கும் ஆளுமையையும் முழுமையாக கவனிக்கக் கிடைக்கும் நாள்கள் பாஸ்டன்வாசிகளுக்கு மிகக் குறைவு. கிடைத்த ஒளியை, நிலாவாக வாங்கி பிரதிபலிக்க முடிவது வேறு விஷயம்.

ஜெயமோகன் முத்துலிங்கததை சந்தித்தது இன்னொரு சுவாரசியமான கதை. அதை இன்னொரு நாள்தான் அசை போடவேண்டும்.

Categories: Authors Tags:

JM: my top readers r from India. 80%. US followed by Canada. & mostly from small cities like Tharapuram rather than Malaysia

July 19, 2009 Leave a comment
Img00041-20090719-1904

Sent from my Verizon Wireless BlackBerry

Mason is free

July 19, 2009 Leave a comment
Img00040-20090719-1851

Sent from my Verizon Wireless BlackBerry

JM abt agriculture, science, livestock in India. @ivansivan questions abt @arulselvan observations. Water & yield > algae ¡ nitrogen.

July 19, 2009 Leave a comment
Img00039-20090719-1847

Sent from my Verizon Wireless BlackBerry

Categories: Uncategorized Tags: , , ,

Jeyamohan: my 3 key research areas r history, literature & philosophy. Where he is quoted everywhere in the Indian world.

July 19, 2009 Leave a comment
Img00038-20090719-1840

Sent from my Verizon Wireless BlackBerry

Categories: Uncategorized Tags: , , ,

Velmurugan, Pavalakkodi director Saravanan, Story weaver Balaji

July 19, 2009 Leave a comment
Img00033-20090719-1747

Sent from my Verizon Wireless BlackBerry

Categories: Uncategorized Tags: , , ,

@ivansivan attacks. Photo blogging from the writer Jeyamogan chat meet.

July 19, 2009 Leave a comment
Img00027-20090719-1717

Sent from my Verizon Wireless BlackBerry

Kaalachuvadu Kannan Interview: Uyir Ezhuthu

July 17, 2009 Leave a comment

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
1
ஆண்டிலேயே என்னுடைய வருங்காலத் திட்டங்கள் பற்றித்
தெளிவாக அவரிடம் சொன்னேன் என்றார். எனக்கு ஞாபகம்
இல்லை. பெங்களூர்ல இருக்கிறப்ப முக்கியமாக உலக
ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளை நிறையப் படிச்சேன். உலக
இதழியல் பற்றிய ஒரு வரைபடம் மனதில் ஏற்பட்டது.

􀁺. உங்கள் வீட்டிற்குப் பல்வேறு இலக்கிய ஆளுமைகள் வந்து சுந்தர ராமசாமியுடன்
பேசிக்கொண்டிருந்திருப்பார்கள். மாணவப் பருவத்தில் உங்கள் மனநிலை எப்படியிருந்தது?

􀁺 பொறியியல் பட்டதாரியான நீங்கள் ‘காலச்சுவடு’ இதழுக்கு ஆசிரியராக மாறிய சூழல் எப்படி
உருவானது?

என்னைப் பொறியாளர் என்று சொல்ல முடியாது. வெளியூர்ல போளிணிப் படிக்க விரும்பினேன். அதனால் பெங்களூர் போனேன். அப்ப மீடியா படிப்புக் கிடையாது; இருந்திருந்தால் அதுதான் படிச்சிருப்பேன். ஆறேழு மாதங்களுக்கு முன்னர் அமெரிக்காவிலிருந்து என் அக்கா தைலா வந்திருந்தார். பேசிக்கொண்டிருந்தபோது 1986 – 87ஆம் தமிழ்ச் சிறுபத்திரிகைகளில் 1994ஆம் ஆண்டில் இரண்டாம் கட்டமாகக் கண்ணனால் தொடங்கப்பெற்ற ‘காலச்சுவடு’ தனித்த அடையாளத்துடன் விளங்குகின்றது; பல்வேறு புதிய போக்குகளை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. எனினும் ‘அதிகார
மையம்’, ‘வணிகக் குழுமம்’, ‘அதிகார பீடம்’ போன்ற சொற்கள் மூலம் ‘காலச்சுவடு’ பற்றிய ‘பேச்சுகள்’ வெளியெங்கும் மிதக்கின்றன. சிறுபத்திரிகை என்றால் மட்டமான அச்சமைப்பில் 300 பிரதிகளுடன் அவ்வப்போது வெளிவந்து, அற்ப ஆயுளில் மடிந்திட்ட சூழலில், ‘காலச்சுவடு’ புதிய போக்கினை உருவாக்கியுள்ளது. இன்று ‘உயிர் எழுத்து’, ‘தீராநதி’, ‘உயிர்மை’, ‘அம்ருதா’, ‘வார்த்தை’ போன்ற இதழ்கள் ஆழமான விஷயங்களுடன் வண்ணமயமாக, அழகிய அச்சமைப்பில் வெளிவந்துகொண்டிருப்பது தற்செயலானது அல்ல. இதனால் தமிழில் தீவிரமான வாசகத்தளம் விரிவடைந்து, உலகெங்கும்
பரவியுள்ளது. சுந்தர ராமசாமி என்ற இலக்கிய ஆளுமையினை அடையாளமாகக்கொண்டு தொண்ணூறுகளில் தமிழ் அறிவுலகிற்கு அறிமுகமான, ‘காலச்சுவடு’ ஆசிரியரான கண்ணன் பற்றியும் அவருடைய செயற்பாடுகள் பற்றியும் ஆன உரையாடல் இது. நாகர்கோவிலில் பதிவு செளிணியப்பட்ட நேர்காணலின் பிரதியில், சிலவற்றைச் சேர்த்தும் திருத்தியும் சீரமைத்துள்ள கண்ணன், இரண்டாம் கட்டமாக அனுப்பப்பட்ட கேள்விகளுக்கான பதிலையும் எழுத்துபூர்வமாக அனுப்பியிருந்தார். அவையும் உரிய இடங்களில் நேர்காணலில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
ந. முருகேசபாண்டியன்

􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

பொதுவாக அப்பாவோட நண்பர்கள் பலர் எங்க வீட்டிற்கு வந்து போளிணிக்கொண்டிருப்பார்கள். பல நாட்கள் தங்கியிருப்பார்கள். பல மாதங்கள் தங்கியிருந்ததும் உண்டு. எங்க அம்மா அதைத் தொந்தரவாக
எடுத்துக்கொள்ளமாட்டாங்க. அதனால, நாங்களும் அப்படித்தான் இருந்தோம். எனக்குப் பலதரப்பட்ட
அனுபவம் கிடைச்சுது. புத்தகங்கள், எழுத்தாளர்கள், பிறதுறைக் கலைஞர்கள் புழங்கிய சூழல், பண்பாட்டு ரீதியான விழிப்புணர்வை எனக்கு ஏற்படுத்தியது. பொதுவாக எங்கள் வீட்டில் எல்லோருக்குமே வாசிக்கிற பழக்கம் உண்டு.

􀁺 எழுத்தாளர்களின் குழந்தைகளுக்குப் பொதுவாக இலக்கிய ஆர்வம் இருப்பதில்லை. . . நீங்கள் எப்படி
விதிவிலக்கானீர்கள்? சு.ரா.வின் வழிகாட்டுதலின் பேரில் உங்களுக்குள் இலக்கியத் தேடல்
ஏற்பட்டதா?

நான் என்னை இலக்கியவாதியாகப் பார்க்கவில்லை; பத்திரிகையாளனாகப் பார்க்கிறேன். பதிப்பாளராகப்
பார்க்கிறேன். அப்பா பண்பாட்டுத் தளத்தில் என் ஆர்வத்தைத் தூண்டும் விதமாக எதாவது வலுக்கட்டாயமாகப் பண்ணியிருந்தால் எனக்கு முரண்பாடு வந்திருக்கலாம்.

எனக்குத் தெரிந்த இலக்கியவாதிகள் கல்யாணமான புதிதில் மனைவிக்கு ‘ஜே.ஜே: சில குறிப்புகள்’ புத்தகம்
கொடுப்பார்கள். அப்புறம் இன்னும் சில இலக்கியப் புத்தகம் தருவார்கள். மனைவி அதைப் படிக்கவில்லை என்றால் ‘மக்கு’ என்ற எண்ணம் உருவாகும். வாசிப்பைப் பொறுத்தவரை யாரும் விரும்பினால் படிக்கலாம். படிக்காமலும் இருக்கலாம். ஒருவரை வாசிப்பின் அடிப்படையில் மட்டும்
எடைபோடுவது அபத்தமானது. அப்பா மறைமுகமாக என்னைத் தூண்டியிருக்கலாம், நேரடியாக
வலியுறுத்தியதில்லை.

அவர் எழுத்திலும், அவர் எழுத வேண்டும், தொடர்ந்து உற்சாகமாக இயங்க வேண்டும் என்பதிலும் அதற்குத் தேவையான காரியங்களைச் செளிணிவதிலும் எனக்கு மட்டுமல்ல மறைந்த என் அக்கா சௌந்திராவுக்கும், சகோதரிகள் தைலா, தங்குவிற்கும் அவர்களின் கணவர்களுக்கும் என் மனைவிக்கும், முக்கியமாக என் தாயாருக்கும் முழு விருப்பம் உண்டு. அவர் மரணமடையும்போது தனக்கு மூன்று மகன்களும் மூன்று மகள்களும் இருப்பதான மனநிறைவுடனேயே இருந்தார் (என் சகோதரிகளின் கணவர்களையும் என் மனைவியையும் சேர்த்து). தமிழக இலக்கியச் சூழலுக்கு நேர்மாறானதாக
இருந்தது அவருக்கு அமைந்த குடும்பச் சூழல்.

அந்த விதத்தில் அவர் கொடுத்து வைத்தவர். தமிழக இலக்கியச் சூழலில் பிரமிள், ஜெயமோகன் போன்றவர்களின் வெறித்
தாக்குதல்களைப் புறந்தள்ளி இறுதிவரை வேகத்தோடு
இயங்க, சு.ரா.வின் இயல்பான மன வலிமையோடு
குடும்பத்தின் ஆதரவும் முக்கியக் காரணம்.
􀁺 உங்களுக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை, சாஸ்திர
சம்பிராதயங்களில் நம்பிக்கை உண்டா?
இல்லை. சுமார் 14 – 15 வயதில் இன்று சென்னையில்
மனோதத்துவ நிபுணராக இருக்கும் டாக்டர் மோகனும்
நானும் பல ‘உலகளாவிய’ விஷயங்களை விவாதிப்பது
வழக்கம். இப்போது நினைத்துப் பார்க்கும்போது வயதுக்கு
மீறி யோசித்தோமோ என்று தோன்றுகிறது. சாதி
சம்பிரதாயங்கள் தேவையில்லை என்பது அதில் ஒன்று.
ஜெயேந்திரர் நாகர்கோவில் வரும்போது எங்கள் வீட்டிற்கு
அருகில்தான் தங்குவார். அவருடைய நடவடிக்கைகளைக்
கடுமையாக விமர்சித்துப் பேசி, மோகன் வீட்டில் நாங்கள்
திட்டுவாங்கியது நினைவிருக்கிறது. மாமிச உணவை
உண்பதில்லை என்றும் – வன்முறை தவிர்த்தல் கருதி – முடிவு
செளிணிதோம். மோகனின் வைராக்கியம் இரண்டு வாரம்
நீடித்தது. நான் இன்றும் மரக்கறி உணவுதான். போதைப்
பொருட்களையும் இன்ன பிற புசிக்கக்கூடாத கனிகளையும்
தீண்டிப் பார்த்துவிடுவது, ஆனால் எதற்கும்
அடிமையாவதில்லை என்பது என் முடிவாக இருந்தது.
வாழ்க்கை ஏகதேசமாக இந்த வரைகோட்டில்தான்
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. கடவுளைப் பற்றி நான்
சிந்திப்பதில்லையே தவிர நான் நாஸ்திகவாதி அல்ல. வாழ்வின்
தாக்கமும் அனுபவமும் பரம்பொருளின் இருப்பை எனக்கு
உணர்த்தினால், தமிழக முற்போக்காளர்களின் குட்டையில்
என் பிம்பம் சிதறிவிடுமோ என்ற கவலை எதுவும் இன்றி
அந்தப் பாதையிலும் பயணிப்பேன்.
􀁺 உங்கள் எழுத்தில் சு.ரா.வின் செல்வாக்கு எந்த அளவு
உள்ளது?
சு.ரா.வின் மதிப்பீடுகள்மீது எனக்கு மரியாதை உண்டு.
நான் எழுத ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து சு.ரா.வின் மொழியின்
தாக்கம் என் எழுத்தில் இல்லை. ஆனால், என்னோடு
சமகாலத்தில் இயங்கிய பலருக்கும் அவருடைய
மொழிநடையின் தாக்கமிருந்தது. இன்றும் இருக்கிறது.
அவருடைய எதிர்நிலைக்குச் சென்ற பின்னரும் அவரைச்
சிறுமைப்படுத்தும் கருத்துக்களை அவருடைய
மொழியிலேயே முன்வைக்கிறார்கள். அவர்கள் பின்பற்றும்
புதிய விக்ரகங்களின் பாதிப்புகள் எதுவும் அவர்கள்
மொழியில் இல்லை.
􀁺 சு.ரா.வுடன் ஒருமுறை நான் பேசிக்
கொண்டிருந்தபோது, அவர், “எனக்கு எந்த
விஷயமும் ஜீமீக்ஷீயீமீநீt ஆக இருக்க வேண்டும்.
கண்ணனுக்கு அது பிரச்சினை இல்லை” என்றார்.
அது சரிதானா?
அப்பாவுக்கு நேர்த்தி சார்ந்த அழுத்தம் அதிகமாக
இருந்தது. அளவுக்கு மீறித் தன்னை வருத்திக்கொண்டு அப்பா
செளிணியிற வேலையைப் பார்த்து, எனக்கு அது வேண்டாம்னு
தோன்றியது. பொதுவாக நேர்த்தியை விரும்புறது நடைமுறை
சார்ந்து இருக்க வேண்டும். ‘காலச்சுவடு’ பத்திரிகை உள்பட,
செளிணியுற எந்த வேலையையும் சிறப்பாக, ஒழுங்காகச்
செளிணியμம்னு நினைப்பேன்; மேலோட்டமாகச் செளிணிவது
கிடையாது.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ இதழைச் சு.ரா.வினால் தொடர்ந்து
கொண்டுவர இயலாத நிலையில், நீங்கள்
ஆசிரியரான சூழல் எப்படி ஏற்பட்டது?
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
3
சு.ரா. நடத்திய ‘காலச்சுவடு’ காரணமாக எனக்குப்
பத்திரிகை நடத்தμம்னு ஆசை வரவில்லை. அதனால நான்
வீஸீsஜீவீக்ஷீமீ ஆகவில்லை. சு.ரா. நடத்திய ‘காலச்சுவ’டைத் திரும்ப
நான் நடத்தவில்லை. 1987இல் கணினி படிக்கச் சென்னைக்குப்
போயிருந்தபோது, ‘புதுயுகம் பிறக்கிறது’ ஆசிரியர்
குழுவினரோடு இருந்த காலகட்டத்தில், பத்திரிகை நடத்தும்
ஆசை ஏற்பட்டது. ‘புதுயுகம்’ குழுவின் செயல்பாடு எப்படிப்
பத்திரிகை நடத்தக் கூடாது என்பதற்கான ஆழமான
கல்வியாகவும் அமைந்தது. நான் பத்திரிகை ஆரம்பிக்க
முயலும்போது, வீட்டில் ஏற்கனவே பதிவுசெளிணியப்பட்டிருந்த
‘காலச்சுவடு’ பெயரைப் பயன்படுத்திக்கொண்டேன்.
ஏற்கனவே இருந்த சிறுபத்திரிகைகளின் தாக்கம் எந்த
அளவுக்குப் புதிய ‘காலச்சுவ’டில் இருந்ததோ, அந்த
அளவுதான் பழைய ‘காலச்சுவ’டின் தாக்கமும் புதிய
‘காலச்சுவ’டில் இருந்தது.
􀁺 உங்கள் ஆசிரியர் பொறுப்பில் ‘காலச்சுவடு’
கொண்டுவர முயன்றபோது, சு.ரா.வின் செயற்பாடு
எவ்வாறு இருந்தது?
அப்பாவுக்கு நான் பத்திரிகை தொடங்கி நடத்துவதில்
இஷ்டம் இல்லை. வேண்டாம் என்றுதான் நினைத்தார்.
நான்தான் அப்ப வியாபாரத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்;
என் நிர்வாகத்தில் வியாபாரம் நன்றாக நடந்தது. அது
பாதிக்கப்படும் என்று அவர் நினைத்தார். பின்னாட்களில்
அவ்வாறே நடந்தது. பத்திரிகை ஆரம்பித்தால்
நண்பர்களுடன் உறவு பாதிக்கப்படும் என்றும்
தீர்க்கதரிசனமாகக் கூறினார். நான் தீவிரமாக இருந்தபோது,
அதைத் தடுக்கவும் இல்லை. பத்திரிகை ஆரம்பித்த பிறகு அது
அவருக்குப் பிடிச்சிருந்தது. பத்திரிகையில் வெளிவந்த
படைப்புகளைப் படிச்சுப் பார்த்து அபிப்ராயம் சொல்வார்.
எதைப் போடுவது, போடக் கூடாது என்று எதுவும்
சொன்னது இல்லை. ‘காலச்சுவ’டின் வளர்ச்சி அவருக்கு
உற்சாகம் தருவதாக இருந்தது. ‘காலச்சுவடு’ செயல்படத்
துவங்கிய பின்னர் சுமார் 15 புதிய நூல்களை அவர்
எழுதியுள்ளார் என்பதை நண்பர் சலபதி ஒருமுறை
கவனப்படுத்தியபோது மனநிறைவாக இருந்தது.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ இதழை எப்படிக் கொண்டுவர
வேண்டும் எனக் கருதினீர்கள்?
தமிழில் வெளியான முக்கியமான இலக்கியப்
பத்திரிகைகளின் பைண்டு வால்யூம்களை ஏற்கனவே
படித்திருக்கிறேன். அவை வீட்டில் இருந்தன. அவற்றின்
தொடர்ச்சியாகக் ‘காலச்சுவடு’ வருவதில் எனக்கு விருப்பம்
இல்லை. பல இலக்கியப் பத்திரிகைகள் பிரசுரிக்கத் தரமான
படைப்புகள் இல்லாமல் சிரமப்பட்டன. இது அவர்கள்
உருவாக்கிக்கொண்ட வரையறை சார்ந்த பிரச்சினையாக
எனக்குத் தோன்றியது. அதை மாற்றμம்னு நினைத்தேன்.
உதாரணத்திற்கு முத்தம்மாவின் பேட்டியைச்
சிறுபத்திரிகையில் வெளியிட மாட்டார்கள். அது
‘காலச்சுவ’டில் வெளியானவுடன் நல்ல வரவேற்பு இருந்தது.
‘காலச்சுவ’டைத் தீவிரமான இதழாக நடத்த விரும்பினேன்;
சிறுபத்திரிகையாக அல்ல.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ ஆசிரியர் குழு எப்படி உருவானது?
மணிவண்ணன், மனுஷ்யபுத்திரன் இருவருமே
‘காலச்சுவ’டைத் துவக்கியதற்கு ஓராண்டு இடைவெளியில்
எனக்கு அறிமுகமானவர்கள். சிறுபத்திரிகைச் சூழலுக்கு
வெளியே இருந்து வந்தவர்கள்தான் என் கூட வேலை
செளிணியμம்னு நினைச்சேன். மணிவண்ணனுடன் பேசினேன்.
அவருக்கு ஆர்வம் இருந்தது. உற்சாகமாகப் பேசிய அளவிற்கு
அவரால் செயலாற்ற முடியவில்லை என்றாலும்கூட
அவருடைய தோழமை அன்று எனக்கு முக்கியமானதாகவே
இருந்தது. பிற்காலத்தில் தமிழ் இலக்கியச் சூழலில்
கொண்டாடப்பட்ட குடிவெறி, வன்மம், வக்கிரம் எல்லாம்
இல்லாத வோறொரு மனிதராக அன்று எனக்குத் தெரிந்தார்.
மனுஷ்யபுத்திரனை முதல்முறையாக வீட்டிற்கு
அப்பாவைப் பார்க்க வந்திருந்தபோது சந்தித்தேன் என்று
நினைவு. இன்னொரு முறை மதுரையில் ஒரு குட்டிச்
சந்திப்பில் அவர் பேசியதைக் கேட்டேன். இரண்டு முறையும்
அவருடன் பேசிய நினைவில்லை. ஆசிரியர் குழுவில்
மூன்றாவதாக இணைய அவரை அழைத்தேன். என் முடிவுகள்
பல சமயம் உள்ளுணர்வின் அடிப்படையில்
மேற்கொள்ளப்படுபவை. இந்த உறவு பத்தாண்டுகாலம்
நீடித்தது. அந்தப் பத்தாண்டுகளில் ‘காலச்சுவடு’க்கு அவரது
உழைப்பும் பங்களிப்பும் கணிசமானது.
2000க்குப் பிறகு சங்கடம் தருவதாக அந்த உறவு மாறத்
துவங்கியது. சென்னை அவரிடம் நிலை குலைவை
ஏற்படுத்தியது. 2002இல் உயிர்மை
பதிப்பகத்தை என்னைக்
கலந்தாலோசிக்காமல் நான்
வெளிநாட்டுப் பயணத்தில்
இ ரு ந் த « ப £ து ,
ர க சி ய ம £ க த்
து வ ங் கி ன £ ர் .
சு ஜ £ த £ ¬ வ
முன்னிறுத்திச்
செயல்பட்டபடியே
‘காலச்சுவடு’
ஆசிரியராக
வும் இயங்
கத் திட்ட
மிட்டார்.
அ தி ல்
அவருக்குக்
கூ ச் ச ம்
இ ரு க் க
வி ல் ¬ ல .
ந £ ன்
வி ல கி « ய
நி ன் « ற ன் .
ª ச ன் ¬ ன
அ லு வ ல க
நண்பர்களாலும்
பணியாளர்களாலும்
நான் என்னை
இலக்கியவாதியாகப்
பார்க்கவில்லை;
பத்திரிகையாளனாகப்
பார்க்கிறேன். பதிப்பாளராகப்
பார்க்கிறேன். அப்பா
பண்பாட்டுத் தளத்தில் என்
ஆர்வத்தைத் தூண்டும்
விதமாக எதாவது
வலுக்கட்டாயமாகப்
பண்ணியிருந்தால் எனக்கு
முரண்பாடு வந்திருக்கலாம்.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4
அவரைச் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. சென்னை புத்தகச்
சந்தையில் ‘உயிர்மை’ வெளியிட்ட சுஜாதாவின் நூல்கள்
நன்றாக விற்பனை யானதும் ‘காலச்சுவடு’க்கு ராஜினாமா
கடிதம் அனுப்பினார். அது ஏற்றுக் கொள்ளப்படும் என்று
அவர் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவருடைய மனப் பிரமையில்
‘காலச்சுவடு’ அவர் இல்லாமல் இயங்க முடியாது.
ராஜினாமா கடிதத்தைப் பார்த்ததும் மிகப்பெரிய விடுதலை
உணர்வு எனக்கு ஏற்பட்டது. உடனடியாக
ஏற்றுக்கொண்டேன். வாழ்வில் முதல்முறையாகத்
தன்னிச்சையாகச் சுசீந்திரம் கோயிலுக்குச் சென்று சில
மணிநேரம் இருந்தேன். ஓரிரு நாட்களில் ராஜினாமா
கடிதத்தை வாபஸ் பெற்றுக்கொண்டு இன்னொரு
மின்னஞ்சல் வந்தது! இக்காலகட்டத்தில் அவருக்கு
ஏற்பட்டதாகச் சொல்லப்படும் கடும் மன நெருக்கடியின்
பின்னணி இதுதான் – மனப் பிரமைகளின் உடைவு. அவர்
விலகிய பின்னர் ‘காலச்சுவடு’ எந்தச் சிறு இடையூறும் இன்றி
இயங்கியது மட்டுமல்ல, குறுகிய காலத்தில் நல்ல வளர்ச்சியும்
கண்டது.
சிலருக்கு, ‘காலச்சுவடு’ ஆசிரியர் குழுவில் அவர்களை
அழைக்கவில்லை என்ற வருத்தம் இருந்தது. சு.ரா. கூட்டிய
பாம்பன்விளைக் கூட்டத்தில் ‘காலச்சுவ’டை மீண்டும்
ஆரம்பிக்கப் போறோம் என்று அறிவித்தபோது,
ஜெயமோகன் கடுமையாகவும் பதற்றமாகவும்
எதிர்வினையாற்றினார்; பத்திரிக்கை தொடர்ந்து வராது
என்றார். இப்படிப் பல சாபங்களை மீறித்தான் ‘காலச்சுவடு’
இன்றுவரை வெளிவந்துகொண்டிருக்கிறது.
􀁺 பளபளக்கும் அட்டைப்படத்துடன் நகைக்கடை
விளம்பரத்துடன் ‘காலச்சுவடு’ வெளியானவுடன்,
“அது சிறுபத்திரிகை மரபினைத் தூளாக்கிவிட்டது,
நாம் ‘மணிக்கொடி’யின் வாரிசுகள்” என்ற இலக்கிய
ஆளுமைகளின் தீவிரமான பேச்சை எப்படி
எதிர்கொள்கிறீர்கள்?
அப்படிச் சொல்கிறவர்கள் ‘மணிக்கொடி’யை படித்துப்
பார்க்காதவர்கள். ‘மணிக்கொடி’ பத்திரிகையில் எந்த
விளம்பரம்தான் வெளியாகவில்லை? ‘எழுத்து’ பத்திரிகையின்
முதல் இதழில் சி.சு. செல்லப்பா எழுதிய புகழ் பெற்றத்
தலையங்கம் முதல் பக்கத்தில் வெளியாகியுள்ளது. அந்தத்
தாளைத் திருப்பினால் சினிமா விளம்பரம் வந்திருக்கு. ஒரு
படைப்புக்கு இடையில் விளம்பரம் போடுவதை
இன்றுவரைக்கும் ‘காலச்சுவ’டில் செளிணியமாட்டோம்.
சிறுபத்திரிகை மரபைத் தூளாக்கும் ஆசை எப்போதும்
எனக்கு இருந்ததில்லை. ‘காலச்சுவடு’ ‘எழுத்’தின் மரபை
மீட்டிருக்கிறது. சூழலை எதிர்கொண்டு போராடுவதுதான்
‘எழுத்’தின் மரபு. அதுதான் சி.சு செல்லப்பாவின் பாணி.
அவலம், அவலம் என்று புலம்பிக்கொண்டிருப்பதல்ல.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ தொடர்ந்து வெளியானபோது,
சு.ரா.வுக்கு நெருக்கமான நண்பர்கள் விலகிப்
போனதற்குக் காரணம் என்ன?
பொதுவான காரணம் சொல்ல முடியமா என்று
தெரியலை. சிலர் விலகிப்போளிணி என் மேலுள்ள கசப்பைச்
சூழலில் பரவ விட்டனர். ‘காலச்சுவ’டில் இருந்தபோது
வெளிப்பட்ட படைப்பூக்கத்தை இவர்கள் யாராலும் விலகிய
பின்னர் வெளிப்படுத்த முடியவில்லை. ‘காலச்சுவடு’
பரவலானதும் புத்தகங்கள் வெற்றிகரமாகப் போனதும் ஒரு
சிலருக்கு வருத்தமாகப் போச்சு. சு.ரா. அதுவரை தமிழ்ச்
சூழல் பற்றி வைத்த எல்லா விமர்சனங்களையும் முழுக்கக்
காலி பண்ண வேண்டும் என்று நான் நினைத்தேன்.
சு.ரா.வுக்குப் பிற்காலத்தில் சூழலில் ஏற்பட்ட மாற்றம்
மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.
1980களில், 90களில் தமிழ்ச் சூழலின் மோசமான நிலை
பற்றிப் பலர் பேசிக்கிட்டே இருப்பார்கள். பல வருஷங்களாக
அதை நான் கேட்டிருக்கேன். ஆனால் இப்ப தமிழ்ச் சூழலின்
அவலம் பற்றிப் பொதுப்படையாகப் பேசினால் சிரிக்கும்
நிலை எற்பட்டுள்ளது. இந்த மாற்றத்தைப் பலரால்
தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.
அப்பாவுக்கு நெருக்கமான நண்பர்கள் ‘காலச்சுவ’டில்,
பதிப்பகத்தில் வெளியாகும் படைப்புகளைக் கட்டுப்படுத்த
முயன்றனர். அது நடக்கவில்லை. ஒரு படைப்பு வந்தால்,
அதை வெளியிடுவது பற்றி ஆசிரியர் குழுதான்
முடிவெடுக்கும். ‘ஆளுமை’களின் படைப்பையும்
மதிப்பிடாமல் வெளியிடவில்லை என்பதும், ‘காலச்சுவ’டிற்கு
எதிர்ப்பாகப் பின்னர் மாறியது.
1994, 95ஆம் ஆண்டுகளில் புதுமைப்பித்தனின்
வெளிவராத, தொகுக்கப்படாத படைப்புகளைக்
‘காலச்சுவ’டில் வெளியிடுவதில் ஆவேசமாகச்
செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்தோம். தொ.மு.சி.யிடம் இருந்த
புதுமைப்பித்தன் கடிதங்களை மிகச் சிரமப்பட்டு வாங்கி
வெளியிட்டோம். தொ.மு.சி.யின் அடிக்குறிப்புகளுடன்
அவை வெளியானபோது சு.ரா.வுக்கு மிக
நெருக்கமானவர்களால் நடத்தப்பட்ட ‘வேர்கள்’ இதழில்,
அக்கடிதங்கள் வெட்டித் திருத்தப்பட்டவை என்ற
பொருளில் ஒரு குறிப்பு மு.ரா. என்ற பெயரில் வெளியானது.
தொ.மு.சி.க்குப் பு.பி. எழுதிய கடிதங்களின் புகைப்பட நகல்
எங்களிடம் இருந்ததால் இது அபத்தம் என்று தெரியும். மு.
ராமலிங்கத்தைப் பின்னர் நேரில் இதுபற்றிக் கேட்டேன்.
அப்போது பத்திரிகையைப் பொறுப்பேற்று
நடத்திக்கொண்டிருந்த சச்சிதானந்தன் அவர்களின்
நிர்ப்பந்தத்திலேயே அக்குறிப்பை வெளியிட்டதாகச்
சொன்னார். சச்சிதானந்தன் 30 ஆண்டுகளாக எங்கள் குடும்ப
நண்பர். இதுபோன்ற விளங்கிக்கொள்ளவே முடியாத
அனுபவங்களும் உண்டு. எல்லா ஆத்மார்த்தமான
முயற்சிகளையும் சிறுமைப்படுத்தும் நம் மனோபாவம்தான்
நம்முடைய உண்மையான அவலம்.
􀁺 1980கள் வரை ‘கணையாழி’ என்றால் தீவிரமான
இலக்கியப் பத்திரிகை என்ற பெயர் இருந்தது.
இன்று ‘காலச்சுவடு’ என்ற பெயர், ஒருவகையான
sமீக்ஷீவீஷீus விணீரீணீக்ஷ்வீஸீமீs எல்லாவற்றுக்கும் பொதுப்பெயர்
போல மாறியுள்ளதே.
‘காலச்சுவடு’ தொடங்கிய காலத்திலிருந்து
தொடர்ச்சியாகக் குறிப்பிட்ட தேதியில் வெளிவருகிறது.
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
5
எந்தவொரு செயல்பாடும் தொடர்ந்து நடக்கும்போது,
தாக்கம் ஏற்படுத்தும். அலட்சியமாக நாங்கள் பத்திரிகை
நடத்தவில்லை. எந்தவொரு படைப்பையும் படித்துப்பார்த்து,
ஏதாவது திருத்தம் செளிணிய வேண்டியிருந்தால்,
சம்பந்தப்பட்டவருக்கு அனுப்பி, திருத்தப்பட்ட பிரதியை
வெளியிடுகிறோம். புதிது புதிதான விஷயங்கள் வெளிவர
வேண்டுமெனக் கடுமையாக முயற்சி பண்μகிறோம்.
குறிப்பிட்ட எழுத்தாளர்கள் மட்டும் எழுதக்கூடிய
பத்திரிகையாக வரக்கூடாது என்பதில் கவனமாக
இருக்கிறோம். ‘காலச்சுவ’டின் பக்கங்களை
எழுத்தாளர்களுக்கு மாத வாடகைக்கு விடும் பழக்கம்
இல்லை. பத்திரிகையை ‘மேன்ஷன்’ மாதிரி நடத்தக் கூடாது.
மின்னஞ்சல் மூலம் வரக்கூடிய கட்டுரைகளைத் தொகுத்து
மூன்று நாட்களில் ஒரு இதழைத் தயார் பண்ணிவிடலாம்.
விற்பனை ராசி கொண்ட சில பெயர்களைப் பிடித்து
வைத்துக்கொண்டு இதழ் நடத்தும் பாணியை இன்று வணிக
இதழ்கள் கைவிட்டுவிட்டன. ‘மாற்று’ இதழ்கள் இன்று
இந்த பார்முலாவில் ஓட்டிக்கொண்டிருப்பது காலத்தின்
கோலம். ஆனால் ‘காலச்சுவடு’, ஆசிரியர் குழுவின்
கடுமையான உழைப்பின் வழியேதான் ஒவ்வொரு இதழும்
உருவாகிறது.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ குழுவினர் என்று ஒரு குழுவைத் தக்க
வைப்பதன் பின்புலம் என்ன?
‘காலச்சுவ’டில் உள்ள குழு நிரந்தரமானது அல்ல. அது
மாறிக்கொண்டே இருக்கும். எனக்குப் பிடிக்காத பேட்டி/
கட்டுரைகூடக் ‘காலச்சுவ’டில் குழுவினரின் முடிவுக்கேற்ப
சு.ரா. கூட்டிய
பாம்பன்விளைக் கூட்டத்தில்
‘காலச்சுவ’டை மீண்டும்
ஆரம்பிக்கப் போறோம் என்று
அறிவித்தபோது, ஜெயமோகன்
கடுமையாகவும் பதற்றமாகவும்
எதிர்வினையாற்றினார்; பத்திரிகை
தொடர்ந்து வராது என்றார்.
இப்படிப் பல சாபங்களை
மீறித்தான் ‘காலச்சுவடு’
இன்றுவரை வெளிவந்து
கொண்டிருக்கிறது
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
6
வெளிவருகிறது.
உயிர்ராசிகளின் பரிணாம வளர்ச்சியில் எவை அழிந்தன,
எவை தங்கின எனப் பார்க்கும்போது, பிழைத்த உயிர்ராசிகள்
அதிக பலம் வாளிணிந்தவையோ, அதிக புத்திசாலித்
தனமானவையோ அல்ல. எவை கால மாற்றங்களுக்கு ஏற்பத்
தங்களை மாற்றிக்கொண்டனவோ அவையே பிழைத்து
நிற்கின்றன.
மாறிவரும் காலத்தோடு கொள்ளும் உறவுதான்
‘காலச்சுவ’டின் பலம்.
􀁺 ‘காலச்சுவ’டில் இலக்கிய அம்சங்களுக்கு
முக்கியத்துவம் குறைவாக உள்ளதே?
இலக்கியப் பத்திரிகை என்ற அடையாளம்
‘காலச்சுவடு’க்குக் கொடுக்கப்படவில்லை. ஒரு
படைப்பாளிக்கும் வாசகனுக்கும் எல்லாமே தேவை.
இலக்கியத்துடன் எல்லாமே முடிந்துவிட்டது என்று
நினைக்கிறவர்களால் ‘காலச்சுவடி’ற்குள் நுழைய முடியாது.
அப்படி நினைக்கும் இலக்கிய அடிப்படைவாதிகளின்
எண்ணிக்கை மீஸீபீணீஸீரீமீக்ஷீமீபீ sஜீமீநீவீமீs போல இன்று தமிழில்
அருகிவிட்டது.
􀁺 ‘தமிழ் இனி – 2000’ தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில்
குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வு. அதற்கான திட்டம் எப்படி
உருவானது? அந்நிகழ்வைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்.
90களின் இறுதியில் அர்த்தமற்ற வெறுப்பு, கசப்பு பல
பக்கங்களில் இருந்து ‘காலச்சுவ’டின் மீது வந்து குவிந்தது.
எதிர்நிலைகள் தீவிரமடையும்போதும் என் செயல்பாடும்
வேகம் கொள்ளும். இக்காலகட்டத்தில் கவிஞர் சேரன்
மூலமாக உலகத் தமிழர்களுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது.
2000ஆம் ஆண்டில் பல்வேறு நிகழ்வுகளைப் பலர்
அறிவித்துக்கொண்டிருந்தனர். அதுபோல நாமும் ஏதாவது
நடத்தலாமென்ற யோசனையில் ‘தமிழ் இனி – 2000’ திட்டம்
ஒரு கனவாக உருவானது. அப்படியரு முரட்டுத்தனமான
திட்டத்தை நான் இப்பொழுது செளிணியமாட்டேன். ஆனால்
மாநாடு சிறப்பாக நடைபெற்றது. மாநாடு நடைபெற்ற மூன்று
நாட்களிலும் சந்தோஷமாகக் கலந்துகொண்டவர்கள்,
நான்காம் நாளே கடுமையாகப் பேசினர். கடுமையான
எதிர்வினைகள் ஏற்பட்டன. இன்று அதன் பின்விளைவாக
நடைபெறும் நடவடிக்கைகளில் அம்மாநாடு பற்றிக்
குறிப்பிடாத கூட்டுமௌனம் ஏற்பட்டுள்ளது.
􀁺 ‘ரஸ்புடீன்’ விருதை உங்களுக்கு நீங்களே கேலியாகக்
கொடுத்திருக்கிறீர்கள். சதியாலோசனை,
மந்திராலோசனை செளிணிளிணிளிணிளிணிளிணிவதில் நீங்கள் நிபுணர்
என்று சிறுபத்திரிகை வட்டாரத்தில் ‘பேச்சு’
உள்ளதே?
அப்படியரு பேச்சு இருப்பது எனக்குத் தெரியும்.
அந்தப் பேச்சுக்கேற்ற ஒரு பட்டத்தைப் பரிந்துரை செளிணிய
வேண்டும் என்று கனிமொழியைக் கேட்டேன். அவருடைய
பரிந்துரைதான் ‘ரஸ்புடீன்.’
திடீர்ன்னு ஒருத்தரைச் சந்திக்க நேரிடும். அவர்
என்னுடன் உற்சாகத்துடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது,
‘உங்களைப் பற்றி வேறுமாதிரி கேள்விப்பட்டேன், நீங்கள்
அப்படி இல்லையே’ என்பார். இந்த மாதிரி நூறு
பேரையாவது பார்த்திருக்கேன்.
இந்த மனோபாவம் பற்றி ‘உயிர் எழுத்’தின் ஆசிரியர்
சுதீர் செந்திலிடமே கேட்கலாம். என்னைச் சந்திக்காமல்,
என்னைப் பற்றி எதுவும் அறியாமல் மேற்படி ‘பேச்சு’ பரவக்
கரசேவை செளிணிதவர்களில் அவரும் ஒருவர். ‘உயிர் எழுத்’தின்
உருவாக்கத்தின் பின்னணியில் நான் இருப்பதாக
மனப்பிராந்தியில் திளைக்கும் மனங்கள் பேசியபோது
உண்மை அவரை இடிபோல வந்து தாக்கியிருக்க வேண்டும்.
􀁺 புதுமைப்பித்தன் படைப்புகள் பற்றி முனைவர்
பட்ட ஆளிணிளிணிளிணிளிணிளிணிவு மேற்கொண்டிருந்த வேதசகாய
குமாரைப் புறக்கணித்துவிட்டு, புதுமைப்பித்தன்
படைப்புகள் பதிப்பில் வேங்கடாசலபதிக்கு
முன்னுரிமை தந்தது ஏன்?
வேதசகாயகுமாரை என்னுடைய சிறுவயதிலிருந்தே
எனக்குத் தெரியும். எனக்கு வேதசகாயகுமார் மீது நல்ல
அபிப்ராயம் இருந்தது. புதுமைப்பித்தன் கதைகள் தொகுக்கும்
வேலையை நேரடியாகவும் அப்பா மூலமாகவும் அவரிடம்
பலமுறை செளிணியச் சொன்னேன். அவர் பல காலமாக எதுவும்
செளிணியவில்லை. அவரால் செளிணியவும் முடியாது. சலபதி
உருவாக்கிய ‘புதுமைப்பித்தன் கதைகள்’ செம்பதிப்புக்கு
நிகரான ஒரு பதிப்பைக் குமாரால் உருவாக்க முடியும் என்று
நான் நினைக்கவில்லை. மனக்கோணலை நேர்
செளிணிதுவிட்டால் அவரால் இலக்கிய விமர்சனம் எழுத
முடியும். பதிப்பு அவர் துறை அல்ல.
வேதசகாயகுமாரின் புதுமைப்பித்தன் ஆளிணிவு
1970களோடு முடிந்துபோன ஒன்று. 1980கள் முழுக்க அவர்
ஆளிணிவைக் கைவிட்டிருந்தார். 1990களில் டாக்டர் பட்டம்
பெற்ற பேராசிரியர்களுக்கு, மும்மாரி பெளிணிவதுபோல மூன்று
படிநிலைச் சம்பள உயர்வு கிடைத்தது. திடீரென்று குமார்
இலக்கிய உலகில் மறுபிரவேசம் செளிணிதார்.
இப்பிரவேசத்தின் ரகசியம் என்ன என்று சு.ரா.,
வேதசகாயகுமாரின் ஆசிரியர் பேரா. ஜேசுதாசனிடம்
கேட்டபோது நானும் உடன் இருந்தேன். பேராசிரியர் மிகுந்த
இளக்காரத்தோடு மேற்படி சம்பள உயர்வு விஷயத்தைக் கூறி,
‘காசுதான், வேறு ரகசியம் ஒன்றுமில்லை’ என்றது
நினைவிருக்கிறது. அந்தக் காலக்கட்டத்தில் இக்கூற்று எனக்கு
ஏற்படுத்திய அதிர்ச்சியை எளிதில் விளக்கிவிட முடியாது.
1994இல் சென்னைக்குப் போனபொழுது, ‘காலச்சுவடு’
விஷயமாகப் பல எழுத்தாளர்களை நேரில் போளிணிப்
பார்த்தேன். குவளைக் கண்ணனும் கூட வந்திருந்தான். அந்தச்
சமயம் சலபதியைப் பார்த்தபோது, புத்தகமாக அச்சில் வராத
பு.பி. படைப்புகளைப் பத்திரிகைகளிலிருந்து கையால் எழுதி
எடுத்தவை இருக்கு என்றார். அதைக் ‘காலச்சுவ’டில்
வெளியிடுவதற்காக நான் வாங்கிக்கொண்டு நாகர்கோவில்
வந்தவுடன், இந்த விஷயத்தை யாரிடமாவது பகிர்ந்துகொள்ள
வேண்டுமெனத் துடித்தேன். குமாரை மகிழ்ச்சிக் கடலில்
ஆழ்த்த வேண்டுமென நினைத்து வீட்டிற்குக் கூப்பிட்டேன்.
அவர் வீட்டிற்கு வந்தார். நான் பு.பி.யின் பிரதிகளை அவரிடம்
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
7
கொடுத்தவுடன், ‘இதெல்லாம் புதுசு ஒன்றுமில்லை. . .
நான்சென்ஸ்’ என்ற tஷீஸீமீஇல் பத்து நிமிஷம் பொரிந்து
தள்ளினார். எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. ஓரிரு மாதங்கள்
கழித்துப் பாம்பன்விளைக் கூட்டத்துக்கு வந்திருந்த
சலபதியை எந்தக் காரணமுமின்றி அவமதிக்கும் வகையில்
குமார் நடந்துகொண்டார். பு.பி.க்கு ஒரே வாரிசு தானேதான்
என்ற நினைப்பு குமாருக்கு இருந்தது. வல்லிக்கண்ணன்
இளம் வயதில் பு.பி. மீது மரியாதை கொண்டு தன்னுடைய
ஒரு நூலைப் பு.பி.க்கு இவ்வாறு சமர்ப்பணம் செளிணிதாராம்:
“என்னுடைய ஆசான்
புதுமைப்பித்தனுக்கு
இந்த ஏகலைவனின்
சமர்ப்பணம்.”
இதைப் பு.பி.யிடம் காட்டியபோது, “நேரில்
பார்க்கட்டும், கட்டை விரலை வாங்கிடறேன்,” என்றாராம்.
பு.பி., தன் பிற்கால ‘சிஷ்யர்’ குமாரின் கட்டை விரலையும்
வாங்கிவிட்டாரோ என்று எனக்குத் தோன்றியதுண்டு.
தொ.மு.சி. பற்றிய கடுமையான விமர்சனம் அடங்கிய
குமாரின் கட்டுரையை- அவரது ஆளிணிவேட்டின் ஒரு பகுதி
அது – ‘காலச்சுவ’டில் வெளியிட்டேன். அந்த இதழைத்
தொ.மு.சி.க்கு அனுப்பினேன். அதற்கு அவர் பதில் எழுத,
மீண்டும் குமார் பதில் எழுத விவாதம் முற்றியது.
தொ.மு.சி.யின் எழுத்தில் தகவல் பிழை, பொளிணி கிடையாது
என்பதை அறிந்துகொண்டேன். ஏற்கனவே ‘காலச்சுவடு’
பதிப்பகம் மூலம் புத்தகமாக வெளியிடுவதற்காக வாங்கி
வைத்திருந்த குமாரின் பு.பி. பற்றிய ஆளிணிவேட்டைப்
பிரசுரிக்கும் முயற்சியைக் கைவிட்டேன். காரணம், அதில் பல
இட்டுக் கட்டிய தகவல்கள் இருப்பது இவ்விவாதத்தின் வழி
தெரியவந்தது.
பு.பி., ஆளிணிவுக்கூட்டம் எங்கள் வீட்டில் நடைபெற்றது.
அக்கூட்டத்தில் சு.ரா., குமார், சலபதி, பொதிய வெற்பன்,
அதியமான், சச்சிதானந்தன், ராஜமார்த்தாண்டன் இன்னும்
சிலர் கலந்துகொண்டனர். அக்கூட்டம் முழுக்க டேப்பில்
பதிவாகியுள்ளது. அக்கூட்டத்தில் பு.பி.யின் வெளியிடப்படாத
படைப்புகளைத் தேடியெடுத்து வைத்திருப்பதாகக் குமார்
சொன்னார். சு.ரா. அவற்றைத் தருமாறு கேட்டார். ‘மழையில்
தூக்கிப்போட்டு அவற்றை அழிந்துவிட்டேன்’ என்றார்
குமார். இப்படி ஆளிணிவுக் கூட்டத்தில் பேசிய நபருடன்
இணைந்து செயலாற்ற வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பே
அபத்தமானது.
􀁺 ‘சுந்தர விலாஸ்’ வீட்டுடன் நெருங்கிய தொடர்பு
கொண்டிருந்த சி.மோகன், லஷ்மி மணிவண்ணன்,
சங்கர ராமசுப்பிரமணியன், தளவாளிணிளிணிளிணிளிணிளிணி சுந்தரம்
போன்றோர் அங்கிருந்து வெளியேறியமைக்கான
காரணங்கள் என்னவாக இருக்கும்?
சி. மோகனுக்கு சு.ரா.வுடன் இருந்த உறவு
கோணலானது. அது சிஷ்யனாக இருக்க ஏங்கி,
நிராகரிக்கப்பட்ட ஊமைக் காயம் என்பது என் அனுமானம்.
‘காலச்சுவடு’ இதழ் 2இல் முத்துசாமியின் ‘நற்றுணையப்பன்’
வெளியானபோது சி. மோகன் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில்
முதலும் கடைசியுமாக அது பற்றிக் ‘கருத்துக் கணிப்பு’
நடத்தினார். அவருடைய ‘வயல்’ இதழைக் ‘காலச்சுவ’டில்
அறிவித்தார். சந்தா சேர்ந்தது. இதழ் வெளிவரவில்லை.
சந்தாவையும் திருப்பிக் கொடுக்கவில்லை. சந்தா சேர்ந்தவர்கள்
சு.ரா.தான் தங்களுக்கு ஏற்பட்ட இழப்பிற்குப் பொறுப்பு
என்று எழுதிய கடிதங்களைப் பார்த்திருக்கிறேன்.
சி. மோகனின் ‘புனைகளம்’ இதழுக்கும் பொது நிதி
திரட்டப்பட்டது. இன்றுவரை கணக்குவிவரம்
வெளியிடப்படவில்லை. ஓர் இதழ் வெளிவந்ததும்
இரண்டாவது இதழிலேயே ‘எழுத்து’க்குப் பிறகு
‘புனைகளம்’ என்ற ரீதியில் தன் தோளில் தட்டு
வாங்கிக்கொண்டதைப் பார்த்தால் பரிதாபமாக இருந்தது.
‘புதிய பார்வை’ முதல் இதழில் சு.ரா. எழுதுவதாக
அறிவிப்பு வந்ததும் சி. மோகன் அதைக் கண்டித்து
சு.ரா.வுக்குக் கடிதம் எழுதினார். ‘புதிய பார்வை’ இதழ்
வெளிவந்ததும் சு.ரா.வுக்கு நிறைவு தரவில்லை. எனவே அவர்
அறிவித்தபடி எழுத மறுத்துவிட்டார். விரைவில் ‘புதிய
பார்வை’யில் சி. மோகனின் தொடர் அறிவிக்கப்பட்டு
வெளிவந்தது. சிற்றிதழ் மனோபாவத்தின் பிரதிநிதியாகத்
தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளும் சி. மோகன் கடந்த
25 ஆண்டுகளில் சிறுபத்திரிகைகளில் எழுதியிருப்பது அரிது.
இந்தப் பின்னணி எல்லாம் அறிந்துதான் அவரை
‘ஜி. நாகராஜன் படைப்புகள்’ தொகுக்க அழைத்தேன். அவர்
மீண்டும் விலகியபோது எனக்கு வியப்பு எதுவும்
ஏற்படவில்லை. ஒரு நிறுவனத்தில்
என்னுடைய முயற்சியில் அவருக்கு
வேலை வாங்கிக் கொடுத்
தேன். அங்கே போளிணி ஷிமீttறீமீ
ஆனதும் ‘காலச்சுவ’
டுக்கு எதிரான
அ ர சி ய ¬ ல த்
துவக்கினார்.
துரோகத்தை
ருசிக்காமல்
அ வ ர £ ல்
வாழமுடியாது.
லஷ்மி
மணிவண்
ண னி ன்
மிதமிஞ்சிய
குடிப்பழக்
கத்தையும்
அ த ற் கு த்
« த £ த £ க
அ வ ர்
உருவாக்கிக்
ª க £ ண் ட
கோட்பாடுகளையும்
ந £ ங் க ள்
ஏற்கவில்லை. வேறு
என்னைச் சந்திக்காமல்,
என்னைப் பற்றி எதுவும்
அறியாமல் மேற்படி ‘பேச்சு’
பரவக் கரசேவை
செளிணிதவர்களில் சுதீர் செந்திலும்
ஒருவர். ‘உயிர் எழுத்’தின்
உருவாக்கத்தின் பின்னணியில்
நான் இருப்பதாக
மனப்பிராந்தியில் திளைக்கும்
மனங்கள் பேசியபோது
உண்மை அவரை இடிபோல
வந்து தாக்கியிருக்க வேண்டும்.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
8
காரணம் எதுவும் எனக்குத் தெரியவில்லை. இன்றுவரை தன்
எதிர்நிலையை நேரடியாக என்னிடம் முன்வைக்கும் திராணி
இவரிடம் இல்லை. நான் வீட்டில் இல்லாத நேரத்தில் வந்து
என் மனைவியையும் மக்களையும் வன்மத்திற்கு
உட்படுத்தினார். தமிழ்ச் சூழலில் ஒரு கண்டனக் குரல்கூட
எழும்பவில்லை.
தளவாளிணி சுந்தரத்திற்கு ‘குமுத’த்தில் வேலை கிடைத்
ததும், வெகுஜன ஊடகத்தில் பணியாற்ற ஏற்ற தந்திரோபாய
மாகக் ‘காலச் சுவடு’ எதிர்ப்பு அரசியலில் ஈடுபட்டார்.
இவரைப் பலவிதங்களிலும் ஊக்குவித்த சு.ரா.வை
இழிவுபடுத்தி, சி. மோகனின் மேற்பார்வையில்,
‘குமுத’த்திலும், ‘தீராநதி’யிலும் இவர் பிரசுரித்தவற்றைத்
தொகுத்து வெளியிடும் எண்ணம் எனக்கு உண்டு. இன்று பல
இலக்கிய வாதிகளை வெகுஜன ஊடகங்களுக் காட்டிக்
கொடுத்தும் கொச்சைப் படுத்தியும் இயங்கிவருகிறார்.
வெகுஜன ஊடகங்களில் போகும் இடமெல்லாம்
சி.மோகனையும் இன்னும் ஓரிருவரையும் உப்புமூட்டை
தூக்கிக்கொண்டு போவதுதான் இன்று இவரது ஒரே
‘இலக்கிய’ச் செயல்பாடாக உள்ளது.
இவர்களுடைய செயல்பாட்டில் எந்த மதிப்பீடுகளையும்
நான் காணவில்லை. வெறுப்பு, கோணல், சந்தர்ப்பவாதம்
இவற்றிற்குக் கருத்தியல் அடிப்படைகள் எதுவும் இல்லை.
􀁺 பிறப்பின் அடிப்படையில் தீண்டாமையைக்
கற்பித்த வைதீக சமயத்தின் அடையாளமாக
விளங்கும் சங்கர மடத்தைத் தகர்க்க வேண்டும்
என்பது சரியான பார்வை தானே? பிரபஞ்சன்
போன்றோர் அதைச் சொன்னால், பார்ப்பனியத்தின்
மீது நம்பிக்கையற்ற உங்களுக்கு ஏன் முரண்பாடு
ஏற்படுகின்றது?
இந்தக் கேள்விக்குப் பொதுப்படையாகவே பதில்
சொல்ல விரும்புகிறேன். எனது எதிர்வினை தமிழக
‘முற்போக்கு’ மனோபாவம் நோக்கியது.
‘காலச்சுவடு’ தலையங்கம் இக்கருத்துகளை
முன்வைத்தது:
“சங்கராச்சாரியாரின் கைது தமிழக அரசியல்
வரலாற்றில் மிக முக்கியமான நிகழ்வு. ஜெயேந்திரர் மீது
அனுதாபம் கொள்ள எந்த முகாந்திரமும் இல்லை. அவர்
கீழான அரசியல் தளத்தில் செயல்பட்டார். ரவுடிக் கும்பலின்
அதிகார போதையின் புழுதியில் புரண்டு திளைத்தது சங்கர
மடம். ‘நக்கீர’னின் புலனாளிணிவுத் துணிச்சலும் பாராட்டுதற்கு
உரியது. மடத்தை உண்மையான ஆன்மீக அமைப்பாக மாற்ற
வேண்டும். மடத்தின் நடவடிக்கைகள்
வெளிப்படையானவையாக மாறி, மக்களின் கண்காணிப்புக்கு
உட்படுத்தப்பட வேண்டும். சங்கர மடம் தன்னுடைய
சாதியப் பார்வையையும் மறுபரிசீலனை செளிணிது குறிப்பிட்ட
சாதி சம்பிரதாய வட்டத்தை மீறி வெளிவர வேண்டும்.
பெண்கள் பற்றிய பார்வையைச் சங்கர மடம்
மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.”
இத்தலையங்கத்தை நான் எழுதவில்லை. ஆனால் என்
ஒப்புதலுடனே பிரசுரமானது. மேற்படித் தலையங்கத்தில்
உள்ள ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் தொனிக்கும் நான் முழுப்
பொறுப்பெடுத்து அதை முழுமையாக ஆதரிக்கிறேன்.
இதுபற்றிய சில எதிர்வினைகள் கோணலும் வன்மமும்
நிறைந்தவை. எந்தவித ஆதாரமும் இல்லாமல்
இத்தலையங்கத்தை என் பிறப்பின் அடிப்படையில்
மதிப்பிட்டவை.
இப்பார்வை ‘காலச்சுவ’டோடு இணைந்து செயல்படும்
ஆளுமைகளின் பன்முக வலுக்களை முற்றாகப்
புறக்கணிக்கிறது. கருத்து வேறுபாடு இவற்றில்
வெளிப்படவில்லை. சாதிய வன்மமே வெளிப்பட்டது.
இன்றுவரை பிராமணர்கள் நீங்கலாக வேறு யாரையேனும்
சாதிய அடிப்படையில் இவர்கள் விமர்சித்தது உண்டா?
வேறு யாரிடமும் சாதியும் வன்மமும் வெளிப்படவில்லையா?
திராவிட இயக்கம் கற்றுக்கொடுத்த முரண்பாடுகளை மேலே
அப்பிக்கொண்டேயிருப்பதுதான் அறிவுஜீவிகளின்
செயல்பாடா? சமூகத்தின் மௌனத்தைத் தகர்க்க
வேண்டியவன் அல்லவா ‘அறிவுஜீவி?’
முத்துராமலிங்கத் தேவர் பற்றிய முற்போக்காளர்களின்
கருத்து என்ன? இன்று அவர் புனருத்தாரணம்
செளிணியப்பட்டுக் கொண்டாடப்படுவது பற்றி அவர்கள் கருத்து
என்ன? எல்லா ‘முற்போக்கு’ அரசியல் தலைவர்களும்
அவரை ஆண்டுதோறும் வழிபாடு செளிணிவது பற்றி என்ன
கருத்து? கிறிஸ்தவத்தில் அரங்கேறிவரும் சாதிய மோதல்
பற்றிய இவர்கள் கருத்து என்ன? வெங்டேசப் பண்ணையார்
கொல்லப்பட்டவுடன் ஏற்பட்ட சாதிய அரசியலையும்
இன்று அவர் மனைவியார் மத்திய அரசின் உள்துறை இணை
அமைச்சராக இருப்பதையும் பற்றிய கருத்து என்ன?
சாதிக் கட்சிகள் உருவாக்கும் சாதியப் படைப்பாளிகள்
அமைப்புப் பற்றி இவர்கள் கருத்து என்ன? அதில்
பங்குகொள்ளும் படைப்பாளிகள் பற்றி இவர்கள் கருத்து
என்ன? தமிழக ஊடகங்களில் பிராமணர் அல்லாதவர்களால்
நடத்தப்படும் ஊடகங்களின் சாதி அரசியல் பற்றி இவர்கள்
கருத்து என்ன? சு.ரா. மரணமடைந்த செளிணிதியை
வெளியிடாத, நாகர்கோவிலிலேயே பதிப்பு வைத்திருக்கும் ஒரு
குழும நாளிதழ்கள், குமரி அனந்தன் துக்கம் விசாரித்ததை
வெளியிட்டன. அதுபற்றி ஏதேனும் கருத்து உண்டா? தம்
சாதியினருக்கு இலக்கியப் பரிசு வழங்கும் நிறுவனங்கள் பற்றி
என்ன கருத்து? அதை வாங்கிக்கொள்ளும் ‘முற்போக்கு’
எழுத்தாளர்கள் பற்றிக் கருத்து என்ன?
இளையபாரதி என்ற ‘வளர்ந்து’வரும் நபரைப் பல
ஆண்டுகளாகக் கவனித்து வருகிறேன். இவர் மேற்பார்வையில்
நடைபெறும் நிகழ்ச்சிக்கு அழைக்கப்படுகிறவர்கள்,
பதிப்பாளராக இவர் முன்னுரிமை கொடுத்து வெளியிடும்
எழுத்தாளர்கள், இவரது அதிகாரத்தால் ஊக்கமும் பரிசும்
பெறும் ஆளுமைகள், பதிப்பகத்திற்காக தேர்வு செளிணியும்
பெயர்கள் ஆகியவற்றில் இவரது சுயசாதிச் சார்பை என்னால்
பார்க்க முடிகிறது. இன்று இயல் இசை நாடக மன்றமும்,
சென்னைச் சங்கமமும் இவரது சுயசாதி அரசியல் துள்ளி
விளையாடும் களங்களாக இருப்பதையும் அவதானிக்க
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
9
முடிகிறது.
கவிஞர் விக்ரமாதித்யன் போலப் பொது அரங்குகளில்
ஒடுக்கப்பட்ட சாதியினரையும், பெண்களையும்,
தலித்துகளையும் சாதிய வன்மத்தோடு அவமதிக்கும் தமிழ்
இலக்கியவாதி இல்லை.
இவர்களைப் பற்றித் தமிழ் முற்போக்காளர்களின்
எதிர்வினை என்ன? இவர்களைப் பற்றிய மௌனத்திற்கு
அவர்கள் பிராமணர் அல்லாதவர் என்பது தவிர வேறு
காரணங்கள் உண்டா? இந்த மௌனத்தில் வெளிப்படுவது
இவர்கள் கூட்டுச் சாதியச் சார்பன்றி வேறு என்ன?
யாரும் சாதி, மதத்துக்கு அப்பாற்பட்டுப் பிறந்துவிட்ட
புனிதப் பிறவிகளல்ல. எந்தச் சாதியும் தூய சாதி அல்ல.
ஆதாரமின்றி சந்தேகத்தையும், வன்மத்தையும் கலந்து
அடித்தால் யாரையும் சாதிய அடிப்படைகளில் எதிர்த்
தாக்குதல் தொடுத்துப் புண்படுத்த முடியும். அது அறமல்ல.
உரிய ஆதாரத்தோடு பேசும்போது அது சமூக விமர்சனம்.
ஆதாரமின்றியும் அல்லது எதிர்நிலை ஆதாரத்தை மீறியும்
பேசும்போது அது சாதிய அவதூறு.
􀁺 குஜராத்தில் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக நடைபெற்ற
கொலை முயற்சி பற்றிய ‘தெகல்கா’
ஆவணங்களைக் ‘காலச்சுவடு’ வெளியிட்டுள்ளது
பாராட்டிற்குரியது. ஆனால் சங்கராச்சாரியார்
கைது, மலேசியாவில் ‘ஹிண்ட்ராப்’ போன்றவற்றில்
வைதிக சமயத்திற்கு ஆதரவான நிலைப்பாடு
எடுத்தது ஏன்?
ஜனநாயகம், கருத்துச் சுதந்திரம், மனித உரிமை, தலித்
போராட்ட ஆதரவு, சிறுபான்மை மத, இன,
மொழியினருக்கு ஆதரவு, அடிப்படைவாத எதிர்ப்பு,
பெண்ணியப் பார்வைக்கும் படைப்புக்கும் ஆதரவு, சாதி
ஒடுக்குமுறை எதிர்ப்பு ஆகிய தளங்களில் கடந்த 15
ஆண்டுகளில் ‘காலச்சுவடு’க்கு நிகராகப் பங்களித்திருக்கும்
பண்பாட்டு இதழ் – இயக்கம் வேறு இல்லை. இதுபற்றிய
றிணீtக்ஷீஷீஸீவீக்ஷ்வீஸீரீ ஆன முற்போக்குச் சான்றிதழ் எதுவும்
எங்களுக்குத் தேவையும் இல்லை.
மலேசியாவில் தமிழர்கள் இன அடிப்படையில், மத
அடிப்படையில், மொழி அடிப்படையில்
ஒடுக்கப்படுகின்றனர். இது சை.பீர்முகம்மது அவர்களுடன்
நான் மேற்கொண்ட மூன்று மலேசியச் சுற்றுப்பயணங்களில்
அனுபவபூர்வமாக அறிந்த செளிணிதி. தமிழ் மக்களின்
கொந்தளிப்பின் வெளிப்பாடாக ‘ஹிண்ட்ராப்’ தோன்றியது.
அவர்கள் முன்னிருத்தும் அடையாள அரசியலை அவர்கள்
முடிவு செளிணிய வேண்டும். தமிழக முற்போக்காளர்களின்
பாவனைகளுக்கு ஏற்ப அவர்களின் அடையாள அரசியல்
இருக்காது. அவர்கள் அமைப்பின் பெயரில் ‘இந்து’ என்ற
சொல் இடம் பெற்றுள்ளதை, தமிழ் அடையாளத்திற்கு
இன்றைய உலகச் சூழலில் இருக்கும் பிரச்சனைகளின்
பின்னணியிலும், மலேசியப் பின்னணியில் ‘இந்து’ என்பதன்
பொருள் என்ன என்பதையும் உள்வாங்கிக்கொள்ளாமல்,
இங்கு மத அடையாளம் கொண்ட சிறுபான்மை
ஆதாரமின்றி
சந்தேகத்தையும்,
வன்மத்தையும் கலந்து
அடித்தால் யாரையும் சாதிய
அடிப்படைகளில் எதிர்த்
தாக்குதல் தொடுத்துப்
புண்படுத்த முடியும். அது
அறமல்ல. உரிய
ஆதாரத்தோடு பேசும்போது
அது சமூக விமர்சனம்.
ஆதாரமின்றியும் அல்லது
எதிர்நிலை ஆதாரத்தை
மீறியும் பேசும்போது அது
சாதிய அவதூறு.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
1 0
அமைப்புகளைத் தாம் ஆதரிப்பதைப் பற்றிய யோசனையும்
இல்லாமல், ‘ஹிண்ட்ராப்’ஐக் கண்டிப்பதும்
அறிவுறுத்துவதும் அபத்தமானது. மலேசியாவில் தமிழன்,
இந்து என்பது பெரும்பான்மையானவர்களுக்கு ஒரே
அடையாளத்தின் இரு முகங்கள்.
சங்கராச்சாரியார் பற்றிய தலையங்கம் முக்கியமானது
என்பதால், ஆசிரியர் குழுவினர், குறிப்பாக சலபதியும்
ரவிக்குமாரும் ஓகே செளிணித பிறகுதான் வெளியிடப்பட்டது.
சங்கரமடம் மீது பக்தி உள்ளவர்களை நோக்கித்தான் அந்தத்
தலையங்கம் எழுதப்பட்டது. அத்தகையோரும் அதனை
ஏற்றுக்கொண்டனர். சங்கராச்சாரியார் மீது வெறுப்புக்
கொண்டவர்களுடன், அவரை வெறுத்துப் பேசுவதால் என்ன
பயன்? பொதுவாக நமக்குள்ளேயே பேசும் அரசியலை நான்
மறுக்கிறேன். எதிர்எதிர்த் தரப்பினர் விவாதிக்க வேண்டும்;
உரையாடலைக் தொடங்க வேண்டும். சங்கராச்சாரியாரை
எதிர்த்து எழுதியதால், ஆண்டுக்குப் பத்து லட்சம் ரூபாளிணி
‘காலச்சுவடு’ நிறுவனத்துக்கு இழப்பு ஏற்பட்டது. மிகவும்
கஷ்டப்பட்டோம். இப்படி எங்களின் சுதந்திரமான
நிலைப்பாடுகளுக்காகப் பலவற்றை இழந்திருக்கிறோம்.
‘காலச்சுவடு’ மீது விமர்சனம் வைக்கிறவர்கள் தம்
நிலைப்பாட்டுக்காக எந்த இழப்பை எதிர்கொண்டனர்?
􀁺 உங்களுக்குப் பிரபஞ்சனுடன் என்ன முரண்பாடு?
எனக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் பிரபஞ்சனுடன்
பிரச்சினை எப்போதும் இருந்ததில்லை. அவர்மீது எனக்கு
மரியாதை உண்டு. விமர்சனங்களும் உண்டு. அவருடைய
எழுத்து எனக்குப் பிடிக்கும். அவர் ஒரு கதைசொல்லி.
நகைச்சுவையாகப் பேசக்கூடியவர். பிறர் சொல்கிற
நகைச்சுவையையும் நுட்பமாக ரசிக்கக்கூடியவர். பொதுவாகக்
கர்வம், தன்முனைப்பு இல்லாதவர். இளையவர்களை
மதிப்பவர். அவர் தொடர்ந்து வாசிக்கக்கூடியவர். புதிய
நூல்களையும் புதிய இளம் எழுத்தாளர்களையும்
தெரிந்துகொள்வதில் அவருக்கு இருக்கும் ஆர்வம்
அபூர்வமானது. ஆனால், அவரிடம் உறுதியான
நிலைப்பாடுகள் கிடையாது. பல்வேறு காலக்கட்டங்களில்
தங்களுடைய நிலைப்பாடுகளைச் சூழலுக்கு ஏற்ப
மாற்றிக்கொள்கிறவர்கள் பலர் உண்டு. அவர்கள் அதனால்
பல்வேறு வசதி வாளிணிப்புகளை அடைந்திருப்பார்கள். ஆனால்
பிரபஞ்சன் எந்தவிதமான வசதிகளையும் அனுபவிக்காதவர்.
இன்றும் அன்றாடம் காளிணிச்சிப்போல அவர் வாழவேண்டிய
சூழலிருப்பது ஒரு தமிழ்ப் பண்பாட்டாளராக எனக்குத்
தலைக்குனிவை ஏற்படுத்துகிறது.
􀁺 சங்கராச்சாரியார் பற்றிய ‘காலச்சுவடு’
கருத்தாடலுடன் பிரபஞ்சன் ஒத்துப் போயிருந்தால்,
அவர் நிலைப்பாடு மாறாதவர் என்று
கருதமுடியுமா? ஒரு பிரச்சினை உருவாகும்போது,
ஏற்கனவே உள்ள நிலைப்பாட்டில் மாற்றம்
ஏற்படுவது இயல்புதானே? அதை எப்படிக்
குறையாகக் கருத முடியும்?
பிரபஞ்சனின் நிலைப்பாடுகளின் மாற்றங்கள் பற்றிய என்
மதிப்பீடு ‘காலச்சுவடு’டன் அவர் கொள்ளும் உறவு சார்ந்தது
அல்ல. உதாரணத்திற்கு, கடந்த 15 ஆண்டுகளில் கலைஞர்
பற்றிய அவருடைய மதிப்பீடுகள் அடிக்கடி மாறி வருவதைப்
பார்க்கிறேன். அதே போல டாக்டர் ராமதாசு பற்றியும்.
மண்டோ நூல் வெளியீட்டு நிகழ்ச்சியில், பு.பி., அவருடன்
ஒப்பிடவே முடியாத அளவுக்குப் படைப்புத் தரத்தில் குன்றி
இருப்பதாகப் பொருத்தமற்று ஒப்பிட்டுப் பேசியதும்
உறுத்தலாக இருந்தது. எப்போதும் றிறீணீஹ்வீஸீரீ tஷீ நிணீறீறீமீக்ஷீஹ்
என்றழைக்கப்படும் சபையின் பொதுக் கருத்துடன் இசையும்
தன்மையை ஓர் இழையாகவும் ஒரு கலைஞனாக மாற்றுக்
கருத்தை முன்வைக்கும் பொறுப்புணர்வை இன்னொரு
இழையாகவும் அவர் ஆளுமையில் முரண்பட்டுப்
பிணைந்துள்ளன.
􀁺 நீங்கள் முதன்முதலாக எந்தப் பத்திரிகையில் என்ன
எழுதினீர்கள்?
நான் தமிழில் எழுதிய முதல் எழுத்து அ. மார்க்ஸைக்
கிண்டலடித்து ‘சுபமங்களா’வில் எழுதிய கடிதம்தான்.
1993இல் அவர் ஐரோப்பாவிற்கு, பாத்திரம் கழுவித்
தெருக்கூட்டிக்கொண்டிருந்த தமிழர்களிடம் ஸ்பான்சர்
வாங்கி, பயணம் போயிருந்தார். ‘உண்மை + தூளிணிமை + மரபு
மீறாமை = பாசிசம்’ என்று அந்த அனுபவத்தைக்
கட்டுரையாக எழுதியிருந்தார். ஐரோப்பியச் சமூகமே
பாசிஸ்ட் சமூகம் என்றும் ஒவ்வொரு குடிமகனும் பாசிஸ்ட்
என்றும் எழுதியிருந்தார். மேலோட்டமான தகவல்களின்
அடிப்படையில் எழுதப்பட்டிருந்த அந்தக் கட்டுரைதான்
பாசிஸ்ட் தன்மையுடையதாக இருந்தது. நான்
அக்கட்டுரையைக் கிண்டல் பண்ணிக் கடிதம் எழுதினேன்.
எதிர்வினையாற்றினால் அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது;
பிறர் கேலி செளிணிவதைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாது.
சகிப்பின்மையின் இலக்கணம் அ. மார்க்ஸ்.
􀁺 அ. மார்க்ஸ் பல்வேறு நிலைகளில் விழிப்புடன்
செயலாற்றிக்கொண்டிருப்பவர். அவரைக் கேலி
செளிணிளிணிளிணிளிணிளிணியும் முயற்சியில் ஈடுபட்டது எந்த வகையில்
நியாயம்?
அ. மார்க்ஸ் நிறைய மாற்றுக் கருத்துக்களை
முன்வைக்கிறார். அந்தக் கருத்துக்களுக்கு ஏற்ப அவர்
நடக்கிறது கிடையாது. கருத்துச் சுதந்திரம் பற்றி நிரம்ப
எழுதுகிறார். ஆனால் கருத்துச் சுதந்திரத்தில் அவருக்கு
எவ்விதமான நம்பிக்கையும் கிடையாது. மாற்றுக்
கருத்துள்ளோரை அழிக்க நினைக்கும் பாசிச மனோபாவம்
அவருடையது. ஆந்திராவில் பத்திரிகை தாக்கப்பட்டால்
சிலிர்த்து எழுவார். மதுரையில் ‘தினகரன்’ தாக்கப்பட்டால்
மௌனம் பூண்டுவிடுவார். மட்டுமல்ல, அழகிரி
ஆதரவாளர்களால் ஞாநிக்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட
கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டு ‘தினகரன்’ தாக்குதல் பற்றி ஒரு
வார்த்தையும் பேசாமல் ‘கர்ஜித்துவிட்டு’ வந்தார். அதைத்
தொடர்ந்து, ‘கலைஞரைத் தாக்குவது திராவிட
இயக்கத்தையே தாக்குவது போன்றது’ என்று அவர் உதிர்த்த
வாக்கியம் பொன் எழுத்துக்களில் பொறித்துப்
பாதுகாக்கப்பட வேண்டியது. அவர் நடத்திய இதழ்களில்,
அரங்குகளில் மாறுபட்ட கருத்துக்களுக்கு இடம்
இருந்ததில்லை.
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
1 1
அ. மார்க்ஸின் நேர்மை சார்ந்தும் எனக்குச் சந்தேகம்
உண்டு. அவரிடம் ஆளிணிவாளருக்குரிய நேர்மை கிடையாது.
தன் கட்டுரைகளுக்கு ஆதாரமான பிரதிகளை அவர் பல
சமயங்களில் அங்கீகரிப்பது இல்லை. எல்லாம் சுய
கருத்துபோலப் பதிவுபெறும். ஓர் எடுத்துக்காட்டில்
மேற்கோளைத் திரித்துக் காட்டுவார். எந்தச்
சூழ்நிலையிலிருந்து சொல்லப்பட்டிருந்ததோ, அதிலிருந்து
பிளிணித்து எடுத்துக்காட்டுவார். அவருடைய கருத்துகளுக்கு
ஏற்றவகையில் வார்த்தைகளைப் பிடுங்குவார். ‘காந்தியின்
கடைசி 200 நாட்கள்’ நூலுக்குப் ‘புதிய புத்தகம் பேசுது’
இதழில் எழுதிய மதிப்புரையில் மேற்கோளின் அறம் பற்றி
நீட்டி முழக்கியிருந்தார் அ. மார்க்ஸ். ஒரு நண்பரிடம் அதைப்
படித்துக் காட்டினேன். சாத்தான் வேதம் ஓதுவது போல
இருக்கிறது என்றார் அவர்.
புதுமைப்பித்தன் பற்றிய ஆளிணிவில் அவர் கொஞ்சம்கூட
ஆளிணிவு நேர்மை இல்லாமல் செயல்பட்டார். பு.பி. மீது
பல்வேறு பொளிணிகளைச் சுமத்தினார். இலக்கிய
அடிப்படையில் அ. மார்க்ஸ் விமர்சனம் எதுவும்
செளிணியவில்லை. வக்கீல் மாதிரி, அங்கே இருந்தும் இங்கே
இருந்தும் சில வரிகளை எடுத்து வாதத்தில் முன்வைப்பார்.
அ. மார்க்ஸினால் கவனம் பெற்றப் படைப்பாளி யார்? அழிவு
வேலையை மட்டும்தான் அவரால் செளிணிய முடியும்.
இன்று தன் பதிப்பாளர் தன்னைக் காப்புரிமையில்
ஏமாற்றிவிட்டார் என்று புலம்பி எழுத்தாளர்களை ஒன்றுசேர
அறைகூவல் விடுத்துள்ளார். இது உண்மையென்றால்
அ. மார்க்ஸ§க்குக் கவித்துவ நீதி வழங்கப்பட்டுள்ளது என்றே
கூறுவேன். புதுமைப்பித்தன் மனைவியாருடனும் மகளுடனும்
முறைப்படி ஒப்பந்தம் செளிணிது, முழுப் பொறுப்புணர்வுடன்
பதிப்பித்து, காப்புரிமையையும் ஒழுங்காக வழங்கிய
காலச்சுவடுக்கு எதிராக, இளையபாரதியுடன் மேடை ஏறி
முழங்கியதை மறக்க முடியுமா? பு.பி., காப்புரிமைப்
பிரச்சனையில் பொதுச்சொத்து வாழ்க என்றார். இப்போது
தன் தனிச்சொத்துக்காக உரிமைக் குரல் கொடுக்கிறார்.
ஜனநாயகத்திலும், மதச்சார்பின்மையிலும், இந்திய
அரசியல் அமைப்பிலும் நம்பிக்கையற்ற இஸ்லாமிய
அடிப்படைவாத அமைப்புகளுக்கு அவர் அளித்து வரும்
விமர்சனமற்ற ஆதரவு இந்துத்துவத்திற்குச் சாதகமானதாகவே
அமையும்.
உண்மை, பொளிணி எல்லாம் கிடையாது என்று
அ. மார்க்ஸ் தத்துவம் பேசியது நினைவிருக்கும். இன்று
வாரம் ஒருமுறை பல்வேறு சிக்கலான பிரச்சினைகளின் முழு
உண்மையை அதிரடி விசிட்டுகள் மூலம் அறிந்து எந்தத்
தயக்கமும் குழப்பமும் இன்றி 100% அக்மார்க் உண்மையாக
அறிக்கை வெளியிட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்.
அ. மார்க்ஸின் 30 ஆண்டு கால எழுத்துக்களையும்
பேச்சுகளையும் தொகுத்து வெளியிட்டால், அவை ஒன்றை
ஒன்று அடித்துக்கொண்டு சாகும். அந்த அளவுக்கு
முரண்பாடுகள் கொண்டவை அவர் கருத்துக்கள்.
􀁺 ஊடகங்கள் பற்றித் தொடர்ந்து கட்டுரைகள்
எழுதிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். இன்று ஊடகத்திற்கு
எதிராக என்ன செளிணிளிணிளிணிளிணிளிணிய முடியும்?
ஊடகத்தை மாற்றுவது நமது கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.
இன்று ஊடகத்தை எப்படி அμகுவது என்பது
முக்கியமானது. ஊடகத்தை வெள்ளந்தியாக அμகுவது
ஆரம்பகட்ட மனநிலை. நாம் ஊடகத்தின் இன்னொரு
முகத்தைப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது. ஊடக விமர்சனம் என்ற
போக்கை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் புதிய பார்வையை ஏற்படுத்த
முடியும். ஆங்கில நாளிதழ்களில் இலக்கணப் பிழையாக
எழுத முடியாது. தமிழில் பிழைகள் மலிந்திட்ட நாளிதழ்
நடத்த முடியும். தமிழ் வாசகர்கள் அதைப்
பொருட்படுத்துவதில்லை. ஏற்கனவே இங்கு உருவாகியுள்ள
வாசகர்களுக்கேற்பப் பத்திரிகைகள் வெளியிடப்படுகின்றன.
அகில இந்திய அளவில் டாக்டர் தல்வார் மீதான
கொலைக் குற்றச்சாட்டு, பரபரப்பான செளிணிதியாக
இருந்தபோது அவரோட மகள் தீப்தி கொலை செளிணியப்பட்ட
கேசில் ஊடகங்கள் செயல்பட்ட விதம் குறித்தும்
கடுமையான சுய விசாரணை ஆங்கில ஊடகங்களில்
நடைபெற்றன. ஊடகங்கள் பரப்பிய கட்டுக்கதைகள்
ஊடகங்களிலேயே அம்பலப்படுத்தப்பட்டன. இங்கே தமிழில்
இதுபோல ஆயிரம் நிகழ்வுகள் இருக்கு. ஊடகங்களில் ஒரு
விவாதம்கூட நடந்ததில்லை. தமிழில் புலனாளிணிவு இதழ்கள்,
இதழியல் சீரழிவை ஏற்படுத்திக்கொண்டே இருக்கின்றன.
􀁺 பிரமிள் ஒரு காலகட்டத்தில் – நீங்கள் சிறுவனாக
இருக்கும்போது – உங்கள் வீட்டில்
தங்கியிருந்தார். அவருடனான
உங்கள் உறவு
எப்படியிருந்தது?
அ வ ரு ¬ ட ய
இ ய ல் பு
எப்படிப்பட்டது?
எ ங் க ள்
வீ ட் டு
ம £ டி யி ல்
பி ர மி ள்
மூ ன் று
மாதங்களுக்
கும் மேலா
கத் தங்கியி
ரு ந் த £ ர் .
அப்பாவுக்கு
அவர் மீது
மி கு ந் த
மரியாதை
இ ரு ந் த து .
அவர் ஒரு
விநோதமான
ஆள் என்பது
எனக்கு அந்த
வ ய சி « ல « ய
கருத்துச் சுதந்திரம் பற்றி
நிரம்ப எழுதுகிறார். ஆனால்
கருத்துச் சுதந்திரத்தில்
அவருக்கு எவ்விதமான
நம்பிக்கையும் கிடையாது.
மாற்றுக் கருத்துள்ளோரை
அழிக்க நினைக்கும் பாசிச
மனோபாவம் அவருடையது.
ஆந்திராவில் பத்திரிகை
தாக்கப்பட்டால் சிலிர்த்து
எழுவார். மதுரையில் ‘தினகரன்’
தாக்கப்பட்டால் மௌனம்
பூண்டுவிடுவார்.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
1 2
தெரிந்தது. அவர் தரையில் ஊர்கின்ற எறும்பைப் பத்து
நிமிடங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருப்பார். எனக்கு அவர்மீது
ஈடுபாடு ஏற்படவில்லை; என் சகோதரிகள் அவருடன்
நன்றாகப் பழகினர். பின்னாட்களில் அவர் தங்கிய வீடுகளில்
குழந்தைகளை அவர் துன்புறுத்தியதில் பிரச்சினை
ஏற்பட்டிருக்கிறது என்று கேள்விப்பட்டிருக்கேன். எங்கள்
வீட்டில் அப்படி எதுவும் ஏற்படவில்லை. பிரமிள் வீட்டை
விட்டுப் போளிணிவிட்டார். அப்பாவுடன் அவருக்கு இருந்த
உறவு முறிந்துபோளிணிவிட்டது. அதுபற்றி அப்பா எங்களிடம்
எதுவும் சொல்லவில்லை.
என் மூத்த சகோதரிக்கு சுமார் 20 வயதில் திருமணமான
புதிதில், சென்னையில் அவருடைய கணவருடன் சினிமா
பார்க்கப் போயிருந்திருக்கார். பெண்கள் வரிசையில் கூட்டம்
குறைவாக இருந்தது என்று அவரை நிற்க வைத்து விட்டு,
கணவர் பக்கத்தில் ஏதோ வாங்கப் போயிருக்கார்.
அப்பொழுது பிரமிள் சற்றுத் தள்ளிப் போவதைப்
பார்த்தவுடன், வீட்டில் அவர் தங்கியிருந்த போது பழகிய
அதே உணர்வுடன், அவரை ‘மாமா’ என்று அக்கா
கூப்பிட்டிருக்கிறார். அக்கா கூப்பிடுவது, பிரமிள் கிட்ட
வருவது, பேசுவது, விலகிப்போவது . . . எல்லாம் அவருடைய
கணவர் பார்த்திருக்கிறார். சில நொடிகளில் கணவர் அருகில்
வந்தபோது, அக்கா குலுங்கிக்குலுங்கி
அழுதுகொண்டிருந்தார். அந்த ஒரு நிமிடத் தில் பிரமிள்
என்ன சொன்னார்? ஏன் அவர் அழுதார்? என்பதற்கான
காரணத்தைக் கடைசிவரை யாரிடமும் சொல்லவே இல்லை.
இதுபற்றிச் சில ஆண்டு களுக்கு முன்னர், என் சகோ தரியின்
மறைவுக்குப் பிறகு அப்பா என்னிடம் சொன்னார். அவர்
முகபாவம், குரல், தொனி எல்லாம் மனதில் பதிந்திருக்கிறது.
பிரமிளுக்கு நிறையத் திறமை இருந்திருக்கிறது. ஆனால்
அவருடைய இன்னொரு பகுதியை மறைக்க முயற்சி
நடக்குது. அவருடன் நெருங்கிப் பழகியவர்கள், அதுபற்றி
எழுதினால் அதைக் கண்டனம் செளிணியச் சிலர்
முயலுகின்றனர். பிரமிளை இந்த அம்சங்களுடன்
சேர்த்துத்தான் பார்க்க வேண்டும். அவருடன் கூடுதலாக
ணீபீழீust பண்ணிய அவருடைய சமகாலத்து எழுத்தாளர்கள்
மாதிரி, இன்றைக்கிருக்கிறவர்களால் முடியுமா? அவரை
வீட்டில் வைத்துப் பார்க்க இவர்களால் முடியுமா?
பிரமிளையோ, ஜி. நாகராஜனையோ மிநீஷீஸீ ஆக மாற்றி
மிகைப்படுத்திப் பேசுகிற பலர், அவங்க கூடப் பழகியிருக்க
மாட்டார்கள்; பலர் நேரில் பார்த்திருக்கமாட்டார்கள். இப்ப
விக்ரமாதித்யனுக்கு வயசு அறுபது ஆச்சு. இவருக்கு 30 வயது
தாண்டிய பின்னரும் ஜி.என். வாழ்ந்துகொண்டிருந்தார். அவர்
ஜி. நாகராஜன் வாழ்ந்த காலத்தில் அவரைப் பார்த்திருக்கிறாரா
என்பது சந்தேகம். மதுரையில் ஒரு கூட்டத்தில் –
ஜி. நாகராஜன் மறைந்த பின்னர் – சுந்தர ராமசாமி
பேசும்பொழுது, கூட்டத்திலிருந்த விக்ரமாதித்யன்,
‘மதுரையில் ஜி. நாகராஜன் என்று ஒரு மகான் வாழ்ந்தார்,
நீங்க பார்த்திருக்கீங்களா?’ என்று கேட்டிருக்கிறார். இந்த
மாதிரி எழுத்தாளர்களைத் தூக்கிப் பிடிக்கிறவர்களுக்கு,
அவர்களுடைய படைப்பு சார்ந்த உறவு என்பது ஒரு
பகுதிதான். பெரும் பகுதி மோஸ்தர் சார்ந்தது.
􀁺 உங்கள் வீட்டிற்கு வந்துபோன வேறு
எழுத்தாளர்கள் பற்றிச் சொல்லுங்கள்.
நான் சின்னப் பையனாக இருந்தபோது கிருஷ்ணன்
நம்பி அடிக்கடி எங்கள் வீட்டுக்கு வருவார். ரொம்ப
நகைச்சுவையாகப் பேசுவார். பூதப்பாண்டியில் இருந்த
அவருடைய வீட்டுக்கு நாங்கள் எல்லோரும் போவோம்.
அவங்க வீட்டுக்குப் பின்னால் ஆறு ஓடியது. அருமையான
ஊர். அவர் தன்னுடைய பிள்ளைகள் பற்றிய கதைகளைச்
சொல்லுவார்; வேடிக்கையாக இருக்கும். பின்னாளில்
அவருக்குப் புற்றுநோளிணி வந்து ஒரு காலை எடுத்துவிட்டனர்.
அவர் எங்க வீட்டுக்கு வந்து பொளிணிக் காலைக் கழட்டி
வைத்துவிட்டு உட்கார்ந்திருந்தார். அதைப் பார்த்து எனக்குப்
பெரிய அதிர்ச்சி. அவர் ‘. . . ம் . . . பக்கத்தில் வா. . .
இதுக்கெல்லாம் அதிர்ச்சியடையாதே. எங்கள் ஊரில்
பாண்டி விளையாட்டில் என்னை ஜெயிக்கறதுக்கு ஆளே
இல்லை’ என்றார். அவருடைய நகைச்சுவை ததும்பும்
இயல்பும் கடைசிவரை மாறவில்லை.
􀁺 நாகராஜன் பற்றிய நினைவைச் சொல்லுங்கள்.
ஒருமுறை ஜி. நாகராஜன் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து
தங்கியிருந்தபோது, நான் ஏழாம் வகுப்புப்
படித்துக்கொண்டிருந்தேன். இப்பக் ‘காலச்சுவடு’ அலுவலகம்
இருக்கிற முன் அறையில்தான் நான் இருந்தேன்.
ஜி. நாகராஜன் வீட்டுக்கு முன்னால் உள்ள வராண்டாவில்
படுப்பதற்காகப் படுக்கை, குடிக்கத் தண்ணீர்ச் சொம்பு
வைக்கப்பட்டிருக்கும். முன்கதவைப் பூட்டுவது கிடையாது.
அவர் பின்னிரவில் வந்து படுத்துக்கொள்வார்.
ஒருநாள் லண்டனுக்குப் போளிணிவிட்டு வந்தது பற்றி
அப்பாவிடம் ஒரு மணிநேரம் விலாவாரியாகச்
சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். அவர் பஸ்ஸில் ஏறியது,
கண்டக்டர் பேசியது என்று லண்டன் வாழ்க்கை பற்றி
நுட்பமாகச் சொல்லியது எனக்கு ஆச்சரியத்தைத் தந்தது.
அழுக்குச் சட்டை, தாடி, நீளமான நகங்களுடன் இந்த ஆள்
எப்படி வெளிநாட்டுக்குப் போளிணிவிட்டு வந்தார் என்று
யோசித்தேன். எழுபதுகளில் லண்டனுக்குப் போவது பெரிய
விஷயம். அப்படிப் போனவர்களை ‘ஃபாரின் ரிட்டர்ன்’
எனப் பெருமையாகச் சொல்லுவார்கள். அவர் எழுந்து
போனபிறகு அப்பாவிடம் கேட்டேன். ‘நாகராஜன் லண்டன்
போனதில்லை’ என்று சாதாரணமாகச் சொன்னார். ரொம்ப
அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
ஜி. நாகராஜன் என்னிடம் ரொம்பப் பிரியமாக
இருப்பார். என்னிடம் மட்டுமல்ல, குடும்பத்தினர்
அனைவரிடமும். ஒரு முறை என் அத்தை மகளைத் தெருவில்
பார்த்ததும் விசாரித்துவிட்டு ஓடிச்சென்று பூ வாங்கிக்
கொடுத்திருக்கிறார். அவர்தான் எனக்குச் ‘செஸ்’
விளையாட்டைச் சொல்லித்தந்தது. என்னுடைய காயை
வெட்டப்போகிறேன் என்று முதலிலே சொல்லிவிடுவார். நான்
காயை மாற்றி வைத்துக்கொள்வேன். நான் தோற்கிற மாதிரி
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
1 3
இருந்தால், ‘ம். . . போதும்’ என்று சொல்லி, மீண்டும் புதிதாக
விளையாட்டைத் தொடங்குவார்.
ஜி. நாகராஜன் காலையில் நான்கு மணிக்கு எழுந்து
இரும ஆரம்பித்தால் விடாமல் தொடர்ந்து இருமுவார். அப்ப
எங்கள் வீட்டில் சமையல் வேலையில் ஹரிகர ஐயர்
இருந்தார். அவர் காலையில் முதல் வேலையாகப் பாலைக்
காளிணிச்சிக் காப்பிப் போட்டுக்கொண்டுபோளிணி நாகராஜனுக்குக்
கொடுப்பார். அப்புறம்தான் இருமல் அடங்கும். அப்புறம்
ஆறுமணிக்குமேல் எழுந்து வந்து பார்த்தால் சிகரெட்
பாக்கெட்டையும் கஞ்சாவையும் வைத்துக்கொண்டு
உட்கார்ந்திருப்பார். அந்த வயசில் அது கஞ்சா என்று
எனக்குத் தெரியாது. அவரிடம் அது என்ன என்று கேட்டால்,
‘இருமலுக்கு மருந்து’ என்பார். சிகரெட்டை எடுத்து மெல்ல
உருட்டுவார். புகையிலை வெளியே வந்துவிடும். அதை ஒரு
காகிதத்தில் வைத்துக் கஞ்சாவைக் கசக்கிக் கொஞ்சம்
புகையிலைத் தூளுடன் சேர்த்து, சிகரெட் காகிதத்துக்குள்
திணிப்பார். அது தானாக உள்ளே ஓடுற மாதிரி இருக்கும்.
ஒரு பாக்கெட் முழுக்கச் சிகரெட்களை நிரப்பிக்கொண்டு
வெளியே கிளம்புவார். அப்புறம் ராத்திரிக்குத்தான் வீட்டுக்கு
வருவார்.
􀁺 தமிழில் நிறையப் புத்தகங்கள் வெளிவருகின்றன.
‘காலச்சுவ’டில் ஏன் புத்தக மதிப்புரைக்கு
முக்கியத்துவம் தரப்படுவதில்லை.
புத்தக மதிப்புரைக்காக ஓர் இதழுக்கு ஐந்தாறு பக்கங்கள்
ஒதுக்க வேண்டும். ‘காலச்சுவடு’ காலாண்டு இதழாக
இருந்தபோது, அது முடிந்தது. மதிப்புரையாளர்களின்
ஆர்வமின்மையும் ஒரு பிரச்சனை. அப்ப மதிப்புரை
எழுதியவர்கள் இப்ப எழுதுவதில்லை. அப்புறம் இப்ப யார்
மதிப்புரை எழுத முன்வருகின்றனர் என்பதை அடையாளம்
காணமுடியவில்லை. பதிப்பகத்தினர் எங்களுக்குப்
புத்தகங்களை அனுப்பி எங்களால் மதிப்புரை போட
முடியாததனால் வருத்தப்படுகின்றனர். ஆனால் இப்ப என்ன
செளிணியுறது என்று தெரியவில்லை. பத்திரிகையைப்
பொறுத்தவரை புத்தக மதிப்புரை என்பது முக்கியமான
விஷயம். ஒரு மாற்று இதழ் கண்டிப்பாக அதைச் செளிணிய
வேண்டும்.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ இதழ் பற்றியும் உங்களைப் பற்றியும்
தொடர்ந்து முன்வைக்கப்படும் கண்டனங்கள்/
விமர்சனங்களை எப்படி எதிர்கொள்கிறீர்கள்?
அவை ஒருவகையில் ‘காலச்சுவடு’
பிரபலமடைவதற்கு ஆதாரமாக உள்ளன என்று
கூறலாமா?
‘காலச்சுவ’டைத் தொடர்ந்து பிரசுரிப்பது என்பது
ஒவ்வொரு நாளும் போராட்டமாகவே இருக்கிறது. தாக்குதல்,
புறக்கணிப்பு என்பது இலக்கியக்குழு முரண்களிலிருந்து
பின்னர் இயக்கங்களுக்கும் கட்சிகளுக்கும் பரவி இன்று
தமிழக அரசுவரை வளர்ந்திருக்கிறது. மேட்டுக் குடிகள்
தமக்குள்ளே பேசிக்கொள்வதாகக் கூறி, மாற்று இதழியல்
இயக்கத்தைப் புறக்கணித்தவர்களால் இன்று அது
பிரமிளையோ,
ஜி.நாகராஜனையோ மிநீஷீஸீ ஆக
மாற்றி மிகைப்படுத்திப்
பேசுகிற பலர், அவங்க கூடப்
பழகியிருக்க மாட்டார்கள்;
பலர் நேரில் பார்த்திருக்க
மாட்டார்கள்.
விக்ரமாதித்யனுக்கு 30 வயது
தாண்டிய பின்னரும் ஜி.என்.
வாழ்ந்துகொண்டிருந்தார்.
அவர் ஜி. நாகராஜன் வாழ்ந்த
காலத்தில் அவரைப்
பார்த்திருக்கிறாரா என்பது
சந்தேகம்.
􀂋 உயிர் எழுத்து 􀂋 ஜனவரி 2009 􀂋
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
1 4
முடியவில்லை.
முன்னர் இந்த வெறுப்பு தூக்கமற்ற இரவுகளைத் தந்தது.
இப்போது அதிகம் பாதிப்பு இல்லை. நாகர்கோவில் சற்றே
ஒதுங்கியிருப்பது சில்லறைச் சர்ச்சைகளைத் தவிர்க்க
உதவுகிறது. அதிகாரத்தின் சாளிணிவுகள் நண்பர்களிடையே
ஏற்படுத்தும் நிலைகுலைவுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் முயற்சி
இப்போது மனதைக் கசக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
கண்டனங்கள் வழி ‘காலச்சுவ’டின் பெயரை அறிய
வருகிறவர்கள் அதைப் படித்துப் பார்த்தால் எவ்வளவோ
நன்றாக இருக்கும்.
􀁺 காலச்சுவடு பதிப்பகத்தை வெறுமனே வியாபாரம்
என்று கருதுகிறீர்களா?
காலச்சுவடு என்றுமே வெற்றிகரமான வியாபாரமாக
இல்லை. நஷ்டமாகவும் இல்லை. ஒவ்வொரு ஆண்டும்
வளர்ந்துவருகிறது. துவங்கிய காலம் முதலே என் மீது
வியாபாரி என்ற குற்றம் சாட்டப்பட்டபோது நான் மறுத்தது
இல்லை. வியாபாரத்தைத் தொழில் திறனுடன், தொழில்
அறத்துடன் செளிணிதால் அது சமூகத்திற்குப் பயனுடையது.
வியாபார நோக்கம் இன்றி மேற்கில் பதிப்பகங்கள் இல்லை.
சிறந்த புத்தகங்கள் வெளியாகவில்லையா? அங்கு பண்பாடு
கொழிக்கவில்லையா?
தமிழ் புத்தகத் தொழிலின் வளர்ச்சியைப் பொருளாதார
அடிப்படையில் மட்டும் விளக்கி விட முடியாது. தமிழக
மாற்றுப் பண்பாட்டுச் செயல்பாட்டை ‘அதிகாரப் போட்டி’
என்ற அடிப்படையிலேயே விளங்கிக்கொள்ள முடியும்.
இத்தகைய போட்டி தனிநபர்களை ஒட்டியும். பல்வேறு
சமூகக் குழுக்களிடையேயும் ஏற்பட்டுள்ளது. காலச்சுவடு
வியாபாரமாகக் கொழிக்கிறது என்று நம்பிப் பதிப்பகம்
துவங்கியவர்கள் அவ்வாறு இல்லை என்பதை
அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்துவிட்டார்கள். பலருக்கு இன்று
தேள் கொட்டிவிட்டதை வெளிக்காட்ட முடியாத நிலை.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ பத்திரிகையுடன் பதிப்பகம்
தொடங்கியது முன்கூட்டியத் திட்டமா?
பத்திரிகை ஆரம்பிக்கிறது முன்கூட்டித் திட்டமிட்டு
நடந்த விஷயம். பதிப்பகம் அப்படிக் கிடையாது. சு.ரா.வோட
புத்தகங்களை க்ரியா பதிப்பகம்தான் வெளியிட்டது. அதில்
அவர் பங்காளராகவும் இருந்தார். அவரோட புத்தகங்களில்
ஏதாவது ஒன்றுதான் மார்க்கெட்டில் கிடைத்தது. அரசாங்க
நூலகங்களுக்கு க்ரியா பதிப்பகம் நூல்களைத் தராது. நூலகம்
போகிற வாசகர்களுக்குத் தனது புத்தகம் கிடைக்கவில்லையே
என்று அப்பா ஆதங்கப்பட்டார். அவருடைய புத்தகங்கள்
எல்லாவற்றையும் வெளியிட வேண்டுமென க்ரியா
ராமகிருஷ்ணனுடன் என்னைப் பேசச் சொன்னார். ‘அது
சாத்தியமில்லை’ என்று ராமகிருஷ்ணன் மறுத்துவிட்டார்.
‘க்ரியா’ பதிப்பகத்தின் மீது சு.ரா.வுக்குப் பல
விமர்சனங்களுமிருந்தன. க்ரியாவை விட்டு வெளியே வந்து
தனது புத்தகங்களை வெளியிடத் திட்டமிட்டார். மதுரை
சிவராமனின் உறவினர் விஜயகுமார் வர்ஷா பதிப்பகம்
துவங்கி சு.ரா.வின் புத்தகங்களை வெளியிட முயன்றார். சில
புத்தகங்களை வெளியிட்டதுடன் அப்பதிப்பகம்
செயல்படவில்லை.
இந்தச் சமயத்தில் நாமே புத்தகங்களைப் போட்டால்
என்ன என்று தோன்றியது. பத்திரிக்கை உறுதியாக லாபம்
தராது என்று எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். நான்
கணக்குப்போட்டுப் பார்த்து எவ்வளவு நஷ்டம் வரும், அதை
எப்படித் தாங்குவது என்று திட்டமிட்டு
நடத்திக்கொண்டிருந்தேன். பதிப்பகத்தை லாபகரமாக நடத்தி,
பத்திரிக்கை நஷ்டத்தை ஈடுகட்டலாம் என்று நினைச்சேன்.
முதலில் ‘ஒரு புளிய மரத்தின் கதை’, ‘107 கவிதைகள்’
புத்தகங்கள் வெளியிட்டோம். அப்புறம் ஜி. நாகராஜன்
படைப்புகளைத் தொகுத்து நூலாக வெளியிட்டோம்.
சி. மோகன் பதிப்பித்து உதவினார். அதுக்கு நல்ல வரவேற்பு
இருந்தது. முதலில் வருஷத்துக்கு ஒன்று அல்லது இரண்டு
புத்தகங்கள் போட்டோம். 2000ஆம் ஆண்டில் எட்டுப்
புத்தகங்கள் வெளியாயின. இதுவரை போட்ட ஒரு
புத்தகம்கூட லாபம் வரும் என்று போட்டது இல்லை;
நஷ்டம் வரும் என்று போடாமல் இருந்ததும் இல்லை.
சூழலுக்கேற்ற மாதிரி புத்தகங்களை விற்பனை செளிணிகிறோம்.
ஆனால் கடுமையான உழைப்பின் மூலம் புத்தகங்களை
நேர்த்தியாக வெளியிடுகிறோம். அது வாசகர்களுக்குப்
பிடிச்சிருக்கு.
􀁺 செம்மொழித் திட்டத்தை விமர்சித்துக்
‘காலச்சுவ’டில் எழுதப்பட்ட தலையங்கத்தின்
பின்விளைவுகள் பற்றி உங்களுக்கு முன்னரே
தெரியுமா?
நிச்சயம் தெரிந்துதான் எழுதினோம். எல்லோரும்
தனிப்பட்ட முறையில் பேசும்போது, பிறரிடம்
பகிர்ந்துகொள்ளும் பொதுக்கருத்துகள்தான் அவை. ஆனால்
அதையே எழுத்தில் பதிவு செளிணியும்போது, துணிச்சலான
முயற்சியாகின்றது. இது நம்ம சூழலின் சகிப்பின்மையைக்
காட்டுகிறது. இத்தலையங்கத்தை முகாந்திரமாகக்கொண்டு
நூலகங்களில் ‘காலச்சுவடு’ தடை செளிணியப்பட்டது.
எங்களுக்கு ஆதரவாக மாற்று இதழ்கள் எதுவும் ஒரு வரிகூட
இன்னும் எழுதவில்லை. பண்பாட்டுத் தளத்திலிருந்து
அரசியலுக்குச் சென்றிருப்பவர்களுடன் நல்லுறவைப் பேμம்
சபலம் பலரையும் வாட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.
􀁺 ‘காலச்சுவடு’ தமிழில் ஏற்படுத்திய முக்கியமான
பாதிப்புகள் என்று எவற்றைக் கருதுகிறீர்கள்?
இன்று தமிழில் தீவிர வாசகர் வட்டம்
விரிவடைந்துள்ளது. மாற்றுப் பதிப்பகம், முக்கியமான
புத்தகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருக்கிறது.
சிறுபத்திரிகைச் சூழல் வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது. இத்தகைய
சூழல் உருவாக்கத்திற்குக் ‘காலச்சுவடு’ ஒரு காரணம்.
பல்வேறு மாற்றுக் கருத்துகளைப் பதிவுசெளிணிது கருத்துரிமை
சார்ந்த புதிய போக்கினை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளதும்
முக்கியமானது என்று கருதுகிறேன்.